Powrót Matki

[Gryf]

Feniksem z popiołu Ty się zrodziłaś,
Po latach rozłąki znów dzieci tuliłaś.
Rodziną znowu mogliśmy się nazwać,
Ty Matką naszą najmilszą, jedyną
Oddaną swym dzieciom, córkom i synom.

Mogliśmy patrzeć w Twe piękne oczy.
Ty swą miłością nas mogłaś otoczyć,
Choć byłaś słaba, niedoskonała.
Choć z trzech różnych części swe ciało złożyłaś,
To jednak całość orłem zdobiłaś.

Matko dziękuję, że jesteś już z nami,
Wiem, że już nigdy nie będziemy sami.
Matko ja kocham dziś Ciebie szczerze,
Choć znowu ułomne, wciąż w imię Twe wierzę.

Tyś moją miłością,
Tyś jest mi swojska
I zawsze krzyknę: "Niech żyje Polska!"

[Duks]

Witaj Gryfie.
Wiersz jak najbardziej na czasie.
Cieszę się, że patriotyzm jeszcze nie umarł.
Pozdrawiam.


Ps.
W wersie trzecim wkradła Ci się drobna literówka -> w wyrazie mogliśmy.
W strofie 3 wers 2 chyba miało być -> będziemy. :)

[krzysztof marek]

Takie wiersze są potrzebne... na przekór powszechnej już niemodzie na słowo "Ojczyzna". Dobrze że podjąłeś ten temat - ja bym nie tak nie potrafił. Pozdrawiam serdecznie :)

[Gryf]

Dziękuje przyjaciele. Dziękuję Duksie, faktycznie te literówki psuły układ.
Już poprawione. Krzysztofie, dziękuję i Tobie za ciepłe słowa.
Widzicie, tak mnie dziś naszło, bo naprawdę zdając sobie sprawę, że jestem niemodny
i tak kocham tą niedoskonałą Polskę. Bo ona jest nasza i nikt nam jej nie zabierze.
Pozdrawiam Was gorąco i jeszcze raz dziękuję.

[Gość]

Cóż mogę dodać do moich przedmówców?
Też nie idę z modą. Brawo Gryfie za temat i wiersz.
Pozdrawiam
J.

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Jolu, jest nas coraz więcej...
Pozdrowionka i spokojnej nocy.