Migrena

@Poet Ka bez wątpienia. dodatkowo ma wymiar ogólnoludzki. nie ma tylko przymiotu ponadczasowości. panta rhej.

@Lenore Grey dotykasz świata tam gdzie on najbardziej pęka a twoja dłoń przynosi ukojenie zielonemu trwaniu i w tym jest piękno Twojego wiersza:)

@Poet Ka tak. :)

@wiedźma gorzki smak który staje się lekiem . czas nie tylko kradnie ale i uczy jak osłodzic to co nieuniknione. bardzo intelektualny kojący dotyk jest super:)

@aniat. Twój wiersz...... to piękny dowód na to, że tesknota to jedyny deszcz, który pada od środka, przemieniajac kalendarz w stan ducha świetny:)

@Poet Ka oczywiście - masz rację! tylko, że ja miałem na myśli inną czaszkę. nie tę szekspirowską tylko tę o której mówił kiedyś Kołakowski w liście do przyjaciela. chodziło o komunizm. Kołakowski napisał: "ta czaszka Przyjacielu, już nigdy się nie uśmiechnie". ja tylko tak.....

@Poet Ka powstrzymam się z odpowiedzią:) bo jak zaczniemy tak do siebie pisać to internet zapełni się w siedem dni:) ale co muszę to muszę. Twoje słowa. to tak jakbyś mną pisała albo ja Tobą. zgadzam się z każdą myślą i z każdym słowem. jesteśmy dziś na etapie totalnego zjazdu wartości w dół. z przyjemnością to napiszę - ku zagładzie! wielopłaszczyznowej. totalnej. było pięknie. awangardowe ruchy literackie, malarskie, muzyczne. kuźnie myśli. amerykański jazz i kultura masowa. i wreszcie lata sześćdziesiąte XX wieku. epoka nylonowych koszul, jeansów i radia Luxemburg. wolność. nawet tutaj, za żelazną kurtyną. ale zło się tliło. najpierw głowy Ludwika XVI i Marii Antoniny w końskim łajnie, na bruku paryskiego placu. później Adolf Hitler. a teraz unia europejska. i dramatyczny spadek wartości intelektualnej człowieka. zboczeńcy, lumpy, terroryści. i nagorsze. ludzkość już z tej drogi śmierci nie zejdzie. jadą łbami w dół z uśmiechem z tureckich zębów przyklejonymi na czaszkach bez rozumu. a nieco inaczej ujmując słowa pewnego filozofa napiszę o pięknie które było tak: "ta czaszka Poe już nigdy się nie uśmiechnie"

@Poet Ka ....i wcale nie tajemnicze:)

@Poet Ka Poe. wiem co Cię tak bardzo niepokoi. to predkość zamiast głębi, bo dawne filmy budowały archetypy powoli, dając czas na internalizację wartosci, a dzisiejsza kultura masowa to czesto "kultura natychmiastowego efektu” gdzie słowa nasycają się znaczeniami gwałtownie ale są to znaczenia płytkie i czėsto cyniczne. rozmycie autorytetu . kiedyś wzorce były scentralizowane a dziś wzorce są rozproszone, co sprzyja powstawaniu znaczen doraznych często opartych na agresji lub powierzchownosci. i wreszcie utrata kontekstu historycznego. slowa, które kiedyś niosły cięzar doświadczenia , dziś bywają używane jako ironiczne ozdobniki. żeby nie zburzyć elegancji powiem najłagodniej jak umiem: pieprzony nowy świat !!!

@Poet Ka Poe. to ja napiszę co myśl.......... twoja intuicja o "mlotkowaniu" średniowiecza w nowoczesne mózgi to czysta dialektyka oswiecenia, która wykręciła kozła. Derrida chciał rozmontowac szafot, żebysmy mogli oddychać, a dzisiejsza władza użyła tych samych desek, żeby zbudować nam jeszcze ciaśniejsze klatki w głowach. to przerażajace, że Jorge z burgos przestał być przestrogą, a stał się instrukcją obsługi społeczeństwa. sprawiedliwosć bez miłosierdzia to po prostu dobrze naoliwiona gilotyna, którą sami zaczynamy ostrzyć ze strachu przed wolnością a wiatr przyszłości niesie nam jeszcz coś- czysty, ostry, metaliczny zapach nuklearnej zagłady. jeszcze go nie czujecie?

@andrew jasne. też MU ufam.

@Alicja_Wysocka Twój pazur to głębia poezji. piękny pazur :) ten Twój:)

@Na liniach czasu dlaczego napisałaś taki piękny wiersz? już utkwił we mnie. wykwintny. dziękuję.

@Lenore Grey pochylam nisko głowę. przez szacunek. za wiersz. bardzo dobry wiersz.

@Alicja_Wysocka Alu. w Twoim napiętym od sensu zapisie udało Ci uchwycić rzadką rownowagę między emocją a precyzją języka . tutaj metafora nie ozdabia, lecz odsłania samo centrum doswiadczenia relacji super wiersz Alu:) nasycony:)

@Poet Ka Poe. rehabilitacja słowa dokonana w Twoim wierszu to coś wiecej niż semantyka. to akt przywrócenia blasku, który nie parzy grozą, lecz oświeca istotę rzeczy . lśnienie odzyskane to język powracający z wygnania w popkulturze do swojej pierwotnej czystosci. udało się

@Berenika97 Nika. to jest ostateczna ewidencja ubytków bytu. gdzie podmiot niczym monada wyciśnięta z ontologicznego brudu demaskuje kruchą granicę między istnieniem a rozpuszczeniem się w nocy bez brzegu ! genialna, duszna precyzja w chwytaniu tego, co nieuchronne . uwielbiam Twoje wiersze pisane duchem poetyckiej ekspresji. dudni to we mnie jakby wiosenna łąka pełna polnych kwiatów......... dystopia.

kocham cię na pamięć bez zabezpieczeń serce samo wie gdzie się położyć czekam jak ziemia po pierwszym cieple która pamięta deszcz i otwiera się powoli nie z bólu tylko z tego drżenia pod spodem twoje imię noszę pod językiem łyk wody którą chce się pić z twoich ust pod paznokciami zbieram twój brak jak pył który osiada na dnie niewypowiedzianych słów to coś co chce zostać zanim stanie się głosem jeszcze cię nie ma a ja już robię miejsce w oddechu między jednym a drugim uderzeniem po ciepłej stronie łóżka która uczy się twojego kształtu za oknem miasto wyostrza kanty betonu o cudze źrenice świat mięknie bez powodu noc nie jest ciężka tylko głęboka wie że zaraz w nią wejdziesz krew przestaje należeć do mnie tętni twoim imieniem zanim je wypowiem kiedy przyjdziesz nie pytaj połóż dłoń i zobacz jak rozpuszczam się w tobie jakby granica między nami była tylko przesłyszeniem aż do prawdy kocham cię jak światło które nie musi dotykać skóry żeby ją ogrzać bez pośpiechu stając się ciszą w której mieści się wszystko

@Lenore Grey dziękuję za miły odbiór. pozdrawiam:) @lena2_ czasem czuję jakby wytarły się we mnie hamulce:) nie wiem czy ktoś je reperuje u ludzi? pewno psychiatra,:))) bardzo dziękuję za Twoje słowa:) najmilej Cię pozdrawiam:)

@wiedźma ja Ciebie też pozdrawiam i bardzo serdecznie dziękuję:) wszystkiego dobrego:)

@Poet Ka Poe. dotykalne obrazowanie. podziwiam plastycznosć z jaką operujesz ciemną paletą barw - kobalt, heban i granat nie są tu tylko kolorami, ale kategoriami bytu, ktore budują niesamowitą głebię obrazu . wiersz estetycznie wstrząsający. swoim pięknem :) cała w nim Ty :)

@Berenika97 autentyczność narodzin ducha wymaga tu brutalnej zgody na ból. bo tylko przez pęknięcia w pancerzu niebytu do środka może wlac się życie. Twój Nika wiersz ! w nim cała Ty ! piękna :)

@andrew to jest bardzo sensowny wiersz !!!!

@Waldemar_Talar_Talar pięknie to napisałeś ! najlepszego;)

@Waldemar_Talar_Talar a Ty swoim komentarzem sprawiłeś mi wielką przyjemność. dziękuję:) @Leszczym dziękuję Michał. człowiek w tym aucie? to ja:) @Berenika97 Nika. niby duszy auto nie ma, ale potrafi wzniecać emocjonalne pożary :) dziękuję Ci bardzo za świetny i ciepły tekst :) Pani Doktor od poezji :) dziękuję:) @Nata_Kruk dziękuję bardzo za urocze słowa :) serdeczne pozdrowienia:) @andrew dziękuję, dziękuję, dziękuję. wszystkiego dobrego :)