tetu

Pomilczmy.

@violetta dziękuję za słowo. Pewnie, że tak Mirosławie. Ważne, że coś się otwiera i rezonuje. To taki mój pierwszy eksperyment z grafiką. Choć zastanawiam się, czy obraz nie odciąga za bardzo uwagi od tekstu. Miło, że zajrzałeś i zostawiłeś słowo. Pozdrawiam. @Charismafilos dziękuję za ślad.

Dobre pytanie, trzeba zapytać olimpijczyków;) Wczoraj zapłonął... i nieśli, nieśli, aż donieśli:) Tak mi się pomyślało, ale miniaturka ma zapewne wiele twarzy. Pozdrawiam.

@Mitylene rozumiem i szanuję.

Piotrze noc zatyka uszy coraz rzadziej słyszę jak przychodzisz księżyc rzuca we mnie kamieniami wpadają w pustą przestrzeń jakbym była przezroczysta jak mam rozumieć tę zdradę — ciemność która chroni i wypycha jak szmacianą lalkę muszę sprowadzić niebo na ziemię niech zwróci co nasze biegnij Piotrze kiedy będę po kolana w gwiazdach wyjmij gwoździe z tej ziemi

@Mitylene nie chodziło mi o to żebyś dopowiadała. Niedopowiedzenia są jak najbardziej wskazane. Mnie ten piękny wiersz po prostu się urwał. Jest to oczywiście bardzo konsekwentne w stosunku do tytułu i dobrze, że zdecydowałaś się na taki zabieg, ale jeśli o mnie chodzi, to ten moment zawieszenia w puencie, tego nagłego zerwania potrzebuje jakiegoś szarpnięcia. Chciałabym zostać z jakąś zadrą w środku, pęknięciem, ewentualnie z czymś radośniejszym, a zostałam z pustymi dłońmi. Myślę, że rozumiesz co mam na myśli. Ale wiersz piękny. Co złego to nie ja;) Może innym nie będzie przeszkadzało, może to subiektywny odbiór. Wszystkiego dobrego dla Ciebie.

Pięknie i bardzo wzruszające. Mój przyjaciel robi podobne cudeńka. Bardzo mi sie podoba. Pozdrawiam. W wolnej chwili na pewno obejrzę więcej. Miłego.

Stworzyłaś bardzo subtelny, liryczny klimat. Lubię takie pisanie. Jednak puenta pozostawia niedosyt;) Ale ogólnie bardzo na tak. Pozdrawiam.

Krótko, ale bardzo obrazowo. Dojrzały tekst, który przyciąga i wabi. To wiersz o tym, jak z obserwatorów świata staliśmy się jego twórcami. Bardzo porządny wiersz. Pozdrawiam.

@bazyl_prost dzięki za ponowny wgląd, że się wczytujesz. Jedną rzecz poprawiłam, bo kulała rytmika i było trochę niekonsekwentnie w stosunku do frazy "pieprzyć ładne metafory" ale teraz jest ok. Miłego.

@Berenika97 dziękuję za twoją przycholność i jak zawsze bardzo trafną diagnozę. Miłego dnia.

Bardzo sugestywny obraz tego co złe i wulgarne. Plugawe i obrzydliwe. Wcielajac się w rolę małej dziewczynki przesiaknietej strachem, która nie wie co sie dzieje i gdzie jest, bardzo mnie wzruszyła i przeraziła zarazem. Dobrze to zobrazowałaś, ale i zapisałeś. Czuć w tym wierszu strach, dezorientcję i bezbronność tej małej dziewczynki. Co tu jeszcze wyczytałam to moje i aż mnie trafia... Bardzo mocny i ważny wiersz! Pozdrawiam. Ps Dobrze operujesz kontrastem.

O ile wydaje mi się, że wiem o co chodzi, o tyle miejscami się gubię. Np tutaj: Taką tam tam - tzn jaką? gdzie, gdzie? Nie wiem czemu ten wers ma służyć, bo to, że Madzia duchowo kręci się po Tybecie, porównując rytuały tybetańskie (i to mam na myśli tylko rytuały) do pijanego świata jest jakimś pomysłem, ale porównywanie głębokiej tybetańskiej mistyki do urody, swawoli? No nie wiem;) Ale ok, jest ezoterycznie... i chwiejnie, tak chyba można nazwać stan kręcenia się wokół własnej osi:) Pozdrawiam Magdalenę;)

@wierszyki @Radosław bardzo Wam dziękuję:) Przeoczyłam Was. Mea culpa:( @wierszyki doskonały trop, dziękuję. Brakuje jej. Zawsze można;)

@hollow man dziękuję. @Charismafilos a myśl ile chcesz. Kto mało myśli, błądzi wiele :) Teraz już wiersz należy do Ciebie, czyli czytelnika. Pozdrówka. @bazyl_prost ano rozwiewa:) Dzięki za wgląd. @violetta no nie wiem:) Miłego wieczorku. @Trollformel dzięki wielkie. @Jacek_Suchowicz Ubawiłeś mnie do łez :D Lubię Twoje rymowane komentarze:) z początku chciałam milczeć skromnie zataić sekret mój wstydliwy i nic by Pan nie poznał po mnie... i wszyscy byliby szczęśliwi:) Serdeczności.

instrukcja obsługi ciała obcego nie gwarantuje że wstaniesz wyspana w środkach ostrożności nie ma nic o zakochaniu inaczej ważyłabym słowa tańczyła do rytmu fraza o czułości sprawia że drżą mi dłonie — dotyk za dotyk i masz mnie więcej w tobie drapieżnika niż baranka pieprzyć więc ładne metafory — język i tak znajdzie najczulsze miejsce w którym obce stanie się ciałem i nikt nas z tego nie wyliże

Piosenka i obraz w jednym... Zmysłowo i emocjonalnie, a minimalizm w takim wydaniu, tylko temu służy. Pozdrawiam.

Przypomniałaś mi wiersz Szymborskiej Kot w pustym mieszkaniu. Pozdrawiam.

I bardzo dobrze, byle dalej od chamstwa. I niech wiersz, co ze strun się toczy, Będzie, przybrawszy rytm i dźwięki, Tak jasny jak spojrzenie w oczy I prosty jak podanie ręki. Leopold Staff. Pozdrawiam.

O! Bardzo ładnie viola. Sensualnie, kobieco. Przepracuj dwa słówka, oczywiście jak chcesz;) Imiesłów z drugiego wersu (bo nie ma powodu go tam trzymać) zamień na czasownik, uzyskasz ładniejsze brzmienie. Zbędny też przysłówek w przedostatnim wersie. Widzę to tak: jedwabiem otulone ciała obejmują się w oceanie spokojnym zachodem lekko za chmurą — spacer zatańczą do muzycznych kolorów Pozdrawiam.

Świat jako kula u nogi. Świetnie!

Wiersz bardzo mroczny. Wiersz — krzyk! Każdy wiersz jest opatrunkiem, pod każdym coś niewidzialnie krwawi. Pod tym wierszem ktoś żywy się wykrwawia. Tomasz Pułka.