Zmarnowane życie

[Ryszard Kisiel]

Wielkie szczęście w życiu miałem,
Nie chcę wierzyć wprost sam sobie.
Piękną dziewczynę poznałem,
Nie wiedziałem co z nią zrobić?

Najpierw, całowałem w rączki,
Potem w piersi obnażone,
W końcu kupiłem obrączki
I pojąłem ją za żonę

Była piękna, taka dobra,
Że przyłożyć ją do rany
Teraz, jadowita "kobra",
A mój żywot "przechlapany".

Co takiego do mnie czuje?
Nie daje mi w nocy spać.,
Ciągle głaszcze, podszczypuje,
Więcej jej nie mogę dać.

Od fajtłapy mi wymyśla,
Mści się na mnie tak jak może,
Ciągle o tym biedny myślę.
Co mam robić dobry Boże?

A tym czasem moja żonka,
Ciągle daje polecenia.
Odpoczynek wątła mrzonka,
Nie ma czasu do stracenia.

Słuchaj mężu, złość mnie bierze,
Czemu jeszcze nic nie robisz?
Miałeś pozmywać talerze,
Powiedz? Mam ci skórę obić?

Nie odkładaj nic na później
Tego co masz zrobić teraz.
Jeśli tylko z czymś się spóźnisz
Nie dam włączyć komputera .

R

[krzysztof marek]

Ryszardzie! Z życia wzięty Twój utwór :)))

Nie daj wyłączyć komputera
wszak ponury byłbym teraz!!!

Pozdrawiam :)))