Berenika97

@wiedźma Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam - ciepło i majowo. :) @violetta Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam - pachnąco i majowo! :)

@Leszczym No i proszę, efekt mojego komentarza był zupełnie nieprzewidywalny - czyli dobrze wpisałam się w Twój tekst! :)) Skoro Ty jesteś w kosmosie, to nic dziwnego, że ja na Ziemi miałam zakłócenia w odbiorze. Nadawaj dalej, nawet jak czasem potrzebuję tłumacza! :)) Pozdrawiam.

@Leszczym Interesująca gra słów z tym "gorszym groszem". Czy sugerujesz, że pieniądz bywa ciężarem, a prawdziwym luksusem jest lekkość kieszeni i głowy? :)

Narysowałam dziś Boga, mamusiu!” Matka spogląda na biel na arkuszu: „Przecież tu nie ma ni chmurki, ni nieba!” „Bóg niewidzialny! I kredek nie trzeba!”

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Na liniach czasu Kosmiczne obrazy nałożone na intymność dotyku - zaskakujące. „Mgławica szeptów" - to zdanie bardzo do mnie przemawia. :) Piękny wiersz!

@Jacek_Suchowicz Wierzysz w tlen, co klatkę unosi, Bo o dowód Twój rozum wciąż prosi. Ja sądzę, że kto się szczerze spiera, Ten właśnie serce na prawdę otwiera.

@andrew Wiersz przypomina trochę jak zapis medytacji - każda strofa to jakby kolejny oddech, kolejna myśl układana spokojnie, bez pośpiechu. Wiara jako dar, który wymaga pielęgnacji, a nie tylko przyjęcia - to bardzo ciekawe spojrzenie.

@Simon Tracy Poruszający zapis walki z własnymi demonami. Czyta się to jak spowiedź człowieka, który ucieka nie przed miłością, a przed samym sobą, by nie "zatopić" bliskiej osoby. Obraz panny młodej w białej sukni na tle opustoszałego doku - świetny! Zbudowałeś bardzo specyficzny klimat, który lubię. Bardzo mi się podoba ten tekst.

@Leszczym Świetna miniatura o rozczarowaniu logiką świata. Chyba. :)

@MIROSŁAW C. W kilku strofach ukazałeś cały dualizm wiosny - z jednej strony zapylanie i namiętność, z drugiej chłód przymrozków. No i ciekawy tytuł - "nietoperzanka" - nadaje taką lekko oniryczną, baśniową aurę. Wiersz to literacki maj w najlepszym wydaniu.

@Stukacz Czekałam na "Echo" i muszę stwierdzić, że muza jest świetna! Bardzo mi się podoba. Nic nie bedę pisać o tekście, bo zdecydowanie wolę słuchać. :))) Pozdrawiam. :)

@jjzielezinski Bardzo udana realizacja formy stylizowanej na orędzie. Abstrahując od tematyki politycznej, której nie mam w zwyczaju oceniać, tekst prezentuje się ciekawie. Jest bardzo czytelny w odbiorze.

@Mitylene Piękna, oniryczna miniatura. Tekst jest mocno nasycony obrazami. Ale może właśnie o to chodzi - o tę niemożność ogarnięcia wszystkiego naraz, jak wspomnienia, których nie da się zatrzymać. Ciekawe zdjęcie.

@Jerzy_kak Forma sonetowa nadaje temu wyznaniu coś ponadczasowego - jakby słowa szukały dla siebie godnej oprawy i znalazły ją właśnie tutaj. "Bogów poza mną żadnych nie znają" - to zdanie mówi wszystko o sile tego uczucia. W wierszu jest język podniosły, sakralny oraz potoczny. Czy to jest celowy zabieg?

@Mitylene Bardzo dziękuję! Bardzo ucieszyły mnie Twoje słowa. Serdecznie i majowo pozdrawiam.:))

@Leszek Piotr Laskowski Ciekawie jest uchwycony ten moment przełomu - gdy jeszcze szarość, a już śpiew ptaka wystarczy, żeby coś w środku drgnęło. "Siwa męka padła u stóp wiosny" - to piękna metafora. :)

@MIROSŁAW C. Bardzo dziękuję! Brzmi zachęcająco! Popieram. :) Serdecznie pozdrawiam - majowo. :) @Simon Tracy Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@jjzielezinski Bardzo dziękuję! Niechaj go maj już na zawsze wymiecie, Najbardziej to zmienny miesiąc na świecie! :))) Serdecznie, ciepło i majowo pozdrawiam. :) @LessLove Bardzo dziękuję! To wielki dla mnie komplement. :) Serdecznie pozdrawiam. :) @wiedźma Bardzo dziękuję! Tak właśnie bywa, który moment zainspiruje. :) Mnie krótki ale intensywny opad deszczu z gradem. Serdecznie pozdrawiam i miłej, zdrowej majówki! :)))) @[email protected] Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam i również życzę wszystkiego dobrego. :)) Skoro maj puka rymem do progu, to ja odpowiem - bez zbędnych wymogów! Świat się ubrał w zieleń i bzy, zniknęły wreszcie te szare dni. @Jacek_Suchowicz Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) Masz rację - bardzo mi się podoba to haiku. Krople na szybie, zmyte wspomnienie kwietnia, pusty, biały kadr.

@Wochen Bardzo podoba mi się obraz dryfowania jako świadomego oddania się czemuś większemu. „Nie muszę wiosłować" brzmi jak ulga. Jest w tym wierszu rodzaj zgody na rytm, który istnieje niezależnie od nas - odpływ i przypływ - i piękne spostrzeżenie, że w ciszy ten rytm słychać głośniej niż cokolwiek innego. Koniec jest zaskakujący - księżyc, który „próbuje oderwać się od Ziemi" - to odwrócenie tego, czego byśmy się spodziewali. Zwykle to człowiek chce się oderwać, wznieść, uciec. I to słowo „tylko" na końcu, echo tytułu, zawieszone bez dopowiedzenia. To bardzo intrygujący wiersz.

@Poet Ka Bardzo ciekawa ta Twoja "ruchoma pocztówka". Niezłe przejście z metafizycznych "cherubów" w "rozwrzeszczane korony" - czuć tu świetną zabawę dźwiękiem i obrazem. Mam wrażenie, że ukryłaś wrony w koronach drzew. Cały wiersz migocze znaczeniami dokładnie tak, jak te stare pocztówki, które trzeba było odpowiednio ustawić pod światło, żeby zobaczyć drugą historię. Przemiana gęstego, "miodnego" bursztynu w lekki lot gołębi to piękna lekcja grawitacji. I poezji! :))

@Wiechu J. K. Działa na wyobraźnię! :)) Niech pada, niech zmywa, co w sercu zastałe, po wielkiej ulewie zostanie co trwałe

@Wochen Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)