Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zima mnie budzi,
Mroźnym dotykiem,
Białą, puchową,
Pierzyną

Wstaję i patrzę,
Oczom nie wierzę,
Do koła biało
Jak w młynie.

Dotykam ręce,
Dotykam nogi,
Wszystko się razem.
Trzyma.

Teraz nie pragnę
Niczego więcej,
Nie straszna jest mi
Zima.

Serduszko słucha,
Co ja mu, powiem?
Ze strachu nierówno
Bije.

A ja mu na to:
Bij serce moje,
Wszystko w porządku,
Ja żyję!

Opublikowano

I moje zabiło jak Twój wiersz przeczytałam Ryszardzie drogi :-)
Miły, rytmiczny i pogodny! Podoba mi się!
Serdeczności
Jola

Opublikowano

Witaj , droga Jolu, aż mi się ciepło zrobło gdy ujżałem, żę jesteś.
Witamy cie serdecznie, bardo, bardzo srdecznie. Dziękuję za miłe słowa.
Widzę, ze zaczynasz od mocnego wejścia. Pozdrawiam ciepło w ten
mroźnyy wieczór. :-))

Opublikowano

I żyj Przyjacielu jak najdłużej, bo zawsze lubię Cię czytać.

Zima jest i jeszcze trochę będzie
Choć Gryf teraz siedzi na ciepłej grzędzie
To o przyjaciołach zawsze pamięta
Spotkanie z nimi dla niego to rzecz święta.

Pozdrowionka serdeczne, jak zawsze...

Opublikowano

Witaj Ryszardzie.
Żyj przyjacielu jak najdłużej. Z całego serca Ci tego życzę.
A wierszyk – zabawny.
Pozdrawiam serdecznie,
Andrzej

Ps.
Mam drobną propozycję - ponieważ wersy są krótkie, może warto podzielić wiersz na strofy czterowersowe. Wydaje mi się, że jeszcze lepiej będzie się czytało.
Jeżeli podzielisz moje zdanie, co do podziału na strofy, to w czwartym wersie zamieniłbym także „pierzynką” na pierzyną. Chyba bardziej pasuje do reszty wiersza.

Opublikowano

Witam cię Krzysztofie, Jakież to sprawy spowodowały przerwę w kontaktach z nami?
Wżne, ze jesteś i zotawiasz swój ślad na naszych stronacch.
Jestśmy w tedy spokojniejsi. Miło że odwiediłeś, cieszę się bardzo.
Pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • "Czas żołędzi nad Utratą " Czas żołędzi pluskających, dojrzałych – tego nie znałem. Ze starych i pięknych dębów spadają i pluskają, więc się zatrzymałem. Rzek rzadka to ozdoba; tajemniczy dźwięk ich plusku mnie zawołał. Jak kamieniem ciskanym spadają na wodę, tworząc lustrzane koła. Lekko falami płynące w dorzeczu dębów szumiących, podkreślają ich urodę. Widzę las kaczych kuprów, w wodzie na wpół zanurzonych, w dnie rzeczki buszujących. Bezwstydnie nad wodą, zadkami wystawione, nas, przechodzących, ironicznie traktują. Dęby masywne, dęby piękne, książęcym dworem pachnące. Dzieci – żołędzie Utraty – z miłości gniazd wypadające, ruszają podbijać te światy. Płyną z nurtem matki rzeki niby żaglowce odkrycia, po nowych pokoleń aprobatę. I tak w podróży bez końca  niesione prądem I cieniem, szukają żyznej przystani. By kiedyś, w słońca promieniach, stać się znów dębów koroną – rzeki wiernymi strażnikami. Leszek Piotr Laskowski.
    • Nieświadomie, na podstawie innych obserwacji:). Pozdrawiam
    • Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
    • Tyle we mnie uczuć mokrych — padają, burzą się, odpływają. Deszcze łez nie samotnych mokną na ścianie twarzy. A ja pragnę tej wody, co płynie w duszy, gorącej jak gejzer, parującej szczęściem. Niech smutek utopi się w kałuży, duszo moja, bądź oceanem szczęścia. Płyń tam, gdzie nie ma złych fal, gdzie wicher staje się lekką bryzą, w statku nadziei ku portowi miłości, gdzie z wiarą wieczną krzyczę: Kocham życie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...