„Wódka”

[guntha666]

„Wódka”


Znowu dzisiaj jestem pijany,
mój głos majaczenia trąca nutką.
Po alkoholu mam umysł zachwiany,
bo piwo zapiłem czystej szklanki wódką.

Siedzę na krześle, lekko się chwieję,
siedzę i słyszę dźwięk szumu w mej głowie.
Wiatr na dworze hula i głośno szaleje,
inni dosłuchują się zaś błędów w mej mowie.

Już czas – na stronę udać się muszę!
Już wstaję, gdy nagle rzuca mnie na bok...
To się przewrócę, to jakiś mebel ruszę,
ta droga na stronę to jak śmierci wyrok!

Gdy ulga przychodzi, umysł odświeża,
i czujesz, ze wódka już tobą nie włada,
twój mózg do końca w to co słyszy niedowierza,
gdy tłum kumpli po imprezie o twych czynach opowiada.

[guntha666]

Proszę o komentarze

[Bezimienny z Nikąd]

Wiersz fajny i zabawny.
Temat tylko mi się nie podoba, nie jestem zwolennikiem alkoholu.
Ale to tak na marginesie, ogólnie dobrze i rytmicznie.
Pozdrawiam.