Deonix_

Nie wiem, do czego ten opis odnieść, do życia w akwarium, zachodu słońca, cudu Bożonarodzeniowego? Wszystkiego po trochu? Bardzo mistyczna, hermetyczna relacja podmiotu, chyba nie mam dostępu do przekazu bezpośredniego. Ale i tak mi się podobało i miło czytało :)) Pozdrawiam :)

A no właśnie :)))

śmieżką, Maryś :)))

Dobre, nawet bardzo :) Aż się zastanawiam, czy to nie o Poezji.org ... Pozdrawiam :)

Prosto i ładnie :) Styl nie mój, ale tematyka mi nieobca. Przy czym "niemojość" nie jest wcale dla mnie wadą, ma się rozumieć :)) Pozdrawiam :)

Dziękuję serdecznie :) Ot, i cała uroda turpizmu :))) Cieszy mnie, że wiersz wywołuje emocje i skłania do zastanawiań :))) Pozdrawiam ciepło :)

W pierwszej chwili skojarzyło mi się z barwionym denaturatem, później wpadłam na to, że to może być kolor cienia. Interesujący wiersz, czytam go jako relację osoby, która doznała jakichś bardzo przykrych wydarzeń, może przemocy seksualnej i żywi nadzieję na szczęśliwe życie na poziomie fizycznym i duchowym z adresatem. Dla mnie to specyficzny, oryginalny quasi-erotyk. Ale to tylko moja interpretacja, nie wiem na ile zgodna z autorską ideą :) Podoba się :) Pozdrawiam ciepło :)

Ładny wiersz, obrazek również :) Podoba mi się także postawa Peelki, jej pogoda ducha i pokora. Wiersz intymny, raczej nie zdobyłabym się na napisanie podobnego. Może też przez to podziwiam, że zdobyłaś się na jego publikację :) Pozdrawiam :)

Super wiersz :) Chociaż nie wiem, czy podzielam Twoją postawę (pozwalam sobie Cię zrównać z Peelem, boś się podpisał :)), bo też nie wiem, jak ten raj wygląda. Może każdy dzień jest tam przyjemną niespodzianką? Może stąd to stałe szczęście? Można by jeszcze się zastanowić, jak tu każdemu zapewnić szczęście w raju, ludzie przecież różnie gustują :) Ale w tej kwestii to sobie można tylko pogdybać :) Pozdrawiam :)

@beta_b Dziękuję pięknie :)

Ciekawe przemyślenia, mam podobne niekiedy :) Njabardziej przemówiła do mnie pierwsza zwrotka i autoironiczna puenta. Jednakże całość jest w moim odczuciu bardziej prozatorska niż poetycka. Pozdrawiam :)

Jak dla mnie ładny, płynny i ciepły (mimo pozornej surowości) wiersz. Podoba mi się :) Pozdrawiam :)

Hej Oxy, jak Ty to robisz, że się załapujesz przede wszystkim na moje paskudne wiersze, tak jak bym innych nie pisała? Takie luźne przemyślenia mnie w tej chwili naszły :) Z komentarzy Marii też się pośmiałam. Ale mój wiersz mi się nie zdawał zbyt zabawny, przynajmniej do tej pory :) Dzięki za wizytę :) Pozdrawiam :)

Literówka; Może "nie stanie" ? "wkłucia" - ort; A tak poza tym, to nawet ciekawe obrazki, ale za dużo chlapnięć enterem, ciężko się czyta takie coś. Narazie tyle ode mnie :) Pozdrawiam :)

Czarowny klimat, wciągająca narracja i nietypowe zakończenie, ale jestem też troszkę zawiedziona, bowiem spodziewałam się jakiejś ostrej szpilki puentowej, czegoś, co by dziabnęło i doprowadziło do zachwytu, wzruszenia albo i niesmaku. A tego zakończenia tak nie odczuwam. Może przez to, że osłabiasz jego wydźwięk aż trzema zaimkami, co brzmi jednocześnie groteskowo, pretensjonalnie i miałko. Ale to tylko moje zdanie :) Pozdrawiam :)

Wersja biurowa 2 posadził ją na biurku przyszłej sekretarki bez krzty zażenowania ściągnęła z tyłka majtki lecz ciasno było w kącie i pełno jakichś sprzętów nie sposób się wykręcić a co dopiero wierzgać nie spotrzegł się ten amant ach nasz amant biedny że spód od marynarki miał od niszczarki frędzle

A ja, ja, ja :) Haha :)

Piękny, morskoowocowy, organoleptycznie odczuwalny :) Te meduzy to taka alegoria bezsmaku albo i niesmaku jak dla mnie. Uwielbiam takie klimaty :) Pozdrawiam i zabieram go sobie :)

Wersja biurowa pieczątki jej wstawiał w różne zakamarki lecz nie chciał by ona je skopiowała na nim

Wersja hydrologiczna mieli się kochać spontanem w jeziorze lecz fala porwała ją na dno - on w rowie

Wersja katastroficzna chociaż żadne nie miało pod sobą ani w sobie mieszanki łatwopalnej czy też wybuchowej oboje doświadczyli doświadczyli ciężko rozległych efektów eksplozji supernowej

Wersja kolejowa choć brał ją na ostro w tunelu przedziwnym tor suwu rozgrzany rozdzielił jej szyny

Wersja remontowa choć resztki tapety ze ściany się zdarły zwiądł mu pędzel przed końcem bez krzty białej farby

Wersja bankowa 2 chciał brać ją na kredyt gdy szło podniecenie lecz ona odeszła stwierdzając - Zboczeniec !

Pierwsze dwie i dwie ostatnie zwrotki- majstersztyk :) Treść jak najbardziej na tak, ale niektóre frazy mnie nie przekonują, np.: Trochę wykrzywia brzmienie i końcowy jednosylabowy akcent - wg mnie nieładny. Pogrubienia to typowe zapychacze dorytmowe. Pragnąć można raczej zawsze, więc "mogłeś pragnąć" nie jest dla mnie niczym nadzwyczajnym, adresat może dalej pragnąć jak dla mnie, ale z treści wynika, że nie chce. A przynajmniej taki jest mój tok myślenia. To "zaś" też nie jest tu znaczeniowo konieczne, wręcz zawadza, ale nie wiem, co Ci doradzić. Polecam jedynie zastanowić się nad przeredagowaniem tego powyższego fragmentu. Reszta jest super, pięknie ukazujesz tu rutynę codzienności, automatyzm pracy Gienka, jego życiowe niespełnienie. Poza wymienionymi powyżej zgrzytami naprawdę mi się ten wiersz podoba. Jeszcze tylko napomknę, że czcionka mogłaby być ciutkę większa. Mam nadzieję, że się na mnie za ten komentarz nie pogniewasz :))) Pozdrawiam serdecznie :)