Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dlaczego w raju już słońce nie świeci?
Dlaczego ciemność ogarnia duszę?
Dlaczego nic mnie tutaj nie cieszy?
Znajomy las zmienia się w puszczę.

Już nawet pieśni radosnej w myślach,
Już nawet słów kojących nie słyszę.
Chęć uskrzydlenia w rozpaczy wyschła,
Sam się zapadłem w bezsilną ciszę.

Złego podszepty spokój zburzyły,
Chwast wątpliwości podejrzeń zasiały.
Uczciwą prawdę mętnością zniszczyły,
Plon swych kłamliwych pomówień zebrały.

Wołam o pomoc by ze snu się zbudzić,
Wołam by koszmar już się zakończył.
Chciałbym jak dawniej beztrosko się łudzić,
Chciałbym jak dawniej z dobrem się złączyć.

Opublikowano

Chociaż ze mnie raczej jest kobitka słaba,
Służyć swą pomocą będę Tobie rada.
Pamiętaj Gryfie drogi, że nie jesteś sam,
Dla Ciebie w sercu swoim mały kącik mam.

Utulenia młody przyjacielu i myśli ciepłe dla Ciebie
Jola

Opublikowano

Dziękuję Jolu, to dla mnie ważne,
Wiedza, że mogę polegać na innym.
Tak życie ostatnio ze mną pograło,
Że całą radość ze mnie wyssało.

Dziękuję za słowa, za siłę otuchy,
Wśród przyjaciół włos z głowy nie spadnie.
To dzięki przyjaźni inaczej się patrzy,
To dzięki przyjaźni się wiele wybaczy.

Opublikowano

Bywa czasem, że Los podkłada nam nogę.
Bywa czasem, że niebo wali się na głowę.
Bywa, że kolana obite jak u dzieci.
Tak to ułożone jest już na tym świecie....

Lecz bywa, że nagle świat cały promienieje
A dusza i serce radośnie się śmieje.
I w kąt idą troski, w kąt idą zmartwienia....
Wystarczą bowiem szczere spojrzenia,

Uścisk rąk, serdeczne słowa....
Cicha... nawet o niczym rozmowa.

Proszę pamiętaj o tym

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziękuję Tango, wiem że są powtórzenia. Chodziło mi o rytm.
Nie chcę go zmieniać, pisany był pod wpływem emocji. Każda poprawka na zimno go trochę popsuje.

Pozdrawiam...
Opublikowano

Gryfie - przyjacielu drogi.
Czasem życie daje mocno w kość. Często bez powodu.
Ale jak już kiedyś tu pisałem, wyznaję zasadę:
„Co nas nie zabije, to nas wzmocni”.
Dlatego: Nie poddawaj się!
Pamiętaj, po każdej burzy wychodzi słońce.
Pozdrawiam.

Ps.
Jeżeli można Ci jakoś pomóc, to daj znać.

Opublikowano

Dziękuję Duksie za słowa otuchy
Wnet z mego świata znikną złe duchy
Za pomoc, za przyjaźń, za obecność u boku
Dziękuję serdecznie za podtrzymanie kroku.

Pozdrawiam Cię jeszcze raz bardzo gorąco...

Opublikowano

Witaj drogi Janku (Gryfie), radość powróciła do mej duszy, jesteś znowu z nami.
Pamiętaj, wśród przyjaciół jest raźniej, bezpieczniej, łatwiej znieść, pokonać, życiowe
potknięcia, niepowodzenia. Twoje zranione serce może jeszcze odczuwa ból, gorycz,
może nawet krwawi. Janku przy nas wszystkie "rany"goić się bedą. Wszystko powróci
do pierwotnego stanu. Zawita szczęście i miłość.
Twoje wiersze nabierać będą ciepła i rumieńców. Tego Ci z całego serca życzę.
Twój przyjaciel Ryszard.

Opublikowano

Kochani Przyjaciele! Dziękuję Wam, dziękuję z całego serca.
Wierzę, że poranek jest już blisko, że zaraz skończy się koszmar nocy.
Uwierzcie mi, że bardzo się cieszę że Was mam.
Pozdrawiam Was wszystkich i jeszcze raz dziękuję.

Mam jeszcze dwa takie smutne wierszyki, ale pokażę je Wam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pulsujące pola wybrzmiewają i nikną.   Grające komórki, drgające impulsy.   Synapsy z kart układają się w pasjans.   Masz prawo do świętości. To taki ukryty kod dla mas.   By świat mógł istnieć. By mógł się ziścić świat.   Życie po północy się zmienia.   Tak, od niechcenia. Zmienia się czas.   Złe sny, jak kwiaty, więdną.   A rankiem pozostaje po nich tylko woda.   Wypijasz ją.   Jest jak zapis wczorajszego dnia.   Nie potrafisz go odczytać.   Masz prawo do świętości. To taki ukryty kod dla mas .   By świat mógł istnieć. By mógł się ziścić świat.
    • Jerzy czesał się na jeża, Chociaż wcale nie znał zwierza. Niech Jerzemu jeż uwierzy Ma, na głowie jeża...Jerzy! Gdy zobaczył jeż Jerzego, Musiał zjeżyć się na niego, Gdyż Jerzemu chyba z trwogi Tak zadrżały jakoś nogi, Iż na głowie włos się zjeżył, Ale jeż w to nie uwierzył I pomyślał - pośród zwierzy... Tak przezorny bywa Jerzy!
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Waldemar_Talar_Talar  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Bardzo słusznie - bo płacz  uwalnia stres  i pozwala radzić sobie z trudnymi emocjami. A wyrażanie uczuć jest oznaką odwagi, a nie słabości. Super!  
    • @LessLove   Intrygująca jest ta obserwacja ludzkiej natury - podział na praktyczną „myśl na dni powszednie” i osobną, odświętną refleksję. Utwór daje do myślenia w swoim zamyśleniu nad tym, co po nas zostaje i czy kolejne pokolenia w ogóle potrzebują naszych starych dylematów. Fajnie, że przełamałeś nastrój zwrotem o „sequelu ludzkości”. Świetny i mądry tekst o ulotności idei i przekazywaniu pałeczki naszym następcom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...