Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Antyfona

Mateusz Kielan
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mateusz Kielan

Mateusz Kielan

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Agnostyk prosi
Dobry Boże przebacz.

Nie opuszczaj Ironio
codzienna potrzebo
za rozedrgane chrapy
chwytaj czarne smutki.

Nike
dawna kochanko
czasem wspomnij jeszcze.

Czasie
lekceważenie i bezmyślność
wybacz.

Pobłażliwości
zoilom pozwalaj tokować
bezkarnie.

śpiewającawoda

śpiewającawoda

Opublikowano
Opublikowano

Dalszych zdań nie rozumię więc skoncentruję się tylko na pierwszym. Słowniki definiują agnostyka
jako tego, kto uważa, że bóg jest niepoznawalny. Dlaczego więc agnostyk miałby prosić o przebaczenie tego co nie poznawalne? Agnostyk nie tylko wątpi w istnienie of the ultimate cause ale nie jest też w stanie pojąć uczuć of that which is unknown. Tak więc z punktu logiki to zdanie
staje się fiaskiem. Bóg to najtrudniejszy temat. Nie należy oczywiście mylić boga z wiarą. O wierze
jest łatwo pisać, to znaczy dla tego, co ją ma. Jeżeli interesują pana tematy egzystencjonalne
polecam gorąco Leśmiana. Można od niego dużo się nauczyć nie tylko o niepoznawalności boga,
ale równiż o tym jak napisać interesujący wiersz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Arsis
      Ekfraza nr 2 obrazu E. Muncha " Młoda kobieta na plaży "

      Przez Arsis · Opublikowano

      @Mitylene    
    • aniat.
      pociąg

      Przez aniat. · Opublikowano

      @APM Ładny ten wiersz, chociaż smutny. Natchnął mnie do napisania swojego. Pozwolisz, że Ci go tu napiszę? Spotkali się w pociągu,  w jednym życia przedziale, między Krakowem a Zakopanem, pewna pani z pewnym panem.   Czas zatrzymał się na chwilę choć za szybą świat umykał. Ona myślą go pragnęła, on w jej oczach myśl przeczytał.   Lecz ten pociąg był pośpieszny, przemknął jak mrugnięcie rzęsą i zostawił gdzieś na stacji tak historię rozpoczętą.
    • Adam Zębala
      Stojąc tyłem do lustra

      Przez Adam Zębala · Opublikowano

      Dwoma rękami rozchylam  powieki usilnie próbując  otworzyć sklejone oczy.   W krzywym mustrze nie dostrzegam  tego co chciałbym widzieć tylko rzeczywistość wbija się w lustro.   Jutrzejszy dzień będzie kolejnym prowadzącym tam gdzie krzywe lustro nie chce kierować.    Człowiek skałę odsuwa zapraszając do jej wnętrza  wejdź i poczuj klimat.   Dotykam ściany idąc po omacku  niczego nie słychać tylko szum wody płynącej gdzieś w oddali.   Wokoło cicho i ciemno  czas płynie wolniej  przymusowa chwila na refleksję.   Czy to jest przewidzenie  rozmyty obraz któremu daleko  do rzeczywistości obaj się wykluczają.    Ktoś tu był przede mną  poczułem jego ślady  poszedł dalej mając w głowie kompas.    Mogę pomarzyć o gwieździstym niebie  które wieczorem można oglądać  wystarczy tylko opuścić labirynt.   
    • Charismafilos
      Pęd malinowy

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Lenore Grey - zostawiam, jest Twój - wszak - by @Lenore Grey ;)
    • tie-break
      Gabao

      Przez tie-break · Opublikowano

      @WitalisaDziękuję, bo Twoje doprecyzowanie rzuca więcej światła i mogę lepiej zrozumieć tekst, bo z początku się trochę pogubiłam.   Cud w Gabaon pomógł Izraelitom pokonać nieprzyjacielską armię, dzięki interwencji samego Boga.   A wiersz interpretuję, jako zwycięstwo nad wrogiem, którym często człowiek jest sam dla siebie. O tym mówi pierwsza cząstka utworu. Tymi nieprzyjaciółmi są lęki, kompleksy, złe doświadczenia, trudne emocje. Niekiedy, a odważę się wysnuć hipotezę, że niemal zawsze, do wygrania tej walki potrzebne jest światło z zewnątrz. Słońce - Bóg - Miłość - Łaska - Drugi Człowiek   Tylko w którymś momencie trzeba w pełni zaufać, jak Jozue Bogu, żeby światło dało zrozumienie, siłę, przełamało wewnętrzny mrok. Otworzyć się na dary, które można otrzymać, jeśli się w pokorze poprosi.   Piękny wiersz.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...