Emocjonalny obłęd

[Naisir Handemir]

Czuję krew co pod martwą skórą toczy korytarze
Znam mysli których ciężar przytłacza do chmur
I punkt widzenia jak z wierzy snajpera
Moralnośc zatartą do granic snu,koszmaru własciwie-wizję świata
którego apogeum własnie trwa
tak to widzę trawiąc lękiem rozpalone ciało co w strzępy od serca się
rwie
Nic nie uratuje,uratuje..nie mnie..

Nić Ariadny już dawno plesnią się pokryła
A kroczący dumnie czas zniszczyła nawet jej cień
Nie ma już powrotu do tego co było,jest jedynie to w czym teraz trwam
Z góry skazane na porażkę,w sądzie najwyższej instancji,tu już ne ma
odwołania
Skazany jest kto w oczy patrzy za głeboko,a życiu przypisuje zbyt wielki
sens
ten co drogą do obłędu kroczy bez lęku
I na szali uczuć stawia swoje życie jednej mokrej nocy..
by już o brzasku
z żyletką w dłoni wypowiadając słowa
przywołac śmierc tak blisko,że aż szepcze do ucha..

[Anna Kowalczuk]

prawdziwy obłęd.. depresja i szleństwo.
Pozdrawiam :)

[Naisir Handemir]

Dziękuję:)