Modlitwa

[Gryf]

Klękam przed Tobą z wyrzutem sumienia,
Skruszony, marnotrawny winy swe ukrywam.
Ojcze niegodnym. Jam Ciebie zranił,
Z głębi mej duszy głos wydobywam.

Przebacz zbłądzenie, ułomność słabego...

Dałem się skusić łatwemu życiu,
Szukałem drogi innej od Twojej.
Jak modlić się szczerze już zapomniałem,
Grzechu mówiłem, że się nie boję.

Jak głupi byłem teraz to widzę...

By serce martwe do życia powrócić,
Znów do stajenki dla mnie przybyłeś.
Nie bacząc na grzechy, na winy moje,
Wśród nocnej ciszy się narodziłeś.

I tak od wieków cierpliwie to czynisz...

Wciąż do zbawienia mą duszę zapraszasz,
Jak ojciec syna z miłością przyjmujesz.
Mą twarz nieczystą, łaską obmywasz,
Kiedy upadam mnie podtrzymujesz.

Dobroć Twa Panie jest niepojęta...

Dziś tylko stoję u stóp ołtarza,
Spojrzeć się w oczy Twoje nie mogę.
Ręką uderzam się w piersi z rozpaczą,
Uzdrów mą wiarę, ucisz jej trwogę.

Do Ciebie wyciągam błądzącą rękę...

[krzysztof marek]

zbłądzić to ludzka rzecz. lepiej zbłądzić niż ugrzęznąć w bezmyślności... pozdrawiam serdecznie Janku :)))

[Ryszard Kisiel]

szczera, głęboka modlitwa, nawet serce z kamienia zmięknie dla takich wyznań.
Pan jest łaskawy, patrzy i czyni łaski z serca. W tym przypadku też tak będzie.
Pozdrawiam Cię Janku. Szczęścia życzę.

[Duks]

Witaj Janku.
Cóż mogę napisać.
Bardzo emocjonalne wyznanie wiary. Przejmujące przesłanie.
Pozdrawiam serdecznie przyjacielu.

[Gryf]

Dziękuję Wam Przyjaciele za odwiedziny. Próbowałem też i Stwórcy coś ofiarować.
Tym bardziej, że jest się o co modlić, gdy wciąż błądzimy w tym naszym ziemskim
istnieniu...
Pozdrawiam Was bardzo serdecznie.