Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

viola arvensis

Użytkownicy
  • Postów

    2 439
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    20

Treść opublikowana przez viola arvensis

  1. @andrew o jak ślicznie! :) Dziękuję :)
  2. @Marek Cyran wiersz jak taki wyrzut - bardzo intensywny i ciekawie ubrany w mroczne emocje. Bardzo fajny, do zamyśleń. Pzdr.
  3. @Gra-Budzi-ka ciekawa forma wiersza z przesłaniem. Trochę jak bajka z morałem. Urocze!
  4. jesteś poematem a ja miniaturką wznosisz się nad niebo ja leżę pod chmurką wszystko we mnie zwięzłe proste i oszczędne ty masz w sobie treści nad wyraz obłędne chciałam cię poczytać lecz się zagubiłam i tak mnie wciągnąłeś że w siebie zwątpiłam istnieć bym przestała tobą pochłonięta lecz mi cię zabrała ta proza nadęta w sumie całkiem dobrze to się ułożyło bo ja jestem drobiazg a ty wielkie dzieło wpisze mnie ktoś skromnie gdzieś na marginesie ciebie obłęd twórczy na manowce niesie a ja na manowcach się nie odnajduję i nie wiem czy kiedyś z tobą się zrymuję możesz mnie próbować troszeczkę odkrywać lecz nie waż się więcej kochaniem zmazywać więc zanotuj sobie na karteczce z życia taka mała mini lecz nie do zdobycia
  5. @andrew świetny wiersz a ten fragment - uśmiecham się do niego :) Prawda i pogoda ducha, niech nam zawsze towarzyszy . Pozdrowienia.
  6. @Migrena mroczna liryka, niepokojąca. W opisanej ciemności zacierają się i zatracają dwa istnienia. Można tu dostrzec i fizyczność i duchowość. Gęsta noc wewnątrz, której nie da się przegonić. Tutaj jakby punkt zwrotny - powrót do siebie samego i eksplozja istnienia. Bardzo ciekawie napisałeś.
  7. @MIROSŁAW C. dawno nie czytałam czegoś tak ładnego i głębokiego... Bardzo przejmujące. Pzdr.
  8. @Migrena chciałam napisać, że Ciebie nie wykolei, bo już jesteś wykolejony ale tak pisać nie przystoi :D
  9. @Migrena najpierw musi się nauczyć jeździć koleją tylko martwię się żeby się nie wykoleiła po drodze...
  10. @Poet Ka wielowymiarowo, świetnie napisane. Pzdr.
  11. @andrew jaki piękny, liryczny obrazek :)
  12. @JakubK podobnie jak wiele innych zwierzaków... Smutny temat poruszony w wierszu, mam starutką kotkę i jestem o nią bardzo zatroskana :( Pzdr.
  13. @lena2_ cudnie ! To nienasycenie towarzyszy mi odkąd się znam ;) Pozdrówki Lenko :) @Poet Ka ciekawe skojarzenie...
  14. @Berenika97 bardzo mi się podoba. To takie zderzenie pogodności z niepogodą, pozytywnego podejścia z malkontenctwem. a to zdanie znakomicie wybrzmiało. Wyostrzony spokój na cudzej, bezpodstawnej goryczy - to jest to!
  15. @Alicja_Wysocka zdecydowanie zakochanie dwóch połówek :) Twój wiersz jak kolorowy motyl, który wyleciał prosto z brzucha :) Śliczny.
  16. @Na liniach czasu całkiem ciekawie napisane. Powtórzenia dodają utworowi jakiegoś nieuchwytnego czaru. Pzdr.
  17. @wiedźma no i pięknie :) Świetnie to sobie wymyśliłaś i poskładałaś w całość :)
  18. @andrew bardzo to smutna liryka i łagodna i czuć w niej wielką tęsknotę. Pięknie.
  19. @MIROSŁAW C. Bardzo oryginalnie piszesz. Metafory są niezwykle urokliwe. Zawsze jak słucham śpiewu ptakow, to taka wlasnie myśl przychodzi mi do głowy 🙂
  20. @MIROSŁAW C. Bez wątpienia coś w tym jest! Dzięki, pzdr.
  21. @aniat. bardziej wymowie o tym "sercu na dłoni" się nie da. Pytanie czy warto, bo kanibali wokół nie brakuje.
  22. @Lahaj brzmi jak taki smutny, rymowany list miłosny.
  23. @A.Between jest niezaprzeczalny urok w tym tekście. Czyta się z wielką przyjemnością i lekkością choć wcale nie jest łatwo takie wiersze pisać. Pzdr.
  24. @Migrena Chałka się uśmiała. Pozdrawia autora z wybujałą wyobraźnią.
  25. @Marek Cyran ks. Pawlukiewicz powiedział kiedyś, że wszyscy jesteśmy łotrami, tylko wybieramy sobie, po której stronie krzyża Pana Jezusa wisimy. Jako naznaczeni grzechem pierworodnym, idealni nie będziemy, jesteśmy słabi i ułomni ale Pan Bóg widzi nasze starania, naszą dobrą wolę, pracę nad sobą i ufność w Boże Miłosierdzie. Bardzo piękny, poruszający wiersz, w którym wybrzmiewa pokora i smutek z powodu własnych słabości. Cenny. Pozdrawiam ciepło.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...