Berenika97

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)))

@Poet Ka @Czarek Płatak Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! To, co napisałeś jest piękne, i jednocześnie to mój pogląd na miłość i definicję człowieka. :) Serdecznie pozdrawiam.

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Przed takim czytelnikiem jak Ty - nic się nie ukryje! :))) Pozdrawiam.

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Otóż to! Serdecznie pozdrawiam. :)))

@Czarek Płatak Niewątpię! Wrócę do niego jutro, jestem ciekawa, czy znajdę :)

@Christine Bardzo dziękuję! Ten maruda już się pogodził, że nie może nic zrobić:) Serdecznie pozdrawiam. :) @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Chyba nie mamy innego wyjścia, jak tylko przeżyć - staram się o to "po swojemu". Serdecznie pozdrawiam. :)

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Tak, masz rację. Chciałam ukazać walkę z uzależnieniem, przegraną. Serdecznie pozdrawiam. :) @Wiechu J. K. @Christine Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)))

@Poet KaBardzo dziękuję! Pozdrawiam. :))) @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)))

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Oj, tak! Sens kapituluje, głowa nie pracuje tylko frustracja świetnie się czuje! :))) Pozdrawiam.

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Świetnie odczytałeś mój zamysł. :) Pozdrawiam.

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję! Dokładnie tak! A jakie myśli wówczas przychodzą do głowy .... wprost metafizyczne.:))) Serdecznie pozdrawiam. :) @lena2_ Bardzo dziękuję! Zawsze się cieszę z Twoich słów! :))) Serdecznie pozdrawiam. :))

@tetu Świat w Twoim wierszu pochłania, nie pozwala krzyczeć, zastyga. Ostatnia strofa jest wyjątkowo mocna - czas zastygający w szkle tuż przed krzykiem - napisany z wielką precyzją bólu.

@Czarek Płatak To bardzo piękny, surrealistyczny wiersz z niesamowitym, onirycznym klimatem. Bardzo podoba mi się to przejście od z pozoru luźnych skojarzeń (autobusy i delfiny) do bardzo intymnego opisu radzenia sobie z bólem i "rozmazywania się". Motyw pierzastego węża, którego pióra zamieniają się w kolce, bardzo trafnie opisuje, jak coś z pozoru łagodnego potrafi ranić. Finał z kotem jest świetny - daje poczucie zrozumienia w tym całym przytłoczeniu. To fascynująca gra zmysłami i obrazami. Tytuł wiersza „kotd dla przeciągnięcia uwagi” jest bardzo ciekawy, bo ma więcej niż jedno ukryte znaczenie. Tytuł jako zmyłka? Ma udawać, że tekst będzie lekki i przyjemny? Przeciążenie, a nie przyciąganie - słowo „przeciągnięcie” uwagi to nie to samo co jej zwykłe „przyciągnięcie”. Kojarzy się z wysiłkiem i napięciem. Świetnie pasuje to do sytuacji bohatera wiersza, którego męczy nadmiar wrażeń (hałas autobusów, ostre słońce). Jego uwaga i umysł są przebodźcowane i dosłownie „przeciążone” do granic możliwości. Czy o to chodzi?

@Andrzej_Wojnowski Często myślimy, że miłość jest zarezerwowana dla tych, którzy mają „wszystko przed sobą”, a zapominamy, że to właśnie ci, którzy „mają już trochę lat”, potrafią kochać najmądrzej, bo bez zbędnych gier. Chyba:))) Dar, który niesiesz, przyjmuję dziś, by go w dłoniach ocalić. Wspólna ta pieśń, wspólna ta myśl - nie dajmy jej się oddalić.

@andrew „Najwięcej Ci co są daleko" - piękne, mądre słowa.

@MIROSŁAW C. Ten wiersz działa jak muzyka. :) Obrazy dymu, rosy, czarki w dłoniach, ciemności - to wszystko trafia gdzieś głębiej niż rozum. I to ostatnie - „coś w duszy gra" mówi dokładnie to, co czuję po przeczytaniu. :)

@Stukacz Pięknie! Lubię średniowiecze. :)))

@Charismafilos Pytanie o to, co wystarczy, by żyć, dotyka samej istoty. Skoro nie możemy dodać chwili do swego wieku, to znaczy, że nasze "jestem" nie należy tylko do nas. Jak czytamy w Dziejach Apostolskich: "W Nim bowiem żyjemy, poruszamy się i jesteśmy" [Dz 17,28]. Może więc żyć to nie tylko szukać świadka w drugim człowieku, ale uznać, że już jesteśmy zanurzeni w Obecności, która nas podtrzymuje bez wysiłku z naszej strony?

@Alicja_Wysocka Bardzo mi przykro z powodu przyjaciółki.

@Migrena To taki wiersz o momencie, w którym dwoje ludzi jest ze sobą tak blisko, że zwykły dotyk czy przytulenie to wręcz... za mało. Bardzo podoba mi się ten fragment o tym, że między nimi jest za mało miejsca, by „powstało ciało”. To trochę tak, jakby ta więź była czystą energią. To „tuż przed” jest magiczne. To ten moment, kiedy wiesz, że zaraz coś się wydarzy, ale boisz się poruszyć, żeby nie zepsuć tej idealnej chwili. Jakbyś wstrzymał oddech, bo jest tak pięknie, że aż nierealnie. Ten fragment, że dłoń „wie”, że nie powinna się ruszyć, jest bardzo wzruszający. To taka mądrość serca wiemy, że niektóre chwile są tak kruche, że trzeba je po prostu zostawić takimi, jakie są. To piękny wiersz o bliskości dusz. O tym, że czasem najwięcej dzieje się nie w działaniu, ale w samym „byciu” obok siebie. To bardzo nastrojowy wiersz, idealny na taki wieczór, jak teraz. Kiedy słucham mnóstwa ptasich głosów wśród pięknej natury i mam ochotę na chwilę refleksji nad tym, co w życiu najważniejsze.

@Charismafilos Może to tylko następna interpretacja - ale wyrażasz tu "potrzebę świadka" , bo nasza egzystencja go potrzebuje. Bez drugiego człowieka, który patrzy, słyszy i odpowiada, nasze "jestem" staje się pytaniem bez odpowiedzi.

@jjzielezinski Piękny i poruszający wiersz. Oby ten "gorący maj" był dla nas lekcją budowania, a nie burzenia. Patriotyzm to czyn, a nie tylko słowo, To myśl o przyszłości, co wschodzi na nowo. Więc stańmy w jedności, ramię przy ramieniu, Wierni tradycji i swemu sumieniu.

@P.Mgieł To jest wiersz, który działa jak sen, z którego nie możesz się obudzić. Świetne wersy - "drzwi nie oddzielały dwóch przestrzeni, oddzielały dwa złudzenia". Wiersz jak horror - "to coś było w środku od zawsze" - robi wrażenie.