Baba_Izba Opublikowano 27 Stycznia 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 27 Stycznia 2010 wiedzieć co gdzie i kiedy skrywając gdyby gdzieś coś z wdziękiem darować co zadrą tkwi w odpowiednim momencie bez chlustania stawić czoło z (suchą) twarzą wyjść wyczuć pismo nosem gdy nie wszystko przepadło - żyć bo wyczucie to cholernie długi proces
Magda_Tara Opublikowano 27 Stycznia 2010 Zgłoś Opublikowano 27 Stycznia 2010 ooooooooooo!!!!!!!!!!! to o mnie!!!!!!!!! to o mnie!!!!!!! jestem WSPANIAŁA buziak Babuuu !!!!!!!!! fikuśny, śliczny, ojj, jak lubię to Twoje pisanie!!! i Cię tyż! :)))))))))) i okropnie mądry jest! i nie o mnie, oczywiście :)))) wiem :*
Baba_Izba Opublikowano 27 Stycznia 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 27 Stycznia 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. To jakaś telepatia, to nie przypadek, to COŚ znaczy! To jest tak, gdy rzeczywistość wyprzedza fikcję, wtedy fikcja fiksuje, rzeczywistość triumfuje! Jesteś WIELKA I WSPANIAŁA! I OKROPNIE MĄDRA! A mój wierszyk - taki sobie! Dzięki za wpadnięcie, czytanie i miłe słowa, ściskam, - baba
Grażyna_Kudła Opublikowano 27 Stycznia 2010 Zgłoś Opublikowano 27 Stycznia 2010 Ot i "cała sztuka", toż to... całe życie na niej polega: wiedzieć co, gdzie, kiedy? A jeszcze być mądrzejszym o sztukę wyczucia "odpowiedniego momentu" to tylko z górki... Taki niezbędnik do życia... chciałabym... :) Całość do tego bardzo fajnie, rytmicznie się czyta, oprócz ostatniego wersa. Ale podumałam i wyszło mi, że ta właśnie "grająca" część ma pokazać, jak prosto i łatwo coś tam można sobie pogdybać, a zakończenie sprowadza do prozy życia (każdej jego sfery), gdzie zawsze coś zgrzyta i jest długim, skomplikowanym procesem.Moja ciocia mawiała: "w żciu nie jest tak pojedynczo" Mogłabym to chyba odnieść do Twojego wiersza Babo. Podoba się całość. Pozdrawiam serdecznie. Grażyna
Baba_Izba Opublikowano 27 Stycznia 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 27 Stycznia 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Bardzo ładnie mi napisałaś o wierszu, Grażynko, miło mi, na wstępie bardzo serdecznie pozdrawiam Ciocię! Tak, tak - nie jest! Szczerze mówiąc, to z końcówką mam nadal nieco kłopotu, kombinuję, może coś, Ktoś podpowie, zobaczymy! Odczucie, ja też mam podobne. Dziękuję za już, zapraszam zawsze, serdeczności - baba
bestia be Opublikowano 27 Stycznia 2010 Zgłoś Opublikowano 27 Stycznia 2010 ciekawy wiersz podoba się ,, długi proces" z wyczuciem inspirujące zakończenie szacuneczek be
Baba_Izba Opublikowano 27 Stycznia 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 27 Stycznia 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Zmieniłam, a teraz? Może jeszcze coś podumam. Dzięki za podpowiedź, uściski - baba
krzysztof marek Opublikowano 27 Stycznia 2010 Zgłoś Opublikowano 27 Stycznia 2010 :) wyczucie to proces. tak Babo! słusznie napisałaś, że długi. i pewnie nieskończenie długi. dobry wiersz i mądry. zabieram go sobie jeśli pozwolisz. pozdrawiam bardzo serdecznie :)
Baba_Izba Opublikowano 27 Stycznia 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 27 Stycznia 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Pozwalam, jeśli uważasz, że warto! Dziekuję, serdecznie pozdrawiam - baba
Liryczny_Łobuz Opublikowano 27 Stycznia 2010 Zgłoś Opublikowano 27 Stycznia 2010 "Znaj proporcjum, Mocium Panie" - staropolskie a nadal aktualne! Bardzo ładny i mądry wiersz - ale i tak uczymy się tego przez całe życie. Pozdrawiam - Marek - już często darujący - "co zadrą tkwi".
stokrotki w rosole Opublikowano 27 Stycznia 2010 Zgłoś Opublikowano 27 Stycznia 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. tak, Babo! Strasznie fajny ten twój wiersz. Bardzo rozumiem, co się kryje za obojętnością. Wyczucie. Fantastycznie napisane. Pozdrawiam:))
Baba_Izba Opublikowano 27 Stycznia 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 27 Stycznia 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Powiedziałabym, że uczymy się, uczymy, uczymy i tak mało kiedy umiemy, zawsze więcej się wydaje, niż się umie! To już jest bardzo dużo, jeśli sytuacja nas nie przerasta, a najtrudniej, o zadrze zapomnieć. Dziękuję, serdecznie pozdrawiam - baba
Pan_Biały Opublikowano 28 Stycznia 2010 Zgłoś Opublikowano 28 Stycznia 2010 super puenta to na początek:) przebaczać nie każdy potrafi i nadstawiać drugi policzek nie każdy chce a znaleźć złoty środek to bez mała poszukiwania świętego Graala dlaczego nie może się dziać wszystko tak jak należy? prawda że było by łatwiej i przyjemniej:)) podoba się bardzo pozdrawiam r
Judyt Opublikowano 28 Stycznia 2010 Zgłoś Opublikowano 28 Stycznia 2010 hmm..wyczucie życia, tudzież chwili- zdaje się własne wyczucie, żeby nos właśnie nie zahaczył o mokre; trudne ale się da tak się zdaje, J. Serdecznie i cieplutko(:
wanesa_ciska Opublikowano 28 Stycznia 2010 Zgłoś Opublikowano 28 Stycznia 2010 tylko czemu ta cała prosta sztuka Życia , trudniejsza w życiu się staje ,,,,by uwierzyć - nie zwątpić ,doznać nie doznając ,żyć nie przeżywać ,,,,oj Babo dzięki
Baba_Izba Opublikowano 28 Stycznia 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 28 Stycznia 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Pochwała od Białego, to miłe! Co do tematu, moja babcia mawiała: "bo w życiu dzieję się tak, albo inaczej!", prawdę mawiała, recepty na życie - nie ma! Serdecznie pozdrawiam - baba
Baba_Izba Opublikowano 28 Stycznia 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 28 Stycznia 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Wiesz Judyt, wydaje mi się, że każdy jest w pewnym sensie pozerem: nie lubi odkrywać się tak do końca. Człowiek myśli, że wie, jak się zachowa w danej sytuacji, a potem robi zupełnie co innego, coś co jego samego zaskakuje. Może dlatego życie jest takie ciekawe? Dziękuję za obecność i słowa, pozdrawiam bardzo serdecznie - baba
Baba_Izba Opublikowano 28 Stycznia 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 28 Stycznia 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Nieśmiertelne pytania, chyba jeszcze nikt na nie nie znalazł wyczerpującej odpowiedzi. Dlaczego? Dlaczego? W różnych konfiguracjach towarzyszy nam przez całe życie. Bo się nie umiemy komunikować? Bo się nie rozumiemy? Bo nie doceniamy chwili? Bo lubimy być odrobinę wredni, czasem i dla siebie? Bo lubimy sobie sprawiać przyjemność, mimo tego, iż wiemy, że nam to szkodzi? I nie tylko nam, ale i osobom, które kochamy? Bo jesteśmy słabi? Bo za dużo udajemy? Bo jesteśmy za bardzo szczerzy? Bo szukamy ideału, a ideału - nie ma? Kto to wie? Jedno tylko wiem, co mnie pomaga: w trudnych chwilach powtarzam sobie: będzie dobrze, jak mantrę. Dziękuję za czytanie i miłe słowa, serdecznie pozdrawiam - baba
teresa943 Opublikowano 28 Stycznia 2010 Zgłoś Opublikowano 28 Stycznia 2010 wiedzieć, co, jak i gdzie...nie jest łatwo, do tego jeszcze z wdziękiem wybaczać... w sumie "żyć z wyczuciem" to rzeczywiście "cholernie trudna sztuka"/ ale trzeba nieustannie podejmować wysiłki/ czytałam ten wiersz już kilka razy, po prostu jest b. dobry i mądry / bardzo mi się podoba :):) serdecznie pozdrawiam - Krysia
Baba_Izba Opublikowano 28 Stycznia 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 28 Stycznia 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuję za sympatyczną opinię o wierszu, miło mi, zastanawiałam się nad pozbyciem się słowa "cholernie", ale nie umiałam znależć nic właściwszego, co by oddawało równie mocno tak dłuuuuugi proces, no i zostawiłam. Ściskam - baba
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się