Puszcza

[Kolos94]

Posiadłem ciszę jako ziemię swoją
a spokój stał się mym udziałem
uciekłem od świata na kilka sekund
tu się na nowo odradzałem

Bo Pan to stworzył i tu jest to żywe
Jest słońce, są drzewa potężne
A ja zatrzymuje się tu na chwile
By patrzeć, co naprawdę piękne

Ptaki w konarach drzew sobie śpiewają
Hej, jak ja kocham wasze pieśni!
Teraz już wiem że urody tak wielkiej
Nie wychwali w pełni żaden ludzki język

Lecz, skoro to dla mnie wszystko stworzone
Ten odpoczynek na puszczy skraju
Więc wyrażam o nim tak jak to potrafię
O tym miejscu, o mym ziemskim raju

Będę w tym miejscu co dla nas Pan tworzy
Dla odpoczynku i podziwiania
Przyszedłem tu jakby nie ze swej woli
Bez żadnego się zastanawiania

Niech czarne bory tutaj pozostają!
Już zachód słońca, już zachód, wiem
Dlatego odchodzę z sosnowych lasów
A jutro z nimi spotkam też się

[Piotr Rogowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kolosie94 Jesteś wielki w tym momencie. Czuję Twoją tęsknotę tak, jakbym film obejrzał. Dobierasz właściwe słowa. ... ale możesz bardziej i lepiej. ... ja też. ...a to wszystko jest możliwe później. Trudno, nie Nasza wina.

[Kolos94]

Bardzo dziękuje :) Oczywiście staram się być coraz lepszy, chociaż co prawda bardzo powoli...

[tomasz_zawadzki]

Lubię takie pisanie, choć odrzuciłbym zaimki. Poprzestawiany niekiedy szyk zdań i jeszcze ptak, który śpiewa sobie. Delikatny szlif i będzie naprawdę świetnie.