Jan Paweł tłumom/ Impromptus

[Lourds Nowak]

Czy go słucham?
Czy rozumiem?

Proste, łatwe.
Przetrudne.

Kochaj bliźniego!

Gardzi. Nie znosi.
Pomiata. Atakuje.
Staram pokochać.
Więcej zobojętniały.

Nienawiść czuje
i sieje.
Powolność wykorzystuje.

Bije. Wyklina.

Tym samym oddać?

Pojmować zaczyna:


Nie czyń drugiemu
coć niemiłe.


U mnie w środku?
Niemiłość siedzi.

Moja dusza?
Dobra jeszcze?

Czy w zapamiętaniu
duszę zbrukałm?

Być ofiarą maszkary?
Oddać tym samym?

Janie Pawle!
Przetrudność głosisz.
Niedosytuacyjną.

W jestestwie tkwi
że życie zmyślne
prawdą w tym,
co głosisz.

Przetrudną.

[Lourds Nowak]

To bardzo osobisty wiersz z rozdziału "Bóg" mojego tomika poezji. Na rozdział składają się cztery wiersze, które, będę miała zaszczyt Państwu kolejno zaprezentować. Starałam się, aby ten miał bardzo indywidualny, surowy wyraz. Bardzo proszę Państwa o oceny.

[Coolt]

Oryginalny,ale i dziwny zapis, niewygodnie się czyta.
Tekst na pewno jest o czymś, ośmielę się nawet powiedzieć, że o ważnych sprawach.
Kto tu się z kim rozlicza? :)
Nic dziwnego,że papież mówi trudne i ważne rzeczy,bo wie, że niewiele ziemskiego życia mu pozostało.

Miejscami niezrozumiale,miejscami patetycznie:
Przetrudność głosisz.
Niedosytuacyjną

W jestestwie tkwi

Trochę drażnią archaniczne formy:
coć niemiłe

Ogólnie tekst nie jest zły, ale nie urzekł mnie w żaden sposób

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

[izabela walter]

zapis chybiony. treść niby wydumana jakby patetyczna i męczy. także ciągłe ? i !. do mnie nie dotarł zupełnie. pozdrawiam.