Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Widziałem rybkę w lodowej "gablocie",
Z otwartym pyszczkiem w ostatnim oddechu.
W lodzie się mieści historia cała:
Przyszedł mróz, ścisnął, rybka - została.

Jak to możliwe, że rybka w "rozkwicie",
We własnym „domu” utraciła życie?
I w tym właśnie tajemnica tkwi cała,
Że z dala od brzegu pływać się bała.

Kiedy się znalazła w lodowej matni
Nabrała powietrza po raz ostatni.
Tulona mrozem, w niemym zachwycie,
Nie spostrzegła, kiedy oddała życie.

Morał z tej bajki nie wychodzi z mody:
Nie bój się płynąć na głębokie wody.

Opublikowano

Witaj przyjacielu.
Ciekawe przesłanie z zaskakującą pointą.
Podoba się.
Pozdrawiam serdecznie,
Andrzej


Ps.
Drobna sugestia.
Po „rozkwicie” zamieniłbym „?” na przecinek.
Mam nadzieję, że się nie gniewasz. To tylko propozycja.

Opublikowano

Pięknie spointowałeś Ryszardzie.
Wszak można było to uczynić w drugą stronę a wówczas morał byłby ponury.
U Ciebie jednak mimo całego tragizmu sytuacji w jakiej rybka się znalazła, optymizmem pachnie!
Ruszajmy na te wody !
Pozdrawiam ciepło i wieczornie
Jola

Opublikowano

No to i ja wpływam na Twoje wody.
Witaj Ryszardzie, super poruszony temat, a tą rybką to nawet może być zwykły człowiek uwięziony przez cywilizację we własnym domu, a koniec jest taki jak napisałeś ostanim zachwytem obejrzał "piękny" świat i...
Z tym wypływaniem na głębinę to też bywa różnie. Jasne że lepiej zacząć od czegoś trudniejszego.
Serdecznogorące z wielką przyjaźnią pozdrowienia. ORP "Gryf":))

Opublikowano

Witam Was serdecznie moi przyjaciele, (Sylwio i Janie)
Do tego forum wnosicie tak wiele, że
z przyjemnością was wymienię, zresztą,
wszystkich znajomych przyjaciół podziwiam i cenię.
Nie będę więc wymieniał. Powiem tylko krótko: wszstkich was kocham, ;-)) _
mówię z rzewną nutką.. Wasz przyjaciel - Rysiek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • morze odsłania wieczór czerwieni się w spalonym słońcu ślady słów odciśnięte na piasku giną pod stopami poliglotów czekamy wolny stolik dziś też jesteśmy wolni coffee or tea debiutujący poeta jest na fali nadciąga burza oklasków
    • @Gocell   wyjaśniam więc grzecznie i cierpliwie.   nie szukaj w moim pytaniu uszczypliwości bo było w nim jedynie zdziwienie.   skoro sam przyznajesz że tekst czyta się " jednym tchem' i zostawia w czytelniku " zgliszcza' to znaczy, że moja metoda zadziałała dokładnie tak, jak zaplanowałem .   to co nazywasz 'błędem warsztatowym'' czyli te bliskie powtórzenia, to nie przeoczenie, a swiadome narzędzie.   poezja to nie podręcznik poprawnej polszczyzny .   tutaj powtórzenie ma drażnic  osaczać i dusic, a nie brzmieć ''ładnie".   widocznie nadajemy na zupełnie innych falach w kwestii teorii tekstu.   ty oceniasz go przez pryzmat technicznych regułek, ja buduję go na emocjonalnym konkretzie.   skoro tekst wywołał w Tobie tak silne emocje, to cel artystyczny został osiągnięty, niezależnie od tego, czy zgadzamy się co do użytych środkow !!!!   no i to byłoby chyba na tyle
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @APM :) rzeczy są same bo są rozsypane ;) Dzięki :)       @Marek.zak1 :) Dziękuję        @Berenika97  oj tak :) Dziękuję      @Omagamoga @Wiechu J. K. Podziękowania     
    • @Berenika97 dzięki serdeczne! @Leszczym @Jacek_Suchowicz dziękuję Wam! @nazwa własna @Andrzej P. Zajączkowski dziękuję serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Wejdź w noc Śnij i poczuj jak Księżyca blask Srebrem otula Cię   Chłód nocy osuszy łzy Nimfy zatańczą w krąg Niech schronieniem Twym Będą cienie drzew   A skoro świt Rozpłyń się we mgle Która uniesie Cię Wysoko do starych gwiazd   Za kompanów niech będzie wilcza brać A za ogień, rosy dzban Nie oczami tylko sercem patrz Zamiast pędzić, wejdźmy w noc
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...