Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie mogę zapomnieć tej twarzy
tych oczu pełnych dobroci

potrzebuję wnętrza
w którym pali się żywy ogień
świetlistej duszy
pragnącej miłości

chcę by zaufał
by nasze dusze zjednoczone w jedną
utworzyły piękną melodię uczucia

upadłam
przekroczyłam granicę przyjaźni
zraniłam
naraziłam na ostre słowa

chciałam
by ten szczery uśmiech powrócił
ale zostały tylko gorzkie łzy

zaufałam
wiele razy ta myśl kłuła w serce

czasem przebłysk dobroci
łamał twarde zasady
a potem skorupa samotności
stawała się jeszcze grubsza

Opublikowano

ojej, wiem coś o tym / zawiedziona przyjaźń bardzo boli / często ponawiane próby nie mogą przywrócić tego, co przed / nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki / ale...choć nurt się zmienia, warto zanurzać się w napływającej nowej fali niż zamknąć się w samotności /

Twoje wiersze poruszają istotne ludzkie sprawy, dotyczą rekacji międzyludzkich i bardzo mi się podobają z jednym, wybacz, moim "widzimisię", są nieco przegadane a przez to po przeczytaniu przechodzi się dalej /oczywiście to nie zarzut tylko moje osobiste odczucie /
:)))
serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Opublikowano

Dziękuję Krysiu za piękny komentarz. Masz rację często piszę przegadane wiersze, trudno mi się tego wyzbyć. Nie mogę przywyknąć do tego, że nie trzeba wiele słów, by pokazać wiele, ale postaram się :) "warto zanurzać się w napływającej nowej fali" - święta racja
Pozdrawiam serdecznie
Janina

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dlaczego? hmm... bo ludzie są wszędzie... oni czasem potrafią zadać wielki ból... najważniejsze jest to, by nie ranić drugiego człowieka, chociaż nas zawiódł, okłamał... a będzie dobrze

Dziękuję Krzysztofie za odwiedziny. Pozdrawiam :)
Janina

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzieki, wczoraj wpadłem na pomysł jak mogę ten wiersz stworzyć bardziej rytmicznym, mam nadzieje że druga wersja bardziej ci się spodoba
    • @Mel666 I ostatnie słowo - Substancja. Jedno słowo jako cała zwrotka. To może być wszystko: substancja chemiczna, narkotyk, budulec, esencja. Po rozebraniu siebie na ścięgna i tłuszcz, zostaje pytanie: co jest tą substancją, która trzyma to wszystko razem? Dusza? Trauma? Upór?
    • @Mel666 ja je celowo dodałam;) taka mała nadinterpretacja;)
    • Ciało powietrze wdycha przeponą.  Nie płucami: wydech przynosi spokój.  Spokój mych myśli rośnie z kilometrami. Na początku serce wciąż bije rozszalałe.   Potem ustala sobie własne rytmiczne bicie. Piekące uda wprowadzają koła dalej w życie.   Kadencja jest zachowana, a moc z góry ustalona. Prędkość jest wyłącznie wypadkową samej drogi i czasu.   Nieistotna, niemal zbędna, jest tylko wynikiem przemieszczenia. Patrzę na koło przede mną, a ten obrót staje się jednostajny.   Najważniejsze jest tu zachowanie równego dystansu między nami. Bo koło przemierza drogę, lecz sens podróży nadal jest nierozpoznany.       *Po konsultacjach z @Charismafilos oraz godziny liczenia sylab na palcach, mały eksperyment liryczny
    • @wiedźma Siostro, świetny odczyt. Jedyna różnica jest w tym, że na końcu straciłam " ja" @LessLove to nie tylko to. Obie mamy ta samą wrażliwość. Siostry nie krwi, ale duszy:)  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...