Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dlaczego musi żyć w strachu
za murem bólu i upokorzenia
tylko dlatego że pokochała
kogoś kto do miłości namawia

dlaczego palcem jest wytykana
i o wielki spisek z diabłem za coś
co jest najpiękniejszym darem
tak niesprawiedliwie osądzana

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj Arku - zgadza się - do napisania wiersza zainspirował mnie
artykuł w którym pewna pani opowiada o tym o czym mówi wiersz .
Pytasz czemu wytykana palcem i upokarzana - no właśnie - dlaczego ?
pozd.
Opublikowano

Nie pytam. Myślę, że nie każda miłość jest dobra. Gdy mąż po 20 latach idzie do innej kobiety, to nie wątpię, że ją kocha, że jest szczery, gdy mówi, że między nim, a żoną się nie układa, że to się wypaliło, a tamta druga, młoda zupełnie zmieniała jego życia, dzięki niej chce mu się żyć, działać, dzięki niej czuje się wspaniale. To wszystko prawda, ale miłość choć wspaniała, rozpatrywana indywidualnie w każdym przypadku nie zawsze okazuje się dobra. Podobnie jest z miłością do księdza. To bardzo trudna sprawa, także z punktu widzenia duchownego, który jakby podwójnie odpowiada: bo i za siebie, i za kobietę, dla której powinien być "pasterzem".

Domyślam się, że masz inne zdanie, ale tak czy inaczej - twój wiersz jest dobrym przyczynkiem do dyskusji lub choćby głębokiego przemyślenia sprawy.

Opublikowano

poruszasz temat miłości...jest to temat rzeka, ilu ludzi, tyle innych odczuć / miłość ma różne oblicza / jednak czy wolno postronnym osądzać? potępiać? / nikt tak naprawdę nie jest w stanie zajrzeć do serca drugiego czlowieka /

podoba mi się zamysł wiersza
:):)
serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Opublikowano

Temat dłuuuugi i sporny, i na pewno gdzieś, ktoś zawsze podkochuje się
w przystojniaku z ambony....
Waldku... druga strofka... nie brzmi mi dobrze, poleciał styl...

"dlaczego palcem jest wytykana
i o wielki spisek z diabłem za coś
co jest najpiękniejszym darem
tak niesprawiedliwie osądzana"

Serdecznie pozdrawiam... :)

Opublikowano

czasem tak jest, że świat się dzieli na tych i na tamtych; tylko po to
by znowu się połączyć i od nowa mieszać:)) Miłość jak to miłość jest ślepa:)) Ot co!!
Serdecznie pozdrawiam Waldku:))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj Arku - wszystko się zgadza - Jest to bardzo trudne kochać kogoś -
kogo inni już kochają .
Tylko czy tak muś być - czy nie można inaczej na to spojrzeć - wydaje mi się
ze tak - przecież można wybaczać - prawda ?
Dzięki za ciekawy wywód na treścią wiersza - .
pozd.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Bardzo dziękuje Krzysztofie za przeczytanie oraz że przypadł - i to jak -
Wiersze o trudnej miłości są z innej pułki - ale warto o ich refleksyjności pisać .
Bardzo ciekawie napisałeś - czy miłość może być przedmiotem przysięgi ...
Jeszcze raz wielkie dzięki za zatrzymanie się - i za bardzo dobre słowo
o jego głębi .
pozd.serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tak to już jest jak zbyt pośpiesznie podchodzi się do spraw - faktycznie
muszę popracować nad tym o czym wspomniałaś Natko .
Bardzo mnie ucieszył twój wpis .
pozd . i życzę słonecznego popołudnia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Tak jest - niech wiersz się broni -
Dziękuje za zatrzymanie się i skomentowanie bez żadnych ceregieli .
Podoba mi się takie podejście do sprawy .
Jeszcze raz wielkie dzięki .
pozd.i ukłony od Waldemara
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Cieszę się bardzo Marcinie że zmusił do refleksji - ale nie dziwi taki stań rzeczy
skoro mowa o czymś co nazywamy miłością - prawda ?
Bardzo mocno dziękuje za przeczytanie i kom.
pozd. serdecznie i dziękuje za
miłe słowo .

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myśli i słowa  Nienazwane    W plątaninie czasu  Gubią się    I już nie wracają  Do wymyślonych snów   Chcesz to usłyszeć znów? 
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi wiosennej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Siedzisz na plaży, troskliwie pogodna; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, pozornie ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma, a później powracać najwierniej.   Na moim ramieniu jarzysz się Ty - surowy, miłosny ex libris.
    • @Pisarzowiczka  Zostaję z refleksją: jak bardzo czasem potrzebujemy wyjść z siebie, żeby naprawdę do siebie wrócić :)
    • @Werka1987Jakie nicnierobienie? Zmywanie podłogi, gotowanie, mycie garów, pranie.  A przy zasypianiu - czego jeszcze nie zrobiłam :)
    • @Gosława To bardzo przejmujący wiersz o bólu, który nie krzyczy, tylko sączy się między wersami. Uderza mnie to odwrócenie, że łatwiejsza wydaje się tęsknota za nieobecną matką niż mierzenie się z emocjonalnym chłodem tej, która jest.   Też zapis głębokiej rany odrzucenia i jednocześnie rozpaczliwej potrzeby bliskości. Bardzo poruszający tekst, który długo nie puszcza.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...