Deonix_

@Alicja_Wysocka A to jest akurat bardzo dobry pomysł ;) Popieram ;)

Witam, piękny, rozczulający wiersz. Od razu widać, kto go napisał i jakie ma wykształcenie ;) To oczywiście nic złego, wręcz przeciwnie-podziwiam osoby, które mają swój stabilny, skrystalizowany styl wypowiedzi, gdyż sama mam tendencję do nadmiernego eksperymentowania :) Pozdrawiam :)

W trzeciej zwrotce, w ostatnim wersie chyba zabrakło "d" ;) Poza tym wiersz bardzo ładny, przyjemnie się czyta ;) Dobrze zobrazowana odwieczna pogoń za szczęściem :) Tylko, czy my kiedykolwiek jesteśmy szczęśliwi, skoro wciąż czujemy ten niedosyt i "kolejne cele wyznaczamy" ? Pozdrawiam serdecznie ;))

@A_B No cóż... samo życie ;)

@Marcin_Krzysica A wśród lśnień odbicia Czar pryskał I znikał

@Marcin_Krzysica Możliwe, czasami zacierają mi się te wszystkie krótkie formy ;) I tak naprawdę nie wiem nieraz jak zakwalifikować niektóre utwory ;) Dzięki za komentarz ;) Pozdrawiam ;)

Gwiazdeczką jesteś Innych olśniewasz Tyłkiem wypiętym-pięknie Codziennie widać Twoje odbicia W fleszy blasku tandetnym I w mgnieniu oka Z wielkim hukiem Umysł twój Zeszpetniał

O ile wiem istnieją jakieś szampony odwracające siwienie, nie znam niestety mechanizmu ich działania. Nie wiem, w jakim jest pani wieku, ale skoro zadaje pani takie pytanie, to przypuszczam, że przed czterdziestką. Co do przyczyn takiego zjawiska, to mogą być bardzo różne, ciężko mi wyrokować, ale bardzo często są to silne, wyniszczające doświadczenia emocjonalne, osłabienie ukł. immunologicznego, kontakt (zarówno obecność w środowisku, jak też endogenne wytwarzanie) z oksydantami; Ale póki co mogę tylko gdybać, zbyt mało wiem :)

Ciekawa tematyka, porównanie (oczywiście z zaprzeczeniem) wychodzenia z kłopotów życiowych z wizytą w warsztacie samochodowym; Jednakże mam kilka uwag : 1) w 3. zwrotce "ę", bo z kontekstu wynika, że to liczba poj.; 2) w 2. zwrotce zmieniłabym "to już problem" na "jest kłopotem"; 3) a w ostatnim wersie ostatniej zwrotki usunęłabym "je" ; Oczywiście większość to tylko moje luźne sugestie ;) Pozdrawiam i do miłego ;)

Mnie się poprzednia wersja bardziej podobała ;) Ale nie będę autorowi mówić, co ma robić ;) Ja swój ostatni utwór też trochę zmieniłam i nie wiem, czy ostatecznie ;) Pozdrawiam ;)

Jakże to piękne i smutne zarazem... Jestem zauroczona. Pozdrawiam ;)

@Annie_M Dziękuję, u mnie zawsze muzyka nierozerwalnie złączona z poezją, nie mam sumienia ich rozdzielać ;) Pozdrawiam ;))

@Andrzej_Wojnowski Dziękuję, a interpretacjom tej pani też mam zamiar się przyjrzeć ;) Bardzo mi miło, że wiersz przypadł do gustu ;) Również pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Też się zastanawiałam nad tym i chyba jeszcze będę to analizować :) Niemniej dziękuję za zainteresowanie utworem ;) Pozdrawiam :)

@A_B Co racja to racja ;)

@Marcin_Krzysica Nie zaprzeczam, ale błądzić jeszcze gorzej, zwłaszcza gdy się nie widzi końca tego lodu ;)

@Marcin_Krzysica Do rymu owszem, ale do sensu niekoniecznie :) Bo "błądzi" nadaje dramatyzmu temu utworowi :)

@A_B Ok, zastanowię się nad tym ;) Już myślałam, że się na mnie obraziłeś kasując ten poprzedni komentarz :)

@A_B Doceniam inicjatywę, wiem, że mocny akcent, ale Twoja wersja zupełnie zmieniłaby sens, więc na razie na swoim poprzestanę. Tutaj kipi emocjami, więc nie zmiękczałabym, czytelnik powinien czuć, że Peelka próbuje mu coś wykrzyczeć, mimo braku interpunkcji. I nie mogę zasnąć na koniec pisania wiersza, jak bezsenność, to bezsenność :)

w cieniu biurka wśród kurzu plik raportów sprzed lat mole żywi jak matka co dnia wypełniony dokładnie do ostatka do cna po pościeli wciąż skacze jak pchła wśród szarości poranka szklane dusze się tlą półmrok zmywa mi z powiek sen zimno ciurkiem przez skórę przenika w nerw stres powoli znieczula mnie na potrzeby publiczne bez śmiechu i łez niewzruszona w paraliżu swym trwam by wieczorem po wszystkim nim pójdę spać rozgrzać się wreszcie do dna gwiazdy przedwieczne mienią się w kryształach złoto lat dziecięcych zasnąć nie pozwala płonie horyzont na mych snów krawędzi łzy mnie kołyszą może zasnę prędzej... kwiaty pachną na łące lecz nie mogę ich tknąć zachód wlewa mi w duszę żar słońce pali od środka tęsknot skra spada z łzą w ogniu płonie nadziei ślad pustka płasko osiadła wypełnia mnie krzyczę ciszą i milczę jak wrzask iskry płoną w łzach żrących serce ściska mi żal gwiazdy przedwieczne mienią się w kryształach złoto lat dziecięcych zasnąć nie pozwala płonie horyzont na mych snów krawędzi łzy mnie kołyszą może zasnę prędzej... na granicy czuć wszelkich ból rozpala jak lód prąd przeszywa nieczuły biele czernią się w bród nicość strzaskuje myśli pęka w pół wiara w Cud gwiazdy przedwieczne mienią się w kryształach złoto lat dziecięcych zasnąć nie pozwala płonie horyzont na mych snów krawędzi łzy mnie kołyszą może zasnę prędzej...

@Boskie_Kalosze Dla mnie to są po prostu anagramy i najbardziej by to pasowało do palindromów :)

Bardzo ładny wiersz, tragiczny, ale wyjątkowo urokliwy i urzekający.

@Alicja_Wysocka Dobrze, w takim razie ja jestem Daria :) I dziękuję za miłe słowa :) Pozdrawiam :)

@Andrzej_Wojnowski Będzie mi bardzo miło :)

@Alicja_Wysocka Pani Alicjo, chyba zrozumiałam wreszcie ten tekst, więc proszę pozwolić, że podzielę się swoją interpretacją : Ochłodami sycąc się wciąż, -> napawając się samotnością, brakiem towarzystwa "bohemy"; Poznając Kto jest Mąż,-> weryfikując, kto ma władzę, stanowisko; Urażając raczyć się nie da,-.> nie znajduję przyjemności w złośliwościach na temat tego specyficznego środowiska ludzkiego; Choć wciąż próbuje się skradać,-> choć wciąż próbuję to ukryć; Naukami tego nie da się ujarzmić,-.> moja wiedza nie pozwala mi tego zrozumieć i okiełznać; Wznosząc - Gdzie Ci Marnotrawni,-> domyślam się, gdzie są marnotrawni; Szokując rozrzutność w Pewnej Mierze,-.> poprzez szokowanie ich swoją rozrzutnością ; Spotykając Ich na Skwerze, -> spotykanie ich w miejscach, gdzie się umawiają; Kosztując nie przebyte Drogi,-> odkrywając ich tajemnice; Ktoś z Kimś powie - pyta - srogi?-> ludzie z zewnątrz spytają, czy nie boisz się zdemaskowania; I wtem odpowiesz znacząco,-> a ty im odpowiesz dobitnie; Czy lubisz mieć Kogoś - stwierdzająco,-> czy lubisz mieć towarzystwo?- potwierdzając w ten sposób ich przypuszczenia; Chcąc uraczyć Dobrą Roztropnością,-> pod pozorem zdrowego rozsądku i łagodnej dobroci; Dla Kogoś może się to wydać ochydnością,-> taka postawa może się wydać wstrętna i ohydna; Brnąc wskazale i ucząc możnie,-> przez to, że postępujesz zgodnie z niechlubnymi schematami i wynosisz się przy tym; Co? Chodż - Pokaż mi co Dobre,-> pozostaje pytanie, co jest dobre i akceptowane moralnie; Proporcjami nazywając Zwierzenia,-> jeżeli odkryciem cząstki siebie nazywamy perfidny ekshibicjonizm; Uważając i na te złe Olśnienia,-> uważajmy zatem na podszepty umysłu dotyczące "poznania dobra i zła" Trącając wskaźnikami Losu,-> interpretując je w świetle zaistniałych okoliczności; Dotykając wreszcie Dobrego Kłosu -> dochodźmy do konkluzji opartych na solidnych podstawach; Nie mam pojęcia, czy dobrze to zinterpretowałam, wiem, że zatłukłam poezję, ale mój analityczny umysł nie dzierży niedomówień i nieporozumień; :)