liryczne mydło

[mały_dzielny_toster]

dziś już po wszystkim
zapach mydła to zawsze wątpliwość
jeśli waham

mocniej tylko uratuje nas
nawet gdyby poudawać że chcemy to

lepiej już pójdę
w te manowce
popłaczę już nie musisz
kłamać że też


nie pytasz czy sobie poradzę
modlę się że milczysz bo wiesz
że dam

[Toby]

Ciekawy tekst, takie trochę pourywane zdania, strzępy rozmowy - zdają sie pokazywać różne "ciężkie" emocje tykające w wierszu, targające nim, od zniechęcenia, po rezygnację, a może nawet ulgę (?), współodczuwane przez bohatera - kobietę.
Cała końcowa kursywa dobrze wpisuje się w samo wejście we frazę: "mydło", co pozwala zmyć z siebie "brud", cokolwiek by to miało znaczyć i zapewnić pozorne "zewnętrzne" oczyszczenie, jakieś quasi-katharsis...
Teraz "już po wszystkim" (po związku?, które załatwiła na amen rutyna i inne konformizmy jego interesariuszy, bo raczej nie partnerów) -ta cała opowieść ma formę klamry spinającej poszczególne obrazy, czy też właściwie raczej takie szkice, migawki, stopklatki układające się w logiczną i dającą do myślenia całość.
Wiersz godzien powrotów /przynajmniej jak dla mnie/. Pozdrawiam.
T.

[f.isia]

mydło, fakt
i kozetka ;)

[Mr._Żubr]

Kurczę, ten wiersz przypomniał mi, że dawno już nic nie napisałem. Podoba się.

[a._mrozinski]

W tym wypadku stopień pourywania jest dla mnie zbyt duży. Domyślam się, że chodzi o relacje kobieta-mężczyzna (ależ ja jestem nietolerancyjny! a może kobieta-kobieta, mężczyzna-mężczyzna?), jednak gdy zbyt wiele znaczeń mogę podstawić pod słowa, przestaje mi się to podobać. Podoba mi się zaskakująco pełne i składne zakończenie.

Arek

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czytam w domysłach, trochę pomaga mi interpretacja Tobka, ale...
Sama nie wiem. Zdaje się - potrafisz lepiej ;)
Buźka.