Berenika97

@Nata_Kruk Ten wiersz - to żywy portret. Czuję tę chatkę, widzę te dwa kotki, których nie pozwoliła utopić, słyszę jej głos mówiący o swędzącej dłoni. I ten szósty palec jako metafora całego jej życia - "wszystko jest po coś". Czytam to i zaczynam rozumieć, co znaczy "oczy stają się mokre". Helena... przeżyła tyle, a mimo to była ciepłem, uśmiechem i mądrością. Tacy ludzie zostawiają ślad głębszy niż wszystkie pomniki. Piękny hołd dla niej. Bardzo się wzruszyłam. Pomyślałam o swojej cudownej Babci.

@vioara stelelor Ten wiersz to medytacja nad tym, jak kochać bez ranienia. Każdy obraz - rzeka spokojna zamiast lawy, cień daniela zamiast hałasu, puszek dmuchawca zamiast ciężaru - buduje portret miłości dojrzałej, świadomej własnej mocy i właśnie dlatego łagodnej. Najbardziej porusza mnie ta dialektyka obecności i nieobecności- być najbliżej, kiedy ktoś pyta "gdzie ty?", ale jednocześnie odejść bezszelestnie, nie mącić wody. To wymaga ogromnej samoświadomości. I ta końcowa strofa - odpowiedź tęskniąca za pytaniem nigdy nie zadanym - to przecież istota prawdziwej intymności - rozumieć drugiego człowieka głębiej niż on sam. Piękny wiersz!

@andrew Piękne połączenie fizyki z egzystencją. Ten azymut na manowcach to mocny obraz - czasem właśnie wtedy, gdy myślimy, że mamy kierunek, tracimy grunt pod nogami.

@Omagamoga To musi być łamigłówka lingwistyczna! Pomyślę o niej jeszcze. :)

@Marek.zak1 Interesujące pytanie o symbolikę płci w kontekście śmierci. W różnych kulturach śmierć bywa personifikowana różnie - czasem jako kobieta (Mors), czasem jako mężczyzna (Thanatos). *Mors - uosobienie śmierci w starożytnym Rzymie.

@iwonaroma "Prosto w niebo" jako ostatnie słowa - to już jest zakończenie. Może nic więcej nie trzeba?

@Omagamoga Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Wiechu J. K. Nie gustuję w malarstwie nowoczesnym, chociaż malarstowo bardzo lubię. :)

@piąteprzezdziesiąte Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)

@piąteprzezdziesiąte Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Leszczym Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) @piąteprzezdziesiąte Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! Dokładnie odczytałaś ten tekst. Serdeczne pozdrowienia. @[email protected] Bardzo dziękuję! Albo jak wdowiec. Serdecznie pozdrawiam. @Waldemar_Talar_Talar @piąteprzezdziesiąte @Stracony Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Leszczym Cóż, nawet najwybitniejszym zdarza się problem z właściwą intonacją, gdy instrument jest zbyt wymagający. :)

@hollow man Ten wiersz to gorzka refleksja nad kondycją ludzką. Zestawiasz nasze wysokie mniemanie o sobie z bolesną, biologiczną i emocjonalną rzeczywistością. Wiersz opiera się na ironicznym kontraście. Pierwsze cztery wersy to lista naszych „tytułów chwały”. Koniec (dwa ostatnie wersy) sprowadza nas na ziemię. Okazuje się, że pod tą maską cywilizowanej doskonałości kryje się stłumione pragnienie i cierpienie. Cena za bycie „panami świata” jest bardzo wysoka. Nasz gatunekm więcej energii wkłada w budowanie pomników własnej wielkości niż w zaspokajanie prostego, ludzkiego pragnienia szczęścia. Tak mi się wydaje. :)

@hollow man A to sam tego nie wiesz? :)

@iwonaroma Bardzo dziękuję! Właśnie tak sobie poeksperymentowałam formą haiku. Pozdrawiam. :) @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Cieszę się, że się spodobało. :) Pozdrawiam. :) @hollow man Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Le-sław Ten wiersz to portret zbiorowy. Głusi, ślepi, sparaliżowani - z wyboru. I to poszukiwanie sensu w stanie, w którym odcięliśmy się od wszystkich źródeł sensu.

@hollow man To bardzo ciekawy tekst. Ale nie będę nudzić, bo raczej nie będzie "pasował" do innych. :)

@A.Between To piekny wiersz! To balansowanie na krawędzi - między inspiracją a bólem, między tym co powiemy a tym co czujemy. "Choćby zabolało kolejny raz" - i ta gotowość na ryzyko. W tych samych zakamarkach, gdzie myśl się z myślą splata, odnajdę Twój szept, nim dzień go na strzępy rozwieje. Niech świt egoistyczny nie liczy nam strat ani lat, bo tylko w szaleństwie serce karmi się nadzieją. Jeśli nurt rzeki zbyt rwący wyda się u Twoich stóp, nie cofaj dłoni, co w wodzie szuka schronienia. Warto raz jeszcze zaryzykować ten błąd i ten trud, by w ciszy poranka nie zostać tylko wspomnieniem.

@Radosław Piękny i niezwykle wrażliwy tekst. To przypomnienie, że prawdziwe piękno rzadko jest tylko statycznym widokiem - jest raczej procesem, który wymaga naszej czułości i uwagi. Ogród jako metafora kobiecego wnętrza wybrzmiewa tu bardzo naturalnie, bez popadania w patos. Szczególnie ujmuje mnie końcówka - zadbane wnętrze nie tylko cieszy samą osobę, ale wręcz „oczarowuje świat”.

@Wiechu J. K. Wrażliwość opięta w krajobrazach - jakby sztuka była próbą odzyskania tego, co nieodwracalnie stracone. Każdy pejzaż to tęsknota za rajem.

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję! Takiej samotności (ani innej) też nikomu nie życzę. Serdecznie pozdrawiam. :) @marzipan Dziękuję za tę analizę. "Termin ważności relacji, uczuć, a może okres czasu, podczas którego podmiot jeszcze był zdolny postrzegać siebie w kategorii bycia ważnym" - to zdanie mogłoby być drugim tytułem tego wiersza. I to o domu - już nie on czeka ... Tak - niepokojąca strofa. Niepokojąca, bo prawdziwa. Pozdrawiam. @Rafael Marius Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Stracony Pytania bez odpowiedzi, które same w sobie są odpowiedzią. To, że pytamy "kim jestem?", już dowodzi, że nie wiemy - i może właśnie to niewiedza jest naszą najbardziej ludzką cechą. "Żadna droga nie była moja" - może dlatego, że szukamy swojej drogi, zamiast zrozumieć, że jesteśmy drogą samą w sobie? Pozdrawiam. :)

@Lenore Grey Czytam to jak obraz Chagalla - rzeczy unoszą się, przemieniają, nie trzymają się logiki. Pokrzywa staje się klejnotem, oczy wysyłają ptaki. "Ja mówię" - i świat się zmienia. Słowo jako akt kreacji. Magia języka.

@Myszolak To jest wiersz naszych czasów - miłość zaczyna się nie na balkonie, nie w kawiarni, ale przy paczkomacie. "Oczy otworzyła się skrytka" - jakby technologia mrugała do nas. Czytam to jako miniaturę o przejściu. Nowe spojrzenie ("oczy niebieskie, ale inne") wymazuje stare. "Złapałam się za głowę" - moment zdumienia- jak szybko można przestawić serce? Karton wyrzucony, stary ty wyrzucony. "To nie koniec świata" - ale czyj? Tamtego? Tego nowego? :)