Ranking

Spacerowałem dzisiaj z przyjacielem po lesie ścieżką nakreśloną przez promienie jesiennego słońca ponad taflą jeszcze niedawno zielonych liści. Przed nami jakiś młody ojciec asystował dumnie dwójce swoich pociech, które właśnie opanowały sztukę chodzenia. Powiedziałem: „Zobacz Claus we wszechświecie powtarzają się rzeczy milion razy przed nami na oczach. W książkach, filmach rodzą się, dorastają oraz starzeją ludzie. Znamy już tę opowieść wspaniale i tracimy poczucie, że bierzemy w niej udział.“ A dzieci pokazywały nam swoje czerwone języki, krążyły wokół nóg ojca i nie chciały się od niego oddalać jak planety od swojej gwiazdy.

gdy miano już witać go w niebie gdy miano już grzebać go w glebie po tym jak wydał swe ostatnie tchnienie nieboszczyk wstał z trumny na własnym pogrzebie; stanął przy odpalonej zniczy i mówi, że w życiu mało co się liczy bo wszystko co dałeś do ciebie powróci tak jak z prochu powstałeś tak i w proch się obrócisz

Z radia leci jazz, zmywam naczynia, butla w której płyn, bańki puściła. Rozbawiło mnie, wręcz niesłychanie, kilkanaście tych mydlanych baniek. Gdzieś tam wojna trwa, sypią się bomby, propaganda znów rozsadza głowy, a tu w radiu jazz, jedna po jednej, bańki nikną nad kuchennym zlewem.

znieczulona nie jednej nocy wdychałam smród przepoconego ciała pijanych napalonych pomiędzy płaczem dziecka a przerażeniem matki przełykałam po kryjomu we łzach resztki godności zmuszony człowiek strawi każdy los

Dam Ci łyżeczkę szczęścia Kropelkę nadziei Dam gram zaufania Serce co na pół się dzieli Dam Ci marzeń miseczkę Szczyptę bliskości Dam pragnień do smaku I dodam radości Poleje wszystko ulgą Udekoruje słodkim snem Posypie miłością Najpiękniejszym dniem Mam taki przepis Upiekę Ci słońce Będziemy jeść wspólnie Po czasu końce

Od lat nie pisałam... miałam chyba wszystko. Nic więcej nie chciałam... Z lalek już wyrosłam, reszta rzecz nabyta. -Dlaczego więc piszesz? -ciekawie zapytasz. Pragnę przyjaciela... Odnajdź mi go, proszę... Tak długo już pustkę w swoim sercu noszę. Poczekam cierpliwie aż pierwszy śnieg spadnie. Podziękuję później, jak umiem najładniej. Grzeczna chyba byłam. Sama zresztą nie wiem. Pozdrawiam serdecznie Elfy oraz Ciebie!!! A.

Prosiła go Pola z miasta Gorie: "Zajmij się polem, zasadź cykorię." Zamiast zasilać z troską warzywa polifoską wolał uprawiać poliamorię.

Jesień inaczej skąd spłynął na mnie taki smutek patrzałem na brzozę za oknem na gałązce poruszany delikatnie wiatrem kołysał się ostatni listek żal mu było opuścić miejsca gdzie doznał tyle radości miał takie piękne widoki a teraz... i nagle przypomnialem sobie nasze rozstanie także trzymaliśmy się przeżytych chwil ale stało przy nas jak wyrocznia nieuniknione czy na pewno do dziś trudno nam na to odpowiedzieć 11.22 andrew

wizję spowija zaćma ten mrok co po każdym dniu przychodzi a na imię mu Cień po słońcu i blasku przychodzi jak złodziej w mroku własnej swojej istoty nie ma już nic ciemniejszego za dnia przemyka między drzewami za domami czuwa za myślami bezwiednie podąża o tej porze wyrasta jakby z ziemi niebo obnaża ze światłości i ciemność ją ogarnęła sięga do trzewi trawi odbarwia zakrywa taka to dyfuzja ciemnista nim brzasku ostrze porazi w nirwanie zanurza słodkiej bolesnej marze zabrawszy co chciał schodzi do podziemia by w śnie spocząć głębokim łakomym przemykając czuwając podążając jutro spotkamy się znowu X - 17 XI 2022

Według polskich wierzeń - Czarny kot przebiegający drogę - przynosi pecha. W uniknięcie nieszczęścia ma rzekomo pomóc cofnięcie się o 3 kroki. Według podań, możemy też splunąć przez lewe ramię, skrzyżować palce lub po prostu poczekać, aż ktoś inny minie nas pierwszy. Wówczas pech spadnie właśnie na tę osobę. W Niemczech - zgodnie z przesądem - pecha przynosi kot przechodzący z prawej strony na lewą. Jeśli przechodzi z lewej strony na prawą, niesie ze sobą szczęście. W innych miejscach czarne koty są zwiastunem pozytywnych wydarzeń. Mieszkańcy Japonii uważają, że przynoszą bogactwo i odstraszają złe moce. Anglicy również uważają, że widok czarnego kota przyniesie im szczęście. Czarny kot wręczony pannie młodej w dniu ślubu przyniesie małżeństwu pomyślność. Kot o czarnej sierści jest też uznawany za pomyślną wróżbę między innymi we Francji, gdzie jego obecność w domu ma przysporzyć mieszkańcom szczęścia.

pan ma kota a kot też mi subtelność w pazurkach nie nieudomawiane raczej porozumienie

nie będziemy sobie słodzić skoro w szklance nie ma nic oprócz zimnej wody

* Mówisz, to tylko jesień i liście grają marsza. Cóż z tego, że złotawa, gdy znowu o rok starsza. * Zdarza się dzień ponury, i łzawym okiem patrzy. Jak widać także jesień, ma swoje dno rozpaczy. * Jesień już traci barwy i w mglistych tkwi welonach. Lecz nosi w sobie zgodę, gdy życiem jest spełniona.

zapaliłeś zarzewie myśli ubrałeś we własne słowa w przekonaniu że kupię całą treść bez namysłu i da ci wiarę cały świat to tylko t w o j a prawda

Żyjąc nabywamy prawo do tego by umrzeć umierając do tego by zrozumieć życie Które jest tylko jedną z chwil jaka mija bezpowrotnie nigdy już nie wraca I niech tak zostanie niech nikt w tym nie miesza nie wmawia że jest inaczej

Wybacz mi kochanie rozmowa nam się rozkleiła totalnie już nie nęcą nas z życia wzięte opowieści a pytania zdają się nadawać do kosza po co i na co te błędne smsy? Nasze życia twardo nawet nie zachciały się w tu i teraz wymieszać a wspólny bordowy shaker zdaje się że poszedł w zepsucie zostało zaledwie z kilka zmieszań Ciekawość drugiego człowieka zawsze była i być będzie nieodgadnioną i nieprzeniknioną zagadką zostały truizmy i trucie i tyci tycie no żesz w mordę z takim życiem !!! Warszawa – Stegny, 16.11.2022r.

@Leszczym to moja obserwacja, jak wiesz spędzam czas w naturze :)

@Rafael Marius serio jest ich dużo. Bo przecież sprawy damsko - męskie to też intelektualna sprawa ;))

Bo trudno byłoby się nie interesować. Dzięki za odwiedziny. Dzięki za ten komentarz. Pozdrawiam.

chorobliwy jest ten listopad nie da się odkaszlnąć pragnę czegokolwiek

zakochuję się w każdej chwili ja nagą gałązką dzikiej róży a ty plącz moje wieczne niesforne włosy uchwycę ulotne piękno

Odkładasz siebie na później, Nie widzisz, jak zastyga twa krew. Myślisz - pewnego dnia wzniosę się I zrzucę ołowiany ciężar minionych dni. Przejrzyj swą duszę na wskroś, Zanurz się w jej głębinach. Odkryj siebie na nowo I odważ się być szczęśliwym. Jeszcze nie teraz, jeszcze nie dziś Zanim założysz nowe buty i pójdziesz w nowe sny. Horyzont spowity ciemnością twych nocy Nie pozwala ujrzeć bijącego światła dnia. Otwierasz rozum, otwierasz serce. Ostatni raz oszukał Cię ktoś. W blasku poranka zburzysz młotem mur, By potem pewnie wyjść ku niebu. Delikatnie i czule okryje Cię dobro. Twoja dłoń kreślić będzie radosne okręgi. Oto stanąłeś na innej ziemi, Gdzie stare już dawno zmył deszcz.

List w płatkach róży... Plucha jesienna weszła na podboje Drzewa ostatnie liście rzucają Kołysanka chłodu sen przyniesie przyrodzie Szelestu złotego dywanu już nie usłyszymy... Deszcz rozmyje barwne posłanie... Z kościelnej wieży dobiega głos dzwonu Ktoś zasnął tej nocy Odszedł po cichu List pozozostawił ukryty w płatkach czarnej róży... Tam jego słowa Tam jego życie pełne obrazów które malował... Wiatr się rozszalał szukając twarzy... Ciemne granaty niebo okryły Nadejdzie zima Blejtram obrazów wspomnienia o nikim kronikarz bielą pomaluje.... Przestworza światów łącza się i odchodzą jak spadające płatki róży Powstanie życie Przyroda się przebudzi... Słowa listu... Kto go napisał? LRD

Hałaśliwa bardziej gdzie nie jest niszczy medialnie ufność urwana z łańcucha prawdy szuka nowej pani

wody po kostki a ja tonę w rozważaniach czym moje troski są co przyniesie nowy dzień może powódź może suszę uczuć czy nie zabraknie wzruszeń spojrzeń, uśmiechów i łez szczęścia czy dylematy pociągną w dół a może poszybują czy wrota miłości otworzą się na oścież czy tylko na wpół

długie rozcięcie w drobne kwiatuszki jest mega! A reszcie też niczego nie brakuje. Pozdrawiam.

Orzeszku mój kochany Proszę nie rozgrzebuj mi rany Gdy noc się zbliża powoli I od zmartwień aż skorupka boli Bądź zawsze mym oknem na świat Nawet jak już będę jak grat Przed zaśnięciem proszę ja ciebie Bym poczuł się trochę jak w niebie I proszę cię ze wszystkich sił Bym dzisiejszej nocy pięknie śnił...

No tak takie podobieństwa to faktycznie są.

Zastanawiam się nad poprawnością tego fragmentu, bo nieco nad nim zawisłem, ale i tak plusik :) Pozdrawiam

@Leszczym A ja nigdy nie używałem portali randkowych. I nie planuje ich sprawdzać.

@goździk wydaje mi się (nie jestem pewien co do tego, że dotyczy to każdej grzybni i czy przypadkiem nie systemu korzeniowego), że grzybnie umożliwiają kontaktowanie się drzew między sobą, pozwala to na wzajemne wspieranie się poszczególnych organizmów. Temat w zasadzie nie poruszany, a niezwykle ciekawy i zmieniający nasze patrzenie na "nieruchawe" żyjątka na dokładkę dodam, że największym żyjącym na świecie organizmem jest właśnie grzyb - opieńka wraz ze swoją grzybnią ;)

Przemyślenia są to jesienne Wszystkie dni te zupełnie senne Mrok obejmuje swym uściskiem Lodowaty, wraz z całuskiem Dudni grad, śnieg i deszcz wśród ciszy Niech uciszą one ból duszy Słońce pojawia się jako gość Taka jest jesieni gościnność Jesień nie pojmuje radości Nie potrafi czy nie chce tego? Pewna jest jednak taka sprawa Cykl trwa, to kolejna przeprawa

...kilkanaście mydlanych baniek. Również.

@Sylwester_Lasota A propos obozów, nigdy chyba nie nakręcą "Pięć lat kacetu", albo jak Żydzi wymyślali dowcipy o żydach w obozie koncentracyjnym, bo też tak było. A zakłady hodowli przemysłowej? Komu spędza to sen z powiek, czym jest jakaś wojna przy tym? Ludzie TYLKO ze strachu tak się przejmują. Wojna była zawsze, tylko nie było w necie, więc... Pozdrawiam 🙂

To są te dwa przenikające się swoja częścią dwa światy, ale w większości żyją swoim życiem. Pozdrawiam

Płonę Jak czarownik na stosie próżności To nic-- Pocieszam się myślą Że jutro wstanie dzień A ja powstanę znów i znów-- Jeszcze silniejszy i potężniejszy Jak Feniks z popiołów Rozpostrę skrzydła-- Od końca horyzontu do nieskończoności istnienia Pióra moje mienią się w słońcu Różnobarwnym blaskiem-- Wydam z siebie okrzyk Niczym paw Z koroną na głowie. Warszawa, 16 listopada 2022

Najpierw zdjąłem buty i skarpetki, a potem podwinąłem spodnie. Piaszczystą plażą zrobiłem ładnych kilka kroków i wcale nie donikąd. Stanąłem nad morzem mocząc stopy w słonej wodzie. I wówczas pomyślałem, że jestem jednak umoczony, zresztą po same czubki palców stóp. Całe ciało me zziębło od zimnej i mokrej toni. To nic. Był listopad i opadały z drzew ostatnie liście. Warszawa – Stegny, 17.11.2022r.

Każdy z nas jest w tym świecie "umoczony".

Poeta : Sam obraz to iluzja. Malarz : Nie dla mnie. Fizyk : Fizycy spierają się.

@Kwiatuszek Kiedyś w "Kabarecie Starszych Panów" Czechowicz, błąkał się przez cały odcinek i szukał przyjaciela na zimę. Tak mi się przypomniało. Mam nadzieję, że na rózgę nie zasłużyłaś.

@helenormeller No właśnie. Stąd popularność dobrego kina i w ogóle sztuki.

Świetne

od prozy życia ale wiersz też potrafi szarpnąć za rękaw podstawić nogę i trzasnąć w twarz

Jak dobry autor, to i serce może zmrozić:). Pozdrawiam

@Kamil Olszówka Takie gesty się liczą ;) Doceniam !!!

@Kamil Olszówka Poradzimy. Spoko.

Przez łąki kwitnące Przez doliny makiem pachnące Przez lasy jesienne Przez czasy niezmienne Idę do ciebie Aby liczyć gwiazdy Na nocnym niebie I ujrzeć piękno doskonałe Ciało bogini i mityczną chwałę Ukryte w oceanie zapomnienia A reszta nie ma znaczenia

przygniotło gorzkie słowo i zranił bezmyślny gest zgarbioną prozę życia podnosi niejeden wiersz

@Ilona Rutkowska Dziękuję!