Samotna Gwiazdo

[Gryf]

Samotna Gwiazdo mojej poezji,
Co wieczór zaglądasz wierszem w me oczy.
I cóż w nich zobaczysz?

Zobaczysz dzisiaj smutne to serce,
Które dziś wolniej rytmy wybija.
Dzisiaj napiszę o mojej rozterce,
Która niepokój w mą duszę wbija.

Dlaczego Gwiazdo świat nie jest jak w bajce?
Dlaczego obłuda uczciwość zabija?
Dlaczego mądrość przegrywa w walce
Z głupotą, która wciąż nie przemija.

Gwiazdo, wartości już się nie liczą,
Dziś tylko sukces po trupach do celu.
Znający prawdę z obawą milczą,
By nie zdeptały ich kłamstwa tych wielu.

Tych wszystkich, którzy ślepo się płaszczą,
By wyrwać dla siebie złudne chwile.
Na łatwe zwycięstwo ciągle się łaszczą,
poświęcą siebie by nie być w tyle.

Bezsilność ogarnia pragnienie wolności,
Czuję się lalką, ktoś ciągnie za sznurki.
Już nie ma śladu umysłu jasności,
Nikt nie zostawia otwartej furtki.

Gwiazdo nie odchodź!
Chociaż Ty ze mną zostań,
Proszę rozjaśnij tę ciemną otchłań.

[krzysztof marek]

"Gwiazdo nie odchodź!"
Gwiazda nie odejdzie. Pozostanie wierna aż po ostatni wers. Jestem tego pewien. Pozdrawiam Serdecznie :)

[Gość]

Złudne te sznurki,
Furtka otwarta szeroko
A Gwiazda co wieczór,
Zagląda w Twe okno.

Pozdrawiam Gryfie miły
Moje oczy Twych wersów
bardzo się stęskniły.