Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

linie demarkacyjne

zwykła
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

zwykła

zwykła

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

w kuferku babki annalistki
sześcioramienne emblematy
kalają kruszec komunijnych chronometrów

trudny kompromis
między sobotą a niedzielą

pod wiechą szynkwas dzielił
nadal dzielą wedle nosa

parametry sukcesji po mieczu i kądzieli

Wuren

Wuren

Opublikowano
Opublikowano

Bardzo ciekawe... tym bardziej, że włąsnie przysłuchuję się radiowej dyskusji o ksenofobii polaków...
Pozdrawiam, w jednej ręce trzymając gwiazdę dawidową, a w drugiej szamańscki woreczek z lekami. Na ręku obowiązkowy zegarek :)
Wuren

Giovannii

Giovannii

Opublikowano
Opublikowano

Bardzo udany wiersz!!! Z jednej strony jakże prosty przekaz podany wszak niekolokwialknym językiem (i bardzo dobrze!!). Sam często przesadzam z ozdobnikami, więc z przyjemnością czytam tych, którzy potrafią w związły sposób podać swoje myśli.
Pozdrawiam
G.

  • 4 tygodnie później...
Freney

Freney

Opublikowano
Opublikowano

Ano właśnie te niepospolite słowa dodały fantastycznego rytmu! a jako geolog-amator doznałem ekstazy na hasło "kruszec" ;) Nie chciałbym, aby to było 120% cukru w cukrze, ale z każdym kolejnym wierszem jestem pod coraz większym wrażeniem! wszystkie uwagi powyżej jak najbardziej popieram. Cięta pointa (ech te rymy...), kilka zgrabnie wyłożonych argumentów - obraz szuflady - klasa!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hollow man
      geody nocy

      Przez hollow man · Opublikowano

      @vioara stelelor Metaforyczne stworzenia z tych kryształów.
    • KOBIETA
      nigredo

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @hollow man   „ Za każdym idzie jego Cień (…) C.G.J.    nawet w słoneczny dzień, dostrzegamy swój cień… pozdrawiam hollow man:)   
    • Berenika97
      Luiza

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @aniat.   Bardzo dziękuję!  To prawda - mijamy się codziennie, nie wiedząc, kto balansuje na krawędzi. Ta niewidzialność cierpienia to osobna tragedia. "Patrzmy na siebie łagodniej" - piękne zakończenie. Dziękuję za zrozumienie i empatię. :)))  @Whisper of loves rain   Bardzo dziękuję! Tak, życie toczy się dalej, nawet gdy w środku jest już koniec. To właśnie ta rozdzierająca dwoistość. Dziękuję za tak trafne ujęcie.  Pozdrawiam. 
    • Whisper of loves rain
      Luiza

      Przez Whisper of loves rain · Opublikowano

      @Berenika97 Wiersz o tym, że życie toczy się dalej, nawet gdy w środku wszystko już dawno się skończyło. Codzienność rozpięta między lodówką a przepaścią' – nic dodać, nic ująć. Przejmujące.  
    • Berenika97
      Luiza

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Natuskaa   Bardzo dziękuję! Dziękuję za te słowa. Tak, ranki mogłyby być resetami... gdyby nie to, że czasem budzimy się z tym samym ciężarem co wczoraj. Świat rozprasza, to prawda - ale czasem problem jest w tym, że nie ma się dokąd zresetować. Pozdrawiam. :) @iwonaroma   Bardzo dziękuję! Tak - wróżka to ostatni desperacki gest, gdy ratunku nie ma ani na zewnątrz, ani w środku. Czasem idziemy tam, gdzie wiemy, że to bez sensu. Dziękuję za tę uwagę. Pozdrawiam. @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję! Wróżka też ma swoją wróżkę a ta kolejną i tak w nieskończoność, bo czasami nikt nie umie sobie pomóc. Pozdrawiam :) @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję! Dziękuję za ten piękny obraz - wróżka zamieniająca się w źródlane strumienie. To mogłoby być zakończenie, którego wiersz potrzebuje. A "bądź sobą" - gdyby to było takie proste. :) Bardzo dziękuję za tak miłe słowa o wierszu. Serdecznie pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...