Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

życie to jest teatr myślisz opowiadasz
to jest wieczna maskarada- taki fragment mi się
nasuwa po tego typu wierszach wanesso, nie taka
gra strasznoja jak ją malują, J. serdecznie

Opublikowano

Witam.
Krótki wiersz, ale jest w nim zawarta istotna myśl.
Pozdrawiam serdecznie.

Ps.
Wydaje mi się, że skoro „kolejny krąg” to mogło by być bez „znów”.
To tylko propozycja. :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A Życie nie jest warte większego zastanowienia ,,Krzysztofie,,,?
O to, właśnie to! Życie naprawdę warte ...zastanowienia, by wciąż powracać, mimo pomyłek, na drogę do Celu! Refleksyjny wierszyk Waneso.

Serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Teatr to wielki ,,,masz rację a bywa i straszno i mało smieszno ,,,podpierając sie twoją dykteryjką,,,pozdrawiam
nie moją, tak powiedział E.Stachura,
nikt poza tym nie powiedział, że będzie
łatwo, mimo wszystko więcej optymizmu, J.(:
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A Życie nie jest warte większego zastanowienia ,,Krzysztofie,,,?
jest, no na pewno jest. jasne że jest!!!
ale "krupier"... krupier z zasady nie ustala reguł tylko pilnuje ich przestrzegania... skoro peel pyta "ile ugram" oznacza że akceptuje zasady i poddaje się arbitrażowi krupiera... sędzia? dlatego mnie tak zastanowiło, komu przypasować "stanowisko" krupiera peel-a... może sumieniu...?
pozdrawiam serdecznie :)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A Życie nie jest warte większego zastanowienia ,,Krzysztofie,,,?
jest, no na pewno jest. jasne że jest!!!
ale "krupier"... krupier z zasady nie ustala reguł tylko pilnuje ich przestrzegania... skoro peel pyta "ile ugram" oznacza że akceptuje zasady i poddaje się arbitrażowi krupiera... sędzia? dlatego mnie tak zastanowiło, komu przypasować "stanowisko" krupiera peel-a... może sumieniu...?
pozdrawiam serdecznie :)))

nie wszystko da się przewidzieć mimo sprawowania kontroli jakięjś nad losem , zawsze pozostaje niewiadoma ,,,,i nigdy nie wiadomo jak my na tym wyjdziemy ,,,,pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nastał Nowy, zatoczy krąg, potem jak koła na wodzie;
będą następne, następne, następne i w końcu kiedyś wszystkie zgasną.
Pewnie jednak nie wszyscy ugrają!(uwaga:brak ogonka przy "się"!)
Serdecznie pozdrawiam
-baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Skoro tak to niech zostanie. ;)
A tak poważnie, co ja mam do pozwalania.
To Twój wiersz i Ty decydujesz.
Szanuję ludzi mających własne zdanie.
Pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...