Zgłoś

Maj, i po maju, baluj i pij, Ula! Bujam, opijam

@Berenika97 Pięknie i bajkowo <3 Pięknie stworzyłaś ten świat :d

ma swoje drzewo swój dom dwóch synów   to wszystko od lat uśmiechem ozdabia kochana dziewczyna   z nimi codziennie rozmawia o miłości nie używając słów   bo słowa to nic w porównaniu z gestami które plotą wśród nich szczerą nić

@MIROSŁAW C.   Czuć tutaj autentyczny zachwyt.  Puenta o "rozkwitaniu podmiotów lirycznych" to piękna metafora - jakby sama natura prowokowała do narodzin poezji.

Idę, jak chłopka, przez swoje życie, na łące śladem skoszonej ławy. Źdzbła w pęki zbieram, na bok układam. Snopki przewiążę powrósłem z dłoni. I każdy snopek, to doświadczenie, co jest fragmentem czegoś większego. I każdy wierszyk, który napiszę wiąże mi trawę dla koszącego. Odmierzam dystans; plecy już bolą, już w drugiej części uprawiam rolę. Żnę kosą chwile, oddzielam ziarno. Żnę ręcznie życie, mam wolną wolę. Nieokrzesana i nie ubrana, bez konwenansu i z sierpem w dłoni. Słońce mi w oczy, spierzchnięte wargi, skóra rumiana, chociaż czas goni. Proste potrawy i proste życie, jasne zasady i słowa szczere. Lubię co proste, dziś niezwyczajne, na co dzień szczęścia dają mi wiele.