tetu

@KOBIETA czasami trudno wytrzymać, fakt:) Dzięki za wgląd. Pozdro. @bazyl_prost i tutaj się z tobą nie zgodzę. Co ma piernik do wiatraka, czyli urządzenie do częstomoczu? Częstomoczu możesz dostać, jak będziesz dużo pił, a nie od samego włączania czajnika. W tekście nie jest napisane, że podmiotka co pół godziny pije herbatę. Od częstego eksploatowania czajnika, możesz co najwyżej dostać większy rachunek. Miłego. @Nata_Kruk ale też i nie zaszkodzi:) ach, ta burza w szklance herbaty;) Masz rację, że czasami lepiej przełknąć;) Pozdrawiam. @violetta pozdrawiam i dziękuję za zajrzenie:) @huzarci to jest komentarz nad którym powinien zastanowić się bazyl. Bardzo dobra ścieżka .... Pozdrawiam. @Jacek_Suchowicz i tak by trzeba i jest komu czasami człek ma chęć przywalić lecz nie zniżajmy się do poziomu wariatów trzeba ciszą obalić, Miłego Jacku. @Berenika97 świetna interpretacja, dużo wyczytałaś z wiersza. Serdeczności. @Starzec coś w tym jest:) @Witalisa ano jest :) @jazzkółka @Rafael Marius dziękuję za wgląd. Pozdrawiam.

trzydzieści minut nic nie mówię częściej niż zwykle nabieram wody — po brzegi czajnik co pół godziny sygnalizuje gotowość para pluje między oczy buch — prawda w ruch częściej niż zwykle parzę język wyparzony staje się bardziej swój na burzliwą naradę mam herbatę i ogień w ustach paliwo na młyn czajnik gwiżdże coraz głośniej mam to gdzieś przełykam niewypowiedziane

Niby tak samo, a nic nie jest tak samo. Smutny, prawdziwy obraz nieposkromionej, nieprzewidywalnej rzeczywistości. Puenta rozłożyła mnie na łopatki. Super! Pozdro.

Dobry wiersz Nato. Świetnie uchwycona percepcja czasu. Bawisz się tym, układasz obrazy, przeplatasz terażniejszość. I te ćmy — niepokoją, chyba ze względu na swoją upartość, ale też szukają ciepła, bliskości. Wiersz stawia wiele pytań o kruchość chwili, pamięć... Lubię takie medytacyjne klimaty. Jest nastrój, jest refleksja. Pozdrawiam.

Ileż tutaj smaczków i subtelności. Niezwykle zmysłowy erotyk, dojrzała liryka. Paliwem tutaj jest proces tworzenia. Bliskość w przestrzeni "jednego" wiersza. Fantastycznie. Przypomniał mi się wiersz Asnyka w wykonaniu Niemena "Jednego serca". Dziekuję za tę ucztę! Pozdrawiam.

Bardzo sugestywny obraz zapadającego zmierzchu. Pomimo wszystko, wyczuwam tutaj jakieś napięcie, zgaszone, przytłumione emocje. Krzyk osiadajacy na krawędzi nieba każe mi w ten sposób myśleć. Ładnie namalowałaś ten obrazek. Pozdrawiam.

Bardzo fajna opowieść. Przeczytałam z zainteresowaniem. Pozdrawiam.

Pięknie dziękuję wszystkim za czytanie i słowo. Fajnie, że wybrzmiała ironia:) Pozdrawiam Was.

tyle mówiono o zbiorowym czytaniu niejeden prezydent czytał bajki dla dorosłych zabrakło kawy i nikt nie słuchał przesłania kobieta siedząca obok ziewała na cały regulator — trzeba wyciszyć głos i tak docierał jak z zaświatów zachęcając do udziału w kolejnym projekcie papier kamień nożyce ten kto wygra będzie czytał swoje może jakiś wiersz dotrze głębiej niż dziewczynka z zapałkami herbert z obrazka puszcza oko do cogito dociera szelest — nowe szaty miłosza cichosza podobno poezja potrafi przysiąść na ustach przysięgłych szept nie bądź bezpieczny poeta pamięta

Pięknie Wam dziękuję za wspaniałe komentarze i za to że zostawiacie tutaj swoje serducha. Oczywiscie chodzi mi o pracę i czas jaki poświęcacie na wiersz. Pozdrawiam.

Wiem, Simon pisze inaczej, mrocznie, wyjątkowo, co ja akurat lubię, ale Twoja Gra jest piekielnie dobra, dlatego uważam, że się ucieszy;) Miłego dzionka.

Ależ to pięknie zrobiłaś! Gratulacje! Świetnie się czyta Simon będzie rady:) Gra zdecydowanie warta świeczki - płomień za płomień;) Pozdrawiam.

Dobry wiersz. Przygnębiający, ale dobry. Lubię takie klimaty. Zawsze daje mi to dużo do myślenia. Pozdrawiam Rafał.

Mocne, odważne, inne. Zaintrygowało. Pozdrawiam.

Dlatego tytuł, kłóci mi się z pierwszą cząstką. Wzajemnie się to wyklucza. Na spokojnie @Radosław co nagle to... Tylko przedstawiłam swój punkt widzenia, nie muszę mieć racji.

Skojarzyło mi się z powieścią Witkiewicza Nienasycenie. Zwłaszcza pierwsza cząstka. Pozdrawiam.

@Charismafilos Szczerze? Bardzo głupie:( I co teraz będę czytała? :) Skreślam ze strachu, bo jakoś w to nie wierzę. Strach ma tylko wielkie oczyska, a zuchwałość wcale nie uważam za wadę. Trzeba znać sowją wartość. Oczywiście wszystko w granicach rozsądku i dobrego smaku;)

@Charismafilos Proponujesz korki? Dzięki za troskę, jak będę potrzebowała pomocy, to zawołam:D Póki co nauczyłam się liczyć na siebie i dobrze na tym wychodzę:) @Rafał Hille miło Cię i tutaj widzieć. Dziekuję za komentarz. Fajnie, że się podoba. Pozdrawiam. @andrew tak właśnie bywa. Dzięki za zajrzenie i podzielenie się emocjami. Serdeczności. @violetta @Marcin Tarnowski @MIROSŁAW C. dzięki za przeczytanie.

Coś czuję, że ten fortel wyszedł autorowi zupełnie przypadkowo, że nie było to zamierzone. Oczywiście to nie zarzut, tak bywa. Też mi się zdarzały różne niezamierzone forteliki i wychodziło zgrabnie:) ale do brzegu; sama Wdzięczność w tytule mnie nie przekonuje. Rozmywa nie tylko sam podstęp, do którego jednak nie do końca jestem przekonana, ale odbiera jakąś lekkość, myśl, emocję. Jednak przymiotnik krótko, krótki coś nam sugeruje. Sama wdzięczność brzmi trochę, może nie sztucznie, ale sztywno, bez wyrazu. Co do formy o którą pytasz, to zależy od kontekstu. Obie formy są poprawne gramatycznie, ale znaczeniowo trochę się różnią. Nie napiszę o niej wiersza, jest bardziej osobiste, natomiast druga forma sugeruje, konkret, fakt odmowy napisania o czymś istotnym. Czytając przyjęłam drugą formę, tę wskazaną w treści i być może dlatego ta przewrotność do mnie nie przemawia, bo założyłam, że autor nie chciał odwracać uwagi od powagi tematu. Niczym się Radosław nie przejmuj. Zrób tak jak czujesz. Pozdrawiam raz jeszcze.

@Charismafilos dziękuję:) Ps Ja to dopiero mam umysł ściśnięty, także mnie przypadkiem nie testuj:D W Twoje zdolności nie wątpię:)

Muszę poczytać Twoje wiersze, bo skoro w komentarzach jest taaaaka przestrzeń do interpretacji, to w wierszach rozwiązań musi być co niemiara ;) Miłego.

rozpisać pustkę by wybrzmiała w metrum cztery czwarte cisza rozchodzi się po kościach wyjątkowo zimny maj zostawia ślad unikam odpowiedzi na pytanie o słowo o kamień — milczę słowem i kamieniem niekończąca się myśl przebija światło i znów zapada senność — wieczna pamiątka Róża po wyrwanym sercu

:D

Dokładnie:) Dlatego napisałam, że to połowa sukcesu czyli 50% a Ty umysł (chyba) ścisły zaraz stworzyłeś konkretne równanie:)

Zmieściłeś tutaj całkiem sporo Radosławie i to jest mądra, szlachetna miniatura, ale tytuł kłóci mi się z pierwszą cząstką. Bo skoro nie napiszę o tym wiersza, to słowo wiersz w tytule ma się nijak do zapewnień. Wiem, że diabeł tkwi w szczegółach i można tu mówić o przewrotności, ale pomimo wszystko zastanowiłabym nad tytułem. Na swój użytek tytuł czytam: Krótko o wdzięczności. Pozdrawiam.