Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

P opatrz na cierpienia współczesnego świata
O dchodzą od Boga brat zabija brata
B luźnierstwem wyzyskiem i prześladowaniem
Ł ez nikt nie obetrze już z politowaniem
O dziele szatana Biblia nam wspomina
G dzie zasiewa żniwo tam cierpi rodzina
O n ksiażę niezgody wciąż zarzuca sieci
S zuka słabych ludzi deprawuje dzieci
Ł aski miłosierdzia dziś nam tak potrzeba
A z nią błogosławieństw i Bożego chleba
W iara w światło Twoje niech dzisiaj zapłonie

J edność niech połączy wszystkich ludzi dłonie
E lementy prawdy niech każdy odkryje
Z cudów najpiękniejszy to człowiek co żyje
U dowadnia stale że wszystko rozumie
N ie szukając Boga ginie w szarym tłumie
I tu dobry Boże prośby swe kieruję
U lecz w nas ślepotę niech nie postępuje

Opublikowano

Tematyka wiersza nie wzbudza we mnie szczególnych emocji, jakoś nie przepadam za pisaniem o Bogu, co zaś tyczy się formy, to jest poprawnie. Rymy nie są jakieś wyrafinowane, nie odbieram ich też jako mocno częstochowskich. Pozdrawiam ;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A tak masz racie ale mozna to rozumiec w ten sposob poblogoslaw Jezuniu ten akrostych czyli slowa w nim zawarte bo on jest jak modlitwa,pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przez całe życie, aż do pewnej chwili, byłam samotna mimo, iż mnie lubili. Wracać do domu mi się nie chciało, gdyż tam łóżeczko tylko czekało. Kolory wyblakły, słoneczko zaszło, mimo ciemności nie mogłam zasnąć. Dym do płuc leciał, pamięć zanikła, trafiłam na dno; przypinka " DZIWKA ". *** Jaskrawe światło, brunatny odcień, dotarł do oczek, rozjaśnił głowę. NIE w TAK przemienił, w życiu namieszał, amnezja to przeszłość, powraca " BESTIA ". Swym dobrem nastraja zniszczoną głowę, samotność rozumie, że nadszedł koniec. Czystą miłością, udowadnia stale, że skończymy razem na piedestale.
    • @A.Between   Ten wiersz jest delikatny jak to co opisuje - kilka słów w wiadomości, chwila na mokrym bruku, spojrzenie które mówi więcej niż chciało powiedzieć. "Usłyszałem twój ukryty los" - piękne! Ktoś kto tak patrzy na drugiego człowieka pisze cudne wiersze.
    • @viola arvensis   Czytam ten wiersz jak dziennik modlitwy kogoś, kto nauczył się szukać Boga nie w nadzwyczajności, ale w zwyczajności chwili. I właśnie dlatego trafia głębiej niż niejeden teologiczny traktat. Przepiękny tekst!
    • @Simon Tracy   Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst! 
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...