List do nieziemskiego

[adolf]

piszę do ciebie list wciąż z tego świata
drutem kolczastym drążąc w nieba błonie
myśl, co ku twojej, narasta pokornie
lecz nim ją znajdzie zagubi się w gwiazdach

Rodzić się, znaczy: własnej matki zrzucić
kokon, iść w ślady: ojców, w blask oręża
ale pamiętaj, co znaczy umierać:
cień podrzeć matek i ojców szlak zgubić

Tu gdzie w czerwony ubiera się drelich
jądro komórki, gdzie wszystko to ściana
tacy jak ty -- pewnie nie istnieli.

drut w niewyraźny już wygiął się podpis
żegnam cię ciepło. Bo lecieć mi wzbrania
zielona kula, którą mam u nogi.

[gabriel p.]

świetny utwór. bardzo miły w odbiorze, jednocześnie bardzo wymowny. bez zbędnych metafor - wszystko czarno na białym...

denerwuje mnie niezmienie interpunkcja w tym wierszu. to jedyny minus.

pozdrawiam :-)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

podzielam zdanie, co do treści wiersza i zgadzam się także z Gabrielem, że interpunkcja szwankuje...stosujesz niekonsekwentnie, w wielu miejscach jej brakuje, gdy gramatycznie powinna być, np. przed "lecz" w 3 wersie 1 zwr.; przed "ale" w 3 wersie 2 zwr. i jeszcze wiele takich miejsc...
ogólnie zamysł i przesłanie wiersza super!
serdecznie pozdrawiam Przemku :-)
Krysia

[Zbyszek_Dwa]

B dobry pomysł na świetny wiersz
Mimo zastrzeżeń takich jak już wyżej
dobrze się czyta

Pozdrawiam adolfie