Deonix_

Że aż tyle, to się nie spodziewałam :) Dziękuję :) Miłego Justyś :)

Dorzucę jeszcze od siebie, że tego fragmentu nie należy się bać, bowiem liczba 10 w Apokalipsie oznacza coś skończonego, byłoby gorzej, gdyby to było 7 (tak wiem, że siedem to mniej niż 10, jednakże 7 oznacza coś nieprzebranego i to może być zarówno nieprzebrane szczęście jak i nieprzebrane nieszczęście). Ale to taka dygresja :) Co do wiersza - dla mnie trochę zbyt moralizatorski, fajnie że zwracasz uwagę na wpływ człowieka na otaczający go świat i propagujesz szacunek do natury, ale dla mnie to wszystko jest zbyt bezpośrednie i jednokierunkowe. Osobiście uważam, że człowiek jest też częścią przyrody i przynajmniej część przedstawicieli naszego gatunku mając tę świadomość usiłuje przyrodę chronić i jej nie szkodzić, inna kwestia czy działania mające na celu ww. są skuteczne i właściwe. Należy jednak zauważyć samą ich szczytną intencję. Podobnie jak Justynie, nie bardzo mi odpowiada przestawienie przyrody jako mściwej istoty, która odetchnie, gdy ludzie przestaną istnieć. Przyroda w wielu sytuacjach potrafi sobie radzić, człowiek może nie jest jej "do szczęścia potrzebny", gdyż sobie radziła kiedyś bez niego, ale to nie znaczy, że musi go unicestwić, aby przetrwać. A przynajmniej ja chcę w to wierzyć. Pozdrawiam :)

Ładny wiersz z ciekawym przesłaniem. Jednakże osobiście to "samotnie" podmieniłabym na "bezładnie", nie dlatego, że trąci banałem (bo wg mnie nie trąci) tylko dlatego, że te marzenia występują w liczbie mnogiej, więc tak niezbyt są samotne, jak dla mnie :) W drugiej zwrotce jedynie to unoszenie się kącika ust zdaje mi się nadwyraz pospolite, ale nie wiem, czym by to można zastąpić :) Pozdrawiam :)

@Gaźnik Dziękuję bardzo serdecznie :)

Przeczytałam dwa pierwsze wersy i wiedziałam, że mi się spodoba :) Wiersz, który "bardziej czuję niż wiem", ale mi się podoba :) Może trochę kolorów mi tu brakuje, ale ze względu na tematykę postaram się przełknąć ich brak :) Pozdrawiam :)

Wolę dmuchać na zimne i nie być wobec Ciebie obcesową, po prostu :) A piosenka w sumie zabawna :)))

Ponoć w pracy i na spotkaniach można się wiele nauczyć, ale też jestem zdania, że taka nauka powinna odbywać się później niż wcześniej. Co prawda nie podjęłam szybko pracy, ale rozumiem, co to znaczy "dobry klimat do nauki". Bardzo ciężko o niego, kiedy chodzi się do klasy z ludźmi leniwymi i zubożonymi intelektualnie, którzy tylko nakłaniają nauczycieli do luźnych lekcji, grają i bawią się, kiedy bądź i uczą jedynie na tyle, by pały (bądź pałą) nie dostać. Mnie się "sytuacja klimatyczna" nieco poprawiła właśnie w liceum i na studiach. Ale braki z poprzednich lat się bardzo ciężko nadrabia... A co do wieku - jasne, że to względne, ale i tak zdaje mi się, że doświadczaliśmy innego systemu edukacji niż Oxy, która uczyła się w innych czasach :)

Dziękuję, jesteś urocza :)))))))))))

Ten fragment z wiersza mnie zatrzymuje :) W sumie całość pomysłowa, ale mimo wszystko nie odpowiem twierdząco na pytanie z tytułu, choć bym chciała. Jakoś mnie te rymy tak drażnią... Wybacz Justynko, jestem tylko szczera, nie złośliwa :) Pozdrawiam :)

Ja też nie rozumiem, tak po prawdzie :) Ale z innych powodów :) W szkole średniej u mnie co prawda były takie zajęcia "w ofercie" Pani Pedagog, ale nikt z mojej klasy na nie nie chodził, wszyscy woleli zająć się nauką na sprawdziany i do matury :) Ale między Gaźnikiem a Deonix jest mniejsza różnica wiekowa niż między którymkolwiek z nas a Oxyvią :)

Ze wszystkim się zgadzam :) A że końcówka nieco bolesna to dobrze :) Dzięki za miłą wizytę Justyś :) Pozdrawiam i oczywiście wstęp wolny, ilekroć zechcesz :)

Zabrakło "e" czy to jakiś neologizm, którego nie wyczaiłam ? :))) A tak w ogóle to dawno tak odlotowego, pomysłowego i zręcznie splecionego limeryku nie czytałam :) Pozdrawiam :)

Super wiersz, zabieram do ula :))) Jedna uwaga i mogłoby być z małej litery, jak i reszta tekstu :) Pozdrowienia najszczersze :)

@Anastazja Sokołowska Serdeczne dzięki i ukłony :))))))))))))

@Marcin Krzysica, @beta_b Dziękuję Wam serdecznie :))))))))))))

Dziękuję Sylwestrze :) Co do tytułu, hmm... "Burza" pasuje tematycznie, ale jednak, ja taka jestem obcesowa, że trochę za łagodnie mi to brzmi :) Ale pomyślę... Z tymi ostrzami, to tak nie wiem, początkowo mi ten diakryt się bardzo wpasował, ale teraz się zastanawiam... A z tym, że niełatwy i nieoczywisty to się jak najbardziej zgadzam :) Jeszcze raz dzięki wielkie za zainteresowanie, serce i uwagi :)) Pozdrawiam :)

Może nie tak bardzo, ale trochę na pewno :) Liceum to już trochę inny świat, u mnie były lata przedlicealne, zahaczające wręcz o końcową fazę podstawówki :)

Dziękuję pięknie :)

Moim zdaniem do splotu potrzeba przynajmniej dwojga, więc po mojemu byłoby: nasze spojrzenia się splatają ; Później można by z kolei napisać - węzeł me ciało (...), np. :) Podoba mi się akcja w wierszu, ale gadżety, że tak to ujmę, w moim mniemaniu oklepane strasznie :) Pozdrawiam :)

Ładnie, ładnie, nawet bardzo :) Porwało mnie :) Tylko: tak miało być czy - wniknę ? Pozderki i ukłony :))

Dobry wiersz, ale zgadzam się z Patrykiem - powinno być odrobiny nieba - w poincie :) Pozdrowienia :))

@evicca, @Silver Dziekuję Wam bardzo :)

Wysublimowane, no - nieskromnie potwierdzę :))))) Ale to, że puenta powalająca, to mnie trochę zaskoczyło :)))) Tak czy inaczej - dziękuję :))))) Kłaniam się :)

O, to się cieszę, że się u mnie bezpiecznie czujesz :)))) Dziękuję bardzo :) Najlepszości, D.

No, a to fajna riposta jest :)) Dziękuję niezmiernie i niezmiennie :))