Do Stefana Starzyńskiego sonet I

[adolf]

ach jak tu jest ciepło - wszędzie ogień płonie
i się wszystkie domy już zwijają w gruzy
nikt jeszcze nie mówi, że się zaczął koniec
mimo, że na scenie umierają Muzy.

Jak Warszawę wznieśli, tak cegła po cegle
teraz zdemontują i włożą w futerał
pozostawią tylko martwe ciała - stele
projekt i kształt miasta, co się w mgle zaciera.

I tam ty o wielki, marmur cię uwiera -
pragniesz już go zrzucić i odetchnąć niebem
kiedy pył zamyka twój słoneczny zegar!

Dziś nam cię brakuje. Świat jest jeszcze krwawszy-
dlatego nie wracaj nad spleśniałą ziemię
lecz zrzuć z góry kamyk z barykad Warszawy

[Jolanta_S.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czy ja mam teraz j. polski :)))

serdeczności i milusieńkich... -Jola

[krzysztof marek]

podoba mi się. fachowo napisany.
pozdrawiam serdecznie :)

[Pan_Biały]

klimat stolicy okresu powojennego jak na starych filmach jak z kroniki prawie
podoba się mimo że czuć wzniosłość przekazu
pozdrawiam
r

[gabriel p.]

lekcja historii. świetnie napisana, ale nie podoba mi się ostatni wers:
lecz zrzuć z góry kamyk z barykad Warszawy

może tak:
ale zrzuć kamyk z warszawskiej barykady

pamiętam jego nagranie, które puściła nam sorka na lekcji w LO: Chciałem, by Warszawa była wielka.... wielka, nie znaczy dobra...

pozdrawiam

[Judyt]

nie bardzo znam się na sonetach, ale przeczytałam,
J. serdecznie

[bestia be]

Witaj Mistrzu poezji nic dodać nic ując , jak zawsze SUPER

serdecznie

be