Grzech zaniechania

[Duks]

Zobaczyłem Cię przypadkiem.
Takie losu wyzwanie.
I spojrzałem w Twe oczy.
Było w nich błaganie.

Leżałeś na ulicy,
z ręką wyciągniętą.
Na twarzy odciśnięte,
miałeś życia piętno.

Serce mi zadrżało.
Chciałem pomóc Tobie.
Coś mnie powstrzymało.
Nie wybaczę sobie.

Gdy szedłem z powrotem,
Ciebie już nie było.
Dziś stoję i płaczę,
nad Twoją mogiłą.

Czasu już nie cofnę.
Bo cofnąć nie mogę.
Nie wiem co ja powiem,
gdy stanę przed Bogiem.

[Ryszard Kisiel]

Wtaj Duks, bardzo ładny, przejmujący wiersz. Zimna obojętność.
Należy pomagać, żeby nie żałować po czasie.
Pozdrawiam Andrzeju.

[Intarsja Lumiere]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ciekawy wiersz, gdyby go podrasować, byłby jeszcze ciekawszy, mam na myśli wiersz regularny o stałej liczbie sylab :)

[Duks]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj przyjacielu.
Bardzo dziękuję za przeczytanie i komentarz.
Cieszę się, że wiersz się spodobał.
Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie,
Andrzej

[Duks]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za pochylenie się nad wierszem i za komentarz. Zwłaszcza za - „Ciekawy wiersz”.
Co do „podrasowania” - jak wiadomo nic nie jest tak dobre, aby nie mogło być lepsze. Dlatego nie będę polemizował. :)
Jedna uwaga, nie było moim zamiarem stworzenie wiersza regularnego, stąd nierówna ilość sylab.
Pozdrawiam serdecznie.

[Gryf]

Witaj Andrzeju, Twój wiersz mnie poruszył. Wielu z nas stoi przed takim dylematem, ile razy komuś nie pomogliśmy, ile razy od potrzebującego się odwróciliśmy.
Bóg jednak daje nam wciąż nowe szanse, czasem i on sam wskazuje nam drogę.
Pozdrawiam Cię serdecznie.

[bazyl_prost]

takie jakieś jak kryzys wojownika

[Duks]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Janku.
Bardzo mnie cieszą Twoje słowa.
Masz rację, mamy kolejne szanse, ale nie zawsze dotyczą tej samej sprawy.
Czasem jest zbyt późno na naprawę.
Pozdrawiam serdecznie,
Andrzej

[Duks]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

?
B.K.