viola arvensis

@Migrena czujność i uważność to rzecz święta. Dziękuję za świadome czytanie i zrozumienie od Ado Z. Bardzo to doceniam. Wiersz z cyklu "pisanie na kolanie" - pod wpływem - - bynajmniej nie alkoholu, bardziej emocji ;) * a prawdziwa jestem w wierszu i poza, zawsze. Dziękuję pięknie.

Nie ufam ludziom, którzy siedzą w sieci. Związane oczy i rozum spętany. W duszach pustostan pełen smrodu śmieci. Wyblakłe serca bez szansy przemiany. Sieć jest macochą, która karmi kłamstwem. Poi nalewką z jabłek robaczywych. I szumi we łbach od sztucznych procentów. Pękają zmysły od wrażeń nieżywych. Stawiam pytanie: ile mam wolnosci? Prostuję skrzydła nad zamęt się wznoszę. Na zawsze Bożej oddana Miłości. Wolność bez złudzeń o to Boga proszę. Tam gdzie ikonki Przez ej-aj stworzone Lica gładzone idealnie piękne. Fałszywe słowa diabelstwem sycone. Panowie męscy I panie ponętne. Nie ufam wcale I ufać nie będę. Chociaż mi diabli nogi podstawiają. Idę swą drogą i to całkiem pewnie. Sieć mnie nie spęta pozostanę skałą.

@Migrena bez popisów. Zjemy to co zawsze - śniadanie, Wina nie piję, wiesz.

@Migrena Wybrana wersja zaraz u Cb będzie. rzucać nie będę, szkoda by mi było - "witrażki".

@Migrena w chwilach szeptów pazury sie chowa.

@Migrena rylcem to by bolało... / bestia pazurem/

Lubię gdy piszesz o miłości światłem malujesz w mrokach duszy. Oddycham wierszem jak powietrzem, nikt tak jak Ty mną nie poruszy. Ukłony moj Poeto.

@lena2_ dziekuję moja kochana poetko za dobre slowa Moc serdecznosci 🌼

@aniat. jakoś tak mocno utożsamiam się z wierszem, aż do ściśnięcia w gardle...I o to chodzi w poezji, pięknie.

@vioara stelelor bardzo piękna, delikatna liryka. Jestem zachwycona kwiecistością utworu, jak przystało na polnego fiołka 🙂

@iwonaroma intrygujące i piekne ! Mam swoją interpretację, ktora mi odpowiada ale zostawię dla siebie 🙂 Pozdrowki.

@Berenika97 na tyle intrygujący wiersz, że zaciekawila mnie książka. Doskonale napisane ! Sedecznosci

@lena2_ bardzo głęboka, refleksyjna minuaturka. Powroty do siebie bywają trudne ale pieknie wybrzmiewają w wierszach Uściski Lenko.

@Alicja_Wysocka dziekuję Alu za cieple przyjecie wiersza i pełne zrozumienie. Dobrej niedzieli 🙂

@Migrena dziekuuuję! Twoja opinia jest dla mnie niezwykle drogocenna, każde słowo to skarb - jak Ty. @Nata_Kruk bardzo mi milo czytac Twoje slowa. Cieple pozdrowienia.

@iwonaroma och jak mi milo ! Bardzo dziekuję za tak serdeczne słowa. Ciepło pozdrawiam 🙂

@Jacek_Suchowicz ten Twoj wiersz powinien iść na wystawę! Dziekuję I cieplo pozdrawiam 🙂 @Gosława bardzo dziękuję za Twoją cenną refleksję ! Serdecznie pozdrawiam. @Berenika97 dziekuję za Twoją przychylną i jakże pięknie wyrażoną opinię. Jest mi bardzo droga, bo Ty jesteś prawdziwą specjalistką od rozpracowywania utworów i rozumienia ich. Pozdrawiam ciepło 🙂

@Waldemar_Talar_Talar to bardzo mile. 🙂 Pięknie dziękuję i przesyłam ciepłe pozdrowienia.

@Charismafilos dziękuję za odpowiedź.

@Leszczym o! Dziekuję. Słuszna przewrotność - to sformułowanie niezwykle mi się podoba i rzeczywiscie do mnie pasuje 🙃 @Charismafilos a przepraszam, że tak zapytam prosto z mostu - nie jestes tu żeby publikować, to w jakim celu? Czytać, dyskutować czy moze cos jeszcze innego? (babska ciekawość, bez obrazy)

@Migrena sam tytuł już brzmi trochę groźnie, a na pewno oschle i twardo. Takie nieobecności każdy widzi inaczej. U Ciebie refleksyjne, głębokie podejście do tematu. Mocno zarysowane wspaniałymi środkami stylistycznymi- w tym nie masz sobie równych. Twoj wiersz przypomniał mi scenę z własnego życia, sprzed wielu lat, jak wystawiłam (zupełnie niechcący) chłopaka. Do randki nie doszło, lał deszcz, a ja popłakiwałam... Z chłopakiem sie potem spotkałam ale tamten moment nieobecności, w moim młodym sercu był prawdziwym dramatem. Ten wiersz świetnie o takich sytuacjach, w sposób totalnie niebanalny i przy tym piekny - opowiada.

@Charismafilos za moją ? Nieee, chyba, ze ktos lub coś wpycha się na siłę ...

A tam za moją granicą spokojnie, wygodnie mieszkam to tam oswajam potwory i tam natrętny strach pierzcha. W cichości serca, z pokorą układam się wciąż na nowo wygaszam burze, pożary łagodne przyjmuję słowo. Flirtuję z pogodą duszy ta przetrwa gdy wszystko minie przyjmuję bożą opatrzność przestaję myśleć o winie. I tam za moją granicą jest ogród anielskich poruszeń nie znajdziesz tam lęków, obawy tam kwiaty kwitną od wzruszeń. Tam nigdy nie pytam "dlaczego" lecz łzami podlewam nadzieję i sama graniczę już z cudem bo z życia własnego się śmieję.

Doskonale powiedziane! Pieknie dziekuję, moc sedecznosci dla Ciebie 🙂

@Migrena potańczymy wieczorem