wierszem na wiatr

[Janusz Solarz]

był ośmioletnim szkrabem szukał bazi
las budził się do gnicia pod kwietniowym niebem
mężczyzna był miły miał łagodny głos
w zabawie w dom dzieciak miał być żoną
położyć się z mężem na świerkowych igłach

śmiechy i rozmowy nadchodzących ludzi spłoszyły męża
na odchodnym stwierdził jeszcze że chłopiec był chłopcem

starszy o mgnienie oka chłopak pędził
z rozpiętym rozporkiem na oślep na przełaj
przez chaszcze przez lata do domu do jutra

nazajutrz w szkole był posępny dzień
koleżankę z klasy ktoś udusił w lesie
on nie rzekł słowa dławił go strach
nie śmiał zapytać co to jest gwałt

* * *

nie pójdę ścieżką poprzez tamten las
nie zawyję z bólu który nie był mój
w rozterce czy poddać rzeczy zapomnieniu
macham do was bezsilnie
białą flagą wiersza

[Aleks Kleks]

no i po co mamy tak się męczą tłumacząc żeby nie rozmawiać z obcymi ?
w razie czego proszę jednak nie wywieszać flagi, dużo lepiej urywać dewiantom jaja czy co tam mają.
w kategorii poezja - 2 wers fajny
pozdrawiam

[f.isia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

może zamiast machać bezsilnie białą flagą wiersza, zapodać w sposób proza-iczny ? ;)
temat trudny, łatwo wpłynąć na mielizny,
w tej formie, niestety, mnie nie przekonał

[JacekSojan]

fabuła w sam raz na opowiadanie;
tylko pozornie, poza ostatnim fragmentem tekstu, mamy do czynienia z wierszem, bo choć zgodnie z teorią wiersza, realizuje się tutaj arbitralną segmentację tekstu za pomocą pauzy (Adam Kulawik: "Poetyka") - to jednak brakuje typowej dla poezji wartości naddanej tekstu przez estetyczną funkcję słowa; tu wszystko jest wyrażone dosłownie, zgodnie z regułą fabuły (prozy);
innymi słowy, brak tu relatywnie dużego udziału metafory stanowiącej dominujący chwyt semantyczny, a nastawienie na komunikat i odbiorcę odwraca uwagę od znaku językowego decydującego o artystycznym kształcie;
funkcje poetycką natomiast spełnia ostatni fragment wiersza, gdyż posiada taką organizację naddania tekstu, że rodzi się z każdym słowem jego wieloznaczeniowość i sam komunikat językowy posiada znacznie większą pojemność informacyjną niż by to wynikało z samych słów, a dlatego przede wszystkim, że podważone zostały w tekście reguły kodowania (konwencjonalne w wypadku prozy), polegające na związkach rządu, zgody i przynależności.
J.S

[Nessa Isilra]

las budził się do gnicia pod kwietniowym niebem

bardzo ładna fraza.
dygam :)

[Ja Aqua]

Ośmiolatek już szkrabem raczej nie jest,
a ciekawość to pierwszy stopień do piekła!
Mamusia nie mówiła, żeby nie rozmawiać
z nieznajomymi?
Autor albo rozprawia się ze zmorami przeszłości,
albo naoglądał się za dużo filmów z FBI w roli głównej.
Dlaczego wszyscy w płaszczyk poezji ubierają swoje
fioły? Gdzie jest liryka?!
Pozdrawiam, Ja A.