Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tyle dziewczyn na świecie,
A ja wciąż chodzę sam.
Może mi podpowiecie,
Którą dziś wybrać mam?
Obydwie bardzo ładne,
Każda jak brylant lśni.
Obydwie bardzo zgrabne,
Pomóżcie wybrać mi.

Żony nie wypożyczasz,
Na rok czy nawet dwa...
Bierzesz na całe życie,
Które czas jakiś trwa.
Jeśli już wziąłeś żonę,
Kochać musisz po grób.
Jak nie, wszystko stracone,
Nie jesteś wart jej stóp.

Poszukaj sobie ładnej,
Która czystością lśni.
Dobrze, że szukasz zgrabnej,
Lecz my radzimy ci:
Żony szukaj życiowej,
Ona niech będzie twa.
Taka, co oprócz głowy.
Jeszcze w niej rozum ma.

R

Opublikowano

Witaj Ryszardzie.
Zabawny i zgrabny wiersz.
Ciekawy temat, ciekawie ujęty.
Podoba mi się „prowadzenie” wiersza w formie dialogu.
A dwa ostatnie wersy:
„Taka, co oprócz głowy.
Jeszcze w niej rozum ma”
To wręcz święte słowa.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Witaj Ryszardzie. No temat dla panów... Suuuuper.
Ja mojej długo szukałem, a gdy już znalazłem
Juz nigdy nie chciałem zgubić.
Ona jest dla mnie wszystkim...
Serdecznie pozdrawiam Ciebie i wszystkich kolegów żonatych i tych jeszcze nie.

Opublikowano

Nie jestem mężczyzną, choć spodnie noszę
Ale dorzucę swoje trzy grosze:
Trudno Panowie dogodzić Wam,
Jak światem świat, z tym zawsze kram.

Bo gdy już ładna przed Wami stanie
Wzdychacie:a rozum? coś zrobił Panie?
Gdy się zaś trafi mniej urodziwa,
To żyć bez urody nagle się ni* da.

A biedny Bóg się tak napracował;
Kobietę dla Was z gliny zrychtował.
Dał jej na drogę serce i ciało.
Wam jednak Kochani ,ciągle za mało ;-)))


Pozdrawiam wszystkich Panów:żonatych, tych jeszcze nie i tych, którzy już nie ;-)


* "ni" jest świadomie użyte ;-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • "Czas żołędzi nad Utratą " Czas żołędzi pluskających, dojrzałych – tego nie znałem. Ze starych i pięknych dębów spadają i pluskają, więc się zatrzymałem. Rzek rzadka to ozdoba; tajemniczy dźwięk ich plusku mnie zawołał. Jak kamieniem ciskanym spadają na wodę, tworząc lustrzane koła. Lekko falami płynące w dorzeczu dębów szumiących, podkreślają ich urodę. Widzę las kaczych kuprów, w wodzie na wpół zanurzonych, w dnie rzeczki buszujących. Bezwstydnie nad wodą, zadkami wystawione, nas, przechodzących, ironicznie traktują. Dęby masywne, dęby piękne, książęcym dworem pachnące. Dzieci – żołędzie Utraty – z miłości gniazd wypadające, ruszają podbijać te światy. Płyną z nurtem matki rzeki niby żaglowce odkrycia, po nowych pokoleń aprobatę. I tak w podróży bez końca  niesione prądem I cieniem, szukają żyznej przystani. By kiedyś, w słońca promieniach, stać się znów dębów koroną – rzeki wiernymi strażnikami. Leszek Piotr Laskowski.
    • Nieświadomie, na podstawie innych obserwacji:). Pozdrawiam
    • Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
    • Tyle we mnie uczuć mokrych — padają, burzą się, odpływają. Deszcze łez nie samotnych mokną na ścianie twarzy. A ja pragnę tej wody, co płynie w duszy, gorącej jak gejzer, parującej szczęściem. Niech smutek utopi się w kałuży, duszo moja, bądź oceanem szczęścia. Płyń tam, gdzie nie ma złych fal, gdzie wicher staje się lekką bryzą, w statku nadziei ku portowi miłości, gdzie z wiarą wieczną krzyczę: Kocham życie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...