dwie twarze

[Intarsja Lumiere]

usta rozciągnięte w słodkim uśmiechu
za plecami małpią stroją minę
wdzięcznie kłamią na kunsztownym przydechu
garnirując w toksywydzielinę

słowa wysmażane bez krwi kropli
utkwieniem rozcapierzonej suchości
zdrowia nie wzmocnią siłą żółtopli
nieprzełykalność kolcowatości

wypluwki miarą twojego menu
skorupy kpin wraz z sierścią obłudy
womitowane w przytułku sieni
zatańczysz rytmem obmierzłej tancbudy

[Dyziek_ka]

Przepraszam, że na początku przyznaję, że nie wszystko rozumiem (trudno się do tego przyznać). Czy o to chodziło. Wybacz i pomóż. Temat jest tak ważny że warto wszystko zrozumieć. Czy raczej nie rozumieć i smakować inność.
„utkwieniem rozcapierzonej suchości” czy „ukrwieniem rozczapierzonej suchości” i dlaczego
„przytułku sieni". Jeżeli jest to pastisz formy To pęknę ze śmiechu z siebie.

[Intarsja Lumiere]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Haahahaha widocznie wiersz zapętliłam, co mi się zdarza niestety :)

Utworzyłam gerundium od słowa utkwić, czyli utkwienie czegoś w gardle, słów przykrych, które sie zaparły rozcapierząjąc łapki jak sucha karma dla psa na przykład, a ktore trzeba przełknąć :) A przytułek sieni, gdy nie kraczesz jak ci każą, to albo w nim zostaniesz, albo będziesz tańczył jak ci fałszywouści zaśpiewają i wejdziesz do tancbudy :)) Heehehe chyba powinnam do wiersza podklejać załącznik z wyjaśnieniem :) Thanks Łukaszu :)

[Dyziek_ka]

Didaskalia -świetny pomysł – a dlaczego nie? To co i jak piszesz jest warte tego aby było do końca zrozumiałe.
Ha ha. Wszak na końcu zbiorów zadań są rozwiązania.
Dziękuję i jestem pewien, że następnym razem (a będę czytał wszystko) łatwiej będzie.

A teraz spróbuj sama wymyślić przezwiska wieszcza, jakimi obdarzą Cię
małolaty zmuszone do interpretacji Twoich wierszy na lekcji literatury.
Lubię przy Twoich wierszach myśleć, domyślać i marzyć

[Gość]

Regarde Lumiere, ce n'est pas seulement moi qui ne voit pas claire! Jestem zgodny z Dyziem; potrzebny nam jest przewodnik do zrozumienia Twoich myśli oprawionych w ramki "karkołomnych" zdań. Ale jest to Twój styl i jest z nim Ci tak dobrze, że nie musisz go zmieniać i tak będę czytał z zaciekawieniem Twoje wiersze. Z drugiej strony wzbogacasz polski język w nowe, trafne i piękne słowa i tego Ci gratuluję. Pozdrawiam serdecznie...

[Dyziek_ka]

Z biegiem czasu we dwóch przejrzymy, Bo we trójkę kochamy te same języki. Pisz , pisz …pisz

[Gość]

Jakże lubię te Twoje zapętlenia ;-)
Pobudzają moją wyobraźnię i angażują umysł.
Jak zwykle zatrzymałaś mnie na dłużej - pozytywnie !
Ciepło pozdrawiam
J.

[Intarsja Lumiere]

Thanks Jolu za dobre słowo :)

No cóż.. aleś mi zabił ćwieka Łukaszu, hehehehe dobrze że nie trafią do szkół moje wypociny, ja bym taką autorkę przezwała zołza, albo zgaga :)

Tu as raison Eugeniuszu, więcej światła mi trzeba, bo ściemniam cóś okrutnie :))

[Dyziek_ka]

Je n'est pas Łukasz. Przepraszam, może niepotrzebnie używam formy „TY” to nie brak szacunku z mojej strony, potrzeba wygody ,bo nie wiem czy Pani czy Pan Lumiere.
To może było powodem, że odkrył(a) Pani,(Pan) we mnie kogoś ze znajomych. Przepraszam

[Intarsja Lumiere]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sorry, roztargniona jestem, czytałam wiersze Łukasza i mi się powaliło Dyźku, imię przypomina mi wierszyk z dzieciństwa o Dyziu co leżał na łące i marzył, że chmury to lody malinowe, śmietankowe :) OK, netoetykieta nie została złamana, forma: tu, du, you jest jak najbardziej poprawna. Jestem elle :) Noch mal sorry :)