Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

za oknem wieje
tę melodie pamiętam
wystarczająco

długo się znamy
starzy jak świat
dzień młodsi od zwierząt

oddałem ci moją przepaskę
tę na biodra
do dziś nie oddałaś

było tak zimno
nawet ręce węża
pocierały się o siebie

może tu nigdy nie było raju

Opublikowano

a mi akurat ręce węża nie przypadły do gustu, a tak poza tym to fajnie bardzo, podoba się. ;)

a może tak?

było tak zimno
podarowałem ci przepaskę na biodra
do dziś nie oddałaś

może tu nigdy nie było raju

słowo 'oddać' powtarza się dwa razy w bliskim odstępie czasu, mimo wszystko warto to zmienić ;)

Pozdrawiam serdecznie!

Opublikowano

no! :]

i git
bardzo podoba mi się ten tundrowy pomysł adamoewowy. jest kulturowo fajny i niesie świetną myśl o plemionach koczowniczych, o początkach cywilizacyjnych, o chłodzie i cieple. o pewnych granicach które chcąc nie chcąc zakreślamy iw których tkwimy. granice wyznaczone przez 'ja'
sądzę, że jesteś poetą, Kowalu z Nowin :))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dość śmiałe stwierdzenie, za które dziękuje, ale i powiem że jeszcze się nie zasłużyłem niczym aby mnie tak nazwać:) Ludzie czasem nie potrzebnie szukają raju na ziemi, on może być wszędzie lub nigdzie
pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dość śmiałe stwierdzenie, za które dziękuje, ale i powiem że jeszcze się nie zasłużyłem niczym aby mnie tak nazwać:) Ludzie czasem nie potrzebnie szukają raju na ziemi, on może być wszędzie lub nigdzie
pozdrawiam serdecznie

odważna ze mnie wuszka ;)
Opublikowano

Powiem krótko: towarzyszę Twoim wierszom od poczatku (chyba?) i dziś z całą odpowiedzialnością mogę stwierdzić, że bardzo się rozwinąłeś...Tak! Ty masz potencjał niezwykłej wrażliwości i umiesz to wypowiadać z niedomówieniem, co daje czytelnikowi szeroką skalę możliwości w interpretacji; bardzo lubię Twoje wiersze :)))
A ten wiersz...dobry!

Serdecznie pozdrawiam -
Krystyna

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Miło to słyszeć:) Dziękuje:) Początek pisania na forum nie jest początkiem całkowitym, ale wtedy coś się zaczęło na pewno, to zaczęła być przygoda już nie tylko zabawa:)
pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Zacznę od tego, że ten akurat utwór bardzo wysoko cenię. To jest moja absolutna czołówka. Jest w nim coś szalenie zmysłowego. I do tych zmysłów kiedyś Chrisowi Isaakowi, w pewnym sensie nieco niszowemu artyście, w pewnym sensie autorowi jednej piosenki, tej właśnie, udało się do teledysku namówić absolutną supermodelkę świata, no naprawdę high level. I ona w tym swoim zamieszaniu, w tej rynkowości, w tym mnóstwie zajęć znalazła na to czas i fenomenalnie zaistniała w tym teledysku. I na mój gust powstało coś absolutnie wyjątkowego. Właściwie coś, co prawie nie miało prawa się wydarzyć, tak to odbieram, a mój wiersz jest próbą pisarskiego zmierzenia się z tą okolicznością :)) 
    • @viola arvensis Nie wiem, strywializuję nieco odpowiedź, ale ogólnie uważam, że w miłości, również jak najbardziej fizycznej, również w tęsknotach i również za fizycznością jest coś i mądrego i głębokiego i do zastanowienia i ładnego bardzo, ba dobrego nawet :) @viola arvensis A i bardzo dziękuję za cenny dla mnie komplement !
    • Stoczone w lasy pochodnie lawin. Oddech aniołów: mgły albo obłoków ciężki nasyp, ciężki jak grób zapadły.   Anioły - mętne pożary gór, lodowce parujące w chmury, szyba błękitu zbita o szum w deszcz jak płynne wióry.   A ludzie? gdzie ziemi śpiew? ... jakby zamieniony w strzał. Jeszcze się pną dymy jak pnie wiotkie pomordowamych ciał.
    • Chciałbym być lasem w którym zamieszkasz  moglibyśmy liczyć drzewa jak pocałunki   czy zgubiłabyś się we mnie czy szła utartym szlakiem   zbierałabyś dotyk jak jagody słuchała głosu wiatru prosto z serca polany   spaceruj we mnie zielonymi liśćmi  przytulę delikatnie  będąc tylko twoim lasem 
    • A mikro jama? Major kima
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...