Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

A może jakieś kolędy?
Wszak czas po temu najlepszy.

Na początek proponuję coś nowego ale na ludową nutę.
(na melodię "Hej bystra woda...")



Hej dobrzy ludzie, czy o tym wiecie,
Że znów się rodzi Boże Dziecię.
Bóg dziś się rodzi, niesie nadzieję,
Że nam Ojczyzna znormalnieje.

Niech w swoim sercu każdy otworzy
Dla Niego mały Pokój Boży.
Z nich będziem tworzyć jedno mieszkanie,
Tak się Nasz Naród silnym stanie.

Naród wspólnotą znów stać się może
Z Twoją pomocą Panie Boże.
W Dzieciątku widząc Drogę Zbawienia
Będziemy razem Kraj odmieniać.

Bo choć Dziecina mała i kwili
Świat odmieniła w jednej chwili.
My Jego wzorem będziem próbować
Kraj nasz na nowo przebudować.

Opublikowano

Masz klubo rację.
Czas mija. Ale czas mija stale, a mimo to zawsze jest :-)

Dzięki Gryfie.
Mnie też się to fajnie zaśpiewało. Dlatego napisałem. A napisałem ją (tę kolędę) w czasie koleżeńskiego wieczoru kolędowego. Wtedy gdy chcieliśmy zaśpiewać jakąś patriotyczną kolędę i nie tylko "Bóg się rodzi!"

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA ja się z satanistami nie zadaję:)
    • Mamo, Tato — piszę nocą, gdy ziemia przestaje oddychać, gdy między wystrzałami można jeszcze usłyszeć własne serce. Kartka drży jak moje dłonie, a atrament miesza się z kurzem, którego nie zmywa deszcz.   Pamiętam zapach kuchni o świcie i skrzypienie drzwi, które zawsze otwieraliście pierwsi. Tutaj poranki są ciężkie jak kamień, a słońce wstaje tylko po to, by policzyć poległych.   Mamo, mówiłaś kiedyś, że wojna jest słowem z książek — dziś wiem, że to twarze bez imion i oczy, które gasną zbyt szybko. Noszę w kieszeni zdjęcie z wakacji nad rzeką, już prawie nie pamiętam dźwięku waszego śmiechu.   Tato, chciałem być silny jak Ty, ale siła nie polega na tym, by nie płakać. Najtrudniej jest patrzeć na chłopców młodszych ode mnie, którzy zasypiają w ciszy, z której już się nie budzą.   Jeśli wrócę — usiądę przy stole i będę milczał długo, bo nie ma słów na rzeczy, których oczy nie powinny widzieć. Jeśli nie wrócę — nie szukajcie winy w sobie, wojna wybiera szybciej niż człowiek potrafi zrozumieć.   A kiedy nadejdzie wieczór i wiatr dotknie okien naszego domu, pomyślcie, że to tylko mój szept wracający przez pola. Nie płaczcie nad losem, którego nie mogliście zmienić — kochajcie mocniej świat, aby nikt już nie musiał pisać takich listów.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - cieszy mnie że ładnie i obrazowo - dzięki -                                                                                         Pzdr. @Robert Witold Gorzkowski - @Natuskaa - @APM - @Berenika97 - dziękuje - 
    • wystarczy podzielić salę by strony zaczęły pluć   wystarczy rozdać role by pojawiły się ofiary i kaci   wystarczy biały kitel by ktoś naciskał przycisk do końca   wystarczy jeden który odmówi
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...