Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Całe nasze życia kredo,
W kilku słowach się zawiera.
Znaleźć życiową partnerkę,
Wymarzonego partnera.

Więc szukamy, zabiegamy,
Przemierzając drogę w czasie.
Potem nagle spostrzegamy,
Że to wszystko na nic zda się.

Zaczynamy po raz który,
Szukać igły w stogu siana.
Chociaż znamy wynik z góry,
Nie dajemy za wygraną.

Myśleć o tym co się stanie,
Zaczynamy coraz częściej,
Nagle prawie niespodzianie,
Znajdujemy swoje szczęście.

W końcu kiedy się wydaje,
Że jesteśmy już u celu
Figa, to nie takie proste
Znalęźć żonę przyjacielu.

No i bierzemy za żonę
Tę, co dla nas los przeznaczył.
Po ślubie się okazuje, że:
Wszystko mogło być naczej.

Opublikowano

Witaj Ryszardzie.

Czy mogło być inaczej?
To trudne jest pytanie
Lecz jeszcze cięższa odpowiedź na nie.

Wszak obraz malując i życie projektując
Nie myśleliśmy o marzeń spełnieniu?
Czy tylko o obowiązku spełnieniu?

Idąc do ołtarza, szliśmy z miłością
Więc gdzie ona teraz?
Samotnie na duszy dnie umiera...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pulsujące pola wybrzmiewają i nikną.   Grające komórki, drgające impulsy.   Synapsy z kart układają się w pasjans.   Masz prawo do świętości. To taki ukryty kod dla mas.   By świat mógł istnieć. By mógł się ziścić świat.   Życie po północy się zmienia.   Tak, od niechcenia. Zmienia się czas.   Złe sny, jak kwiaty, więdną.   A rankiem pozostaje po nich tylko woda.   Wypijasz ją.   Jest jak zapis wczorajszego dnia.   Nie potrafisz go odczytać.   Masz prawo do świętości. To taki ukryty kod dla mas .   By świat mógł istnieć. By mógł się ziścić świat.
    • Jerzy czesał się na jeża, Chociaż wcale nie znał zwierza. Niech Jerzemu jeż uwierzy Ma, na głowie jeża...Jerzy! Gdy zobaczył jeż Jerzego, Musiał zjeżyć się na niego, Gdyż Jerzemu chyba z trwogi Tak zadrżały jakoś nogi, Iż na głowie włos się zjeżył, Ale jeż w to nie uwierzył I pomyślał - pośród zwierzy... Tak przezorny bywa Jerzy!
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Waldemar_Talar_Talar  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Bardzo słusznie - bo płacz  uwalnia stres  i pozwala radzić sobie z trudnymi emocjami. A wyrażanie uczuć jest oznaką odwagi, a nie słabości. Super!  
    • @LessLove   Intrygująca jest ta obserwacja ludzkiej natury - podział na praktyczną „myśl na dni powszednie” i osobną, odświętną refleksję. Utwór daje do myślenia w swoim zamyśleniu nad tym, co po nas zostaje i czy kolejne pokolenia w ogóle potrzebują naszych starych dylematów. Fajnie, że przełamałeś nastrój zwrotem o „sequelu ludzkości”. Świetny i mądry tekst o ulotności idei i przekazywaniu pałeczki naszym następcom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...