Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wrześniowy ranek, słońce nad lasem wstaje
Siódmego dnia niedzielnego, świątecznego
Więc się z radością na Świętą Mszę udaje
Do świątyni odległej, by chwalić Pana wspaniałego

Niebo bezchmurne, wszędzie tutaj pełno słońca
A liście na drzewach już powoli żółkną
Wzywa mnie na swą ofiarę Pan-Obrońca
Więc moje nogi ochoczo już tam pójdą

Kroczę o tym poranku polną ścieżką
Między wzniosłymi, wilgotnymi trawami
Ścieżka ta dla mnie o poranku wielce piękną
Wielbię Boga Stwórcę że obdarzył nas darami

Co jednym z nich jest święty dzień odpoczynku
A gdy idę świętować lasy i łąki podziwiam
Bo dziś się wyzbywam zbędnego wysiłku
Razem z urokiem przyrody-Bogiem, samotnie przebywam

Niech mnie ten czas na cały tydzień umacnia
Te chwile spokoju co sączą jak miodu krople
Niech moja dusze zawsze będzie podatna
Na Twoją łaskę, bo to roztropne i słodkie

Wrzesień 2009r.

Opublikowano

Dzięki Ci za te duchowe rekolekcje i przesłanie jak wykorzystywać niedzielę - dzień Boży. Pozdrowienia, serdeczne!

Opublikowano

[quote]
Dzięki Ci za te duchowe rekolekcje i przesłanie jak wykorzystywać niedzielę - dzień Boży. Pozdrowienia, serdeczne!



Nie ma sprawy, ciesze się że się podoba, pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...