Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Księżyc niczym wykrzyknik odbija się w morzu;
wykrzyknik z trzema kropkami, które zbliżają się
do brzegu. Lub proste i pocięte przez fale.
Tego obrazu nie można obrócić.

Różowy piasek łapie oddech, czeka
na przypływ. Za plażą krzewy i trawa, w niej
człowiek rzucony jak cień. Udaje kamień, stygnie.




Edward Munch "Letnia noc na plaży"

Opublikowano

witaj,

na początek, chodzi o ten www.images.worldgallery.co.uk/i/prints/rw/lg/3/3/Edward-Munch-Moon-light-1895-33143.jpg obraz?

wiersz ma w sobie coś. bardzo obrazowy, choć moim zdaniem,
momentami trochę zbyt dopowiedziany. poniżej 'moja' wersja,
mam nadzieję, że autorka się nie obrazi :P.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Być może zaproponowane przeze mnie zmiany
są dla Ciebie zbyt drastyczne, jednakże uważam,
że wniosły trochę świeżości do tekstu. sama często
piszę malarstwo, więc rozumiem potrzebę
takiej poezji, jej wrażliwość.

pozdrawiam
Karolina
Opublikowano

Witaj Bo,

widzę, że wyzbywasz się emocji, czysty opis z nutką puenty. też ładnie :)
nie mogę dopasować obrazu, bo albo wieczór nie ten, albo brak postaci.

czy to któryś z poniższych??

www.poster.net/munch-edvard/munch-edvard-sommernacht-am-strand-9700791.jpg

www.munch.museum.no/media/work440px/2.jpg

www.munch.com.pl/Munch-1895-1903/edwardmunchwblaskuksiycaolejnaptnie93x110cmnasjonalgallerietoslonorwegia.html

??

powtórzenie wykrzyknika wydaje mi się nieuzasadnione, bo motyw i tak silny. przebija się przez tekst.

Pozdrawiam
/b

Opublikowano

Dziękuję wszystkim bardzo. No nie, nie mogę nic w pierwszej zmienić:(
Miałam problemy z drugą, zwłaszcza z puentą, myślałam, że najgorsza, jednak wszystkim się podoba. Ten wiersz jest również konkursowy, niech więc taki zostanie.

Bea - tak, to ten obraz. Wklejam jeszcze raz, żeby nie było wątpliwości:


www.poster.net/munch-edvard/munch-edvar ... 700791.jpg


Nie wychodzi mi i nie wiem dlaczego. Jest to pierwszy link podany przez Bea.

Pozdrawiam serdecznie
:))

Opublikowano

"www.poster.net/munch-edvard/munch-edvard-sommernacht-am-strand-9700791.jpg"


potrzebowałam Twojego wiersza, by zobaczyć tu człowieka :))
coraz bardziej ascetycznie piszesz narzucając czytelnikowi własną interpretację.

gratuluję i pozdrawiam
/b

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dla mnie, tym razem mniej teatralnie (jak w poprzednim) a raczej "przewodnikowo" ;)
nadal czytam z zainteresowaniem (i nadal z pomięszanymi odczuciami ;),
z pewnością warsztatowo sprawne,
poczekam na "krzyk" ;), może "ów" ogarnie mi ten munchowy cykl (w kontekst)
:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tym razem potrzebowałam obrazu do pomocy ... Pierwszą zwrotkę ogarnęła moja wyobraźnia... ale przy różowym pasku (zresztą pięknie rozpisanym) utknęła... Płótno dokończyło i jak zwykle jestem poruszona... Pozdrawiam.
Opublikowano

dziękuję, nie jestem w stanie wypowiedzieć się na temat wiersza, swojego wiersza ale uważnie czytam wszystkie komentarze i dziękuję za nie.

F.isia - "Krzyk" był jednym z pierwszych wierszy, wkleję za tydzień.

Bea - nie ma to jak wyobraźnia; potrafi zaskoczyć:)

Barbaro, co my byśmy bez tych płócien:)


Wszystkich jeszcze raz serdecznie pozdrawiam
:))

Opublikowano

Tak się zastanawiam czy zamiast "obrócić" nie ciekawsze i bardziej precyzyjne byłoby "odwrócić". Sprawny wiersz, druga strofa trochę lepsza, bo ściśnięta, w pierwszej bym coś skrócił wygładził te zdania, nie pozbawiając ich obrazowania, opisu czy jak to nazwać, oczywiście. Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Arturze... jw. jest możliwość wyrównania. "Ustalone.. biegnie", aż proszą się o jedną sylabę więcej... a gdyby dać.. rozdane.. podąża.. (?) Czytałam.. na tle lasu starego.. wg mnie byłoby lepiej w rytmice. Ogólnie, sympatyczna treść.
    • @Gosława Uderzający jest w tym wierszu kontrast pomiędzy rzeczywistością tańca, a rzeczywistością życia. Przypomniało mi się, tak w klimacie szkolnych lektur - "Wesele", gdzie taniec odgrywa istotną rolę dla zbudowania sensu tekstu. Z początku to po prostu ludyczny element wiejskiej zabawy, ale stopniowo jego ciężar gatunkowy zmienia się i taniec staje się pojemną, sugestywną metaforą. W pewnym momencie zaczyna on odzwierciedlać duszę człowieka ze wszystkim, co w niej mroczne, trudne, niebezpieczne, graniczne. Podobnie i u Ciebie mogę zaobserwować to przejście od swojskiego, radosnego tańcowania do egzystencjalnych dusznych przestrzeni, które ono otwiera. Chwila zapomnienia jeszcze bardziej, paradoksalnie eksponuje to, przed czym się w nią ucieka - przytłaczającą codzienność, troski, kłopoty, niezrozumienie, desperację, bezradność. W "Weselu" mamy chocholi krąg - tutaj wisielca w stodole - zasadniczo to jedno i to samo - chodzi o ostateczny upadek nadziei i wiary. Upadek, który sobie człowiek -  spróbuję połączyć moją myśl z leitmotivem utworu - sam wytańczył.  
    • @Lenore Grey... urocza gra słów.
    • Mój dom w środku lasu  jest położony wokoło panuje cisza  otulony jest zielenią.    Gałęzie drzew zaglądają w okno  wokoło rosną kwiaty  i mieszkają kolorowe ptaki.    Dusza ludzka która za życia  była złym człowiekiem  odwiedza stare piwnice.   Człowiek u schyłku życia się nawrócił  jego zbrodnie w pamięci pozostały  nie wiem czy mu wybaczono.    W jesienne dni w fotelu przed  kominkiem zasiadam wpatruje się  w świece które na nim stoją.    Ogień płonie ciągle w niego patrzę  nic w nim nie widzę tylko trzask  płonącego drewna słychać.    Ci którzy złymi byli po śmierci  złymi pozostali nikt im nie wybaczy  i ich czynów nie zapomni.    Stoję oparty o kolumnę patrzę  w las zwierzak który tam mieszka  między drzewami stoi.    Podzielę się miejscem w swoim domu niech przyjdą bezdomni  jedzenie na stole stoi.    Porozmawiam ze zbrodniarzem o wojnie niech nie prosi o wybaczenie  bo ja nie wybaczam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...