viola arvensis

@Migrena niesamowity wiersz. Czytając odnosi sie wrażenie, jakby autor przeszedł przez śmierć i powrocił aby opowiedzieć o niej wierszem - bez patosu, bez strachu, bez nachalności. Świetny utwór!

@Migrena " tego kwiatu to pół swiatu"- jak to mówią 😉

@Sekrett niezwykłą aurę wiersza stworzyłas. Bardzo ciekawie napisane, cos innego. Powiało świeżością 🙂

@Migrena czy ja juz kiedyś przypadkiem nie wspominałam, że przestanę czytac Twoje wiersze, jesli nie przestaną mi przeszywać wnętrza i doprowadzać do łez? Naprawdę jesteś mistrzem w chwytaniu za serce tą niezwykle liryczną i romantyczną poezją (z resztą nie tylko tą). Mam wrażenie, że jesteś dyrygentem - dyrygujesz słowami a emocje grają i tańczą w takt. Przepiękny pożegnalny wiersz.

@Omagamoga niezwykle intrygujące !

@huzarc twardy wiersz o tworzeniu na siłę. Mądry. Taki strzał w potylicę dla otrzeźwienia. Świetny i fragment : sztos!

@Starzec jak niewiele trzeba słów, żeby tak pięknie rozbudzić. Z podziwem :)

@Leszczym jak to mówią " ...i tak trzeba żyć..." A pisać to tylko Ty tak potrafisz ;)

@Nata_Kruk powiało grozą ! Bardzo dobry wiersz a ostania strofa - wręcz odjazdowa :)

@lena2_ cudowny wiersz, dziś nic lepszego nie przeczytałam :)

@Berenika97 bardzo wartościowe słowa. Nasz Pan jest na pewno z Ciebie dumny :) Takich wierszy dziś potrzeba.

@Wędrowiec.1984 świetny utwór, dosłownie płynie się razem z nim, czytając. Piękna poezja, zmysłowo tańcząca i emocjonująca. Cieszę się, że znów mogę Cię czytać :)

@Wędrowiec.1984 każdy wierzy na tyle na ile umie, może i otrzyma łaski. O przymnożenie wiary też zawsze warto się modlić. Serdeczności.

@Leszczym dziekuje za Twoją obecnosc i usmiech 🙂 @lena2_ dziekuję serdecznie. Pióro mam lekkie ale serce ciężkie 😉 Usciski Lenko.

@Berenika97 Bardzo emocjonujący wiersz. Wzruszasz, przywracasz pewne obrazy tym utworem. Pięknie i mądrze skomponowana całość.

@lena2_ dokladnie tak! Wspaniale to napisałaś 🙂

@Migrena tak trochę prześmiewczo i z sarkazmem napisane ale i z wyczuciem i ze zrozumieniem tej całej armi poetów i pseudo poetów, co to dojść nie moze do siebie i sedna tworzenia. Masz wspaniałe poczucie humoru, które przemycasz w wierszu. Całość mocno metaforyczna- świetna !

@Alicja_Wysocka dzięki, sypie się prosto z serducha. Czasem nie nadążam tych wszystkich słów łapać i zbierać z różnych miejsc 😉 @Berenika97 dziekuję Kochana za Twoją opinię- niezwykle trafna, piękna i precyzyjna. @Kwiatuszek bardzo dziękuję! Pozdrawiam ciepło.

@huzarc dziekuję uprzejmie za Twoj glos. @Nata_Kruk śliczne dzięki. Cieszę sie, ze wychwyciłas tę filozoficzną nutkę. Ciepłe pozdrowienia.

@Migrena Dziekuję Ci ogromnie ! Zapewne nie zasługuję na tak piękne słowa ale Twoj entuzjazm decydowanie uskrzydla. Jesteś niezrównany w okazywaniu serdeczności.

Nic mnie z tobą nie łączyło prócz tych paru wejrzeń w serce. Nic mnie z tobą nie łączyło prócz tych kilku ciężkich westchnień. Nic mnie z tobą nie dzieliło oprócz zasad, wątpliwości. Nic mnie z tobą nie dzieliło prócz milczącej bezsilności. Nic mnie z tobą nie łączyło oprócz nocy nieprzespanych. Nic mnie z tobą nie dzieliło prócz nadziei zapomnianych. Gdzieś na krańcach dzikich marzeń co zrodziły się z nicości, powstał promień i połączył barwne dusze bez przyszłości. I rozdzielił grom natychmiast to co jeszcze nie istniało, choć nie przyszła żadna klęska nic z wygranej nie zostało. Nic nas z sobą nie łączyło- tak powiedzą zimni ludzie ale drzewa i potoki szepczą o nas jak o cudzie. Nic nas nie łączy nic nas nie dzieli prócz tej deszczowo łzawej niedzieli oprócz aniołów strzegących tego co mamy w duszach drogocennego i w dzien i w nocy serce ból mieli. Nic nas nie łączy. Nic nas nie dzieli.

@Manek sama prawda jeszcze dobrze zrymowana 🙂 Przypomniałeś mi tekst, ktory też bardzo lubię : "Nawet najwyższa stajenna ranga, nie zrobi z osła mustanga"

@Cyjan no i bardzo ładnie. Wszak las nie jest taki groźny i zły jak sie czasem wydaje 🙂

@Migrena Wiersz jest przemyślany, głęboki i dopracowany w kazdym calu. Czlowiek pokazany jako istota z pozoru słaba i ułomna, a jednak wywyższona przez Stwórcę na wszystkie sposoby. Człowiek - istota zdezorientowana, bo zraniona miłością odwieczną/ idealną - bożą, której jeszcze w tym życiu doścignąć nie jest w stanie lecz w głębi Ją czuje, Jej szuka i Jej pragnie. Fragment o wolności- wspaniały. Czysta prawda ubrana w poezję- porusza każdą emocję. Gratuluję ! * jesli ten tekst nie porusza w kimś emocji, śmiem twierdzić, że ten ktoś powinien poszukać zakalca w samym sobie. Pozdro.

@Wędrowiec.1984 Grzegorzu, bardzo Ci dziekuję i bardzo się ciesze, że wrociles. Czekam na Twoje wspaniałe wiersze !