Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

„Po co piszesz te wiersze ?”

Spytała

„Dziewuszka. Równie dobrze możesz
spytać psa, po co się liże po jajach”

Odparłem

„Aha czyli pisanie sprawia ci tyle radochy
co psu lizanie jaj ? ”

„A wiesz czemu pies liże jaja ?”

„ Bo może? ”

„Liże je po to żeby błyszczały”

„Aha”

Opublikowano

Jest mi niezmiernie miło , żeście przyjaciele chcieli poświęcić czas i swoje jakże cenne słowa komentarza, zwracając uwagę na moją twórczość. Wasze zdanie drodzy poeci jest dla mnie bardzo ważne, gdyż zdaję sobie sprawę, że w kwestii poezji nie mogę się z wami równać. Zwłaszcza, że jak ktoś słusnie zauważył jest to mój debiut, na tym forum. Chciałem tylko zabytać drodzy artyści czyście kiedykolwiek napisali wiersz pod wpływem borygo, bądź denaturatu. Otóż..... A zresztą jest mi bardzo przykro, idę się napić.

Pamiętajcie tylko, że niektózy artyści są tak niesamowice wrażliwi iż krytyka wprowadza ich w takie szaleństwo, że mogą rozpętać wojnę na skalę światową. Przypomnijcie sobie pogardzanego malarza adolfka. Tak, tak właśnie tego...

Kończę bo przyszła moja towarzyszka ( tak, ta od głupich pytań zaprezntowanych w powyższym utworze ) i znów się schlejemy tanim winem. A po pijaku przeważnie nachodzi mnie wena, więc możecie z niecierpliwością oczekiwać kolejnych moich utworów.

Bądźcie zdrowi szanowni poeci oby szlak was nigdy nie trafił. Pa pa

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis   Czytam ten wiersz jak dziennik modlitwy kogoś, kto nauczył się szukać Boga nie w nadzwyczajności, ale w zwyczajności chwili. I właśnie dlatego trafia głębiej niż niejeden teologiczny traktat. Przepiękny tekst!
    • @Simon Tracy   Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst! 
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
    • Błękit pociemniał. Anioły pękate siały planety huczące w krąg w deszcze i grady zdrobnione. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.   A ludzie tworzyli z ziemi, morza i chmur jakby do nieba schody, jak spęczniałe troską ciała gór na płask rozmiażdżone w groby.   I mówili: to nic, że w śmierć ubrany dziś ten świt, powietrze. Nam jeszcze słońce dusi sny i wiatr się jeszcze o nas trze.   Anioły - w żałobne płomyki świec ucichły, jak ciepło drżących rąk i jak para łez ciepłych milkły. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.  
    • @Jacek273   Świetnie oddajesz dysocjację -  to poczucie bycia kukłą we własnym życiu. Pytania w cudzysłowach działają jak chór w greckiej tragedii -  obserwują, ale nie pomagają.  Szczególnie poruszający wers -"sztuczny człowiek, z zewnątrz - sztuczny dramat".   Pierwszy etap - wyrzucić telewizję! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...