Ranking

Ktoś kogoś kocha, uśmiechem darzy. Ktoś o kimś śni lub o kimś marzy. Ktoś kogoś w czoło całuje czule. Ktoś komuś teraz zadaje bóle. Ktoś komuś gwiazdę z nieba zdejmuje. Ktoś inny życie właśnie rujnuje. Ktoś komuś kwiaty kupił z okazji. Obiektem westchnień był lub fantazji. Ktoś kogoś goni przed kimś ucieka. Relacji naszych temat to rzeka.

Przepis na bigos dla czarownic Hokus pokus, wrony kraczą, Z miedzi kocioł niech zobaczą. Huba; iskra zakrzesana – Kładź wraz z chrustem pod polana. Zakiszonej weź kapusty, A do tego boczek tłusty, Ostry nóż miej do pomocy, Krój na mniejsze o północy. Nadrób czosnku i cebuli, Płacz, by wszyscy ci współczuli, Uwędzonej daj kiełbasy, Czarodziejskie czyń grymasy. Po smażeniu zacznij warzyć, W dzikim borze masz kucharzyć, Dobry opał daje drzewo, Mieszaj chochlą tylko w lewo. Korzeń, smaczek dać zamierza, Co nań uśmiech padł wąpierza, A zbierała go pokraka, Się bojąca wilkołaka. Zakręć biodrem, podnieś rękę, Mrucz zaklęcie na podziękę, Lepiej jeszcze to pomaga, Gdy do tańca staniesz naga. Grzybki wrzuć bez muchomora, Dodaj przecier z pomidora, Szczypta soli, liść laurowy, Bigos zaraz jest gotowy. Niech bulgocze to pomału, Trzy klepsydry do finału. Nie dodawaj już niczego, Zestaw z ognia ... i smacznego! Marek Thomanek 03.11.2022

przez jałowe gałązki oglądasz mnie gdy zbieram się na tobie mgłą dalej chcę w podświadomości czołgającym ruchem do łóżka a ty ciekawy kilku poranków z rzędu

gdy się nie trwożę nie biegnę naprzeciw pomimo wzajemnie czas się przygląda jak trwonię dobro złożone we mnie

nigdy tak nie kochałam dziko jakby przed wiekami trzeba umieć marzyć błądzi w moich oczach niskie listopadowe światło wywołujesz coś podobnego do snu mieszają się błękity dookoła naszych źrenic pas ziemi niczyjej nie wysyłaj mnie płonącym statkiem jesteś na i pod skórą zarodek wrzenia dotykaj podnosi się tętnica promieniowania sutki twardnieją pod językiem ciało woda migotliwa twoje

Łzy rozpaczy ze łzami radości ze łzami wzruszenia mieszają się tańczą w jednej parze bywają zmieszane I się kochają i współczują obecności sobie nawzajem. Warszawa – Stegny, 04.11.2022r.

W co się przebrać by śmierć nie poznała a smutek się bał Kogo udawać żeby dzień się śmiał gubił łzy W co uwierzyć by dusza poczuła się prawdą Kogo mam przekupić by wiał tylko ciepły wiatr Czy nie kombinować pozwolić by wygrał po prostu czas

Chciała dziewczyna z gminy Borzęcin na oświadczyny dostać diamencik. Ze złości aż tupie: "Twój bukiet mam w dupie!" On: "Bukiet w dupie? Jakże to nęci!"

olśniewasz mnie kiedy ot tak po prostu rozbierasz się z tych wszystkich głupot którymi karmią nas na co dzień zdumiewa mnie wówczas moja nagła gotowość do porzucenia wszelkich możliwych kontekstów intelektualnych podrygów ot tak po prostu biorę ciebie za kota i głaszczę głaszczę bierzesz mnie za rękę patrzę w twoje oczy — ile tam jest figli kręcimy się jak dwie kulki materii w bębnie maszyny losującej wybór czy mamy jakiś wybór?

Wers rozpocznę bez namysłu Dwóch aktorów, garść patosu Wątły kościec mądrych przysłów Brak morału (ledwie kontur) Trzeba stracić reputację Między baśnie wsadzić rozum Talent drzemie - sam nas znajdzie Tylko daj mu dojść do głosu

Otacza mnie strach, nie czuję siebie Odpływam w morze pustki i mroku Boję się myśleć o tym, co będzie Gdy słońce ponownie nad nami wzejdzie Czasem siedzę w pokoju samotności Nie ma tam miejsca na żadnych gości To mój osobisty bunkier przed światem Gdzie mogę uciec we własne marzenia Czasem siedzę w pokoju samotności Mojej bramie do lepszego jutra Zawsze pomaga mi wstać na nogi Gdy przyklejam się do podłogi Ten stan zbyt szybko nie przechodzi Myślę, że już wszystko mnie zawodzi Gdy otworzę me oczy ponownie Mam nadzieję, że to już się skończy.

Pod cudzym drzewkiem w Arizonie* trzech koneserów prytę* chłonie Patykiem* piszą historyjki dramaty, akcję, dykteryjki Podsłuchał wiatr tych opowieści i aż w zachwycie zaszeleścił Al Paga* do nich dołączyła choć już od dawna z każdym żyła Autorytety berbeluchy* którzy nie mają żadnej skruchy Tylko cel jeden - zatankować by się tym światem nie przejmować? __ 4 listopada obchodzimy Dzień Taniego Wina (* synonimy)

jestem przy tobie nie mów nic więcej niech słowa ukryte pójdą w zapomnienie leżysz odarta z szaty złotych snów umierasz, wiatr szumi tak szare jest niebo byłaś przyjacielem mojej samotności pamiętam spacery w parkowych alejach gdy w smutek wpadałem ogarniał Cię żal i deszczem płakałaś nade mną tak szczera dawałaś mi rękę spowita we mgle w krainie słowa byłaś opiekunem przyniosłaś owoce gdy dojrzewał sad kazałaś je schować do płaszcza na później oparty o szybę pogrążam się w bieli okno mnie chroni przed zlodzonym światem nadgryzam jabłko, dałaś mi je wtedy owoc jak łzami, kroplą soku kapie stworzę cię w blasku gorącego słońca w kolorze astrów odnajdę twój ślad już widzę jak zbierasz swoje wonne ziele by znów mnie odurzyć uwielbiam ten stan

- Masz choinkę? Choinkę? – zdziwiłam się zawieszając wzrok na swoim doniczkowym wrzosie w kolorze bieli przechodzącej przez róż w fiolet. Nie, chyba nie chcę wiedzieć czy ten ktoś już ma choinkę, czy już klei łańcuchy i maluje styropianowe bombki, czy rozgląda się za tanim karpiem... na początku listopada!? Zamykam przeglądarkę. Zaledwie przebrzmiał kram ze zniczami, a niektórzy już wyciągają igły, zaledwie ludzie zrewidowali miejsca w ziemi dawno nie rozpulchniane, a już niektórzy czynią przygotowania na świętowanie życia, narodzin... i tak temu tematowi dalej podkładając nogę – to przecież tylko podmianki, przez cały rok te podmianki, tu trumna tam kołyska. Gdzieś po drodze będzie jeszcze zdziwienie, że niektórzy nie umierają, chociaż wszystko wskazuje na to, że umarli. Czy rodzimy się, umieramy i zmartwychwstajemy w równych proporcjach? - ... mam złe sny, kiedy nie śpię... Dlaczego „on” ma złe sny? Dlaczego śni, kiedy nie śpi? Nie zapytałam, nie usłyszałam, za szybko zmieniłam stację radiową, za szybko słuchać nie chciałam. Jakiś „on” coś zaśpiewał, ktoś zaśpiewa za nim i będą tak sobie wróżyć ludziska kiepskie sny na jawie, świat pofiksowany, albo ja jestem niedostosowana... choinki mi szkoda zabić, choinkę kupuję dopiero kiedy jest mi żal, że opadną jej igły na stoisku parkingowym, bo wtedy mnie bierze na ratowanie skutków ubocznych podmianek i potem mam choinkę posadzoną obok malin, po dwóch latach okazuje się, że przeżyła, ona jest moja i żyje, a w tym czasie powinnam już mieć jeszcze jedną i jeszcze jedną... las choinek mam sobie zasadzić w malinach? Kręci się karuzela... stop – wsiadamy. Kręci się karuzela – kto wypadł, ten nie żyje. Kręci się karuzela... stop – ze złamaniem przecież można siedzieć, można prawda? ... o, ten to chyba zmartwychwstał. A co ty sobie człowieku złamałeś, że przeżyłeś? Nogę, serce, myśl może ci się tylko połamała, zmumifikowałeś ją?... wsiadaj... Karuzela się kręci. Złe sny śnią się nie śpiącym - totalny galimatias. A może to tylko sny o choince? Tak, to ma sens, pewnie facet potrzebuje choinki. Nazywa to snem...

Lipcowy upał leje się z nieba. Turkocze maszynka do ścinania trawy, a ja za nią po sznurku. W hipnozie, niewidoma na niebo, zielone trawy, obłoki rabat rozpalające kolorami lata soczysty trawnik. Sierpniowe wczesne przetwory. Zlatują się osy do słodyczy. Nóż, którym kroję w drobną kostkę pastelowe papierówki jest ostry. Uważam. Tych chwil jest wiele i towarzyszy mi nieustanne rozdarcie, a może rozdwojenie. Bo nie wiem czy jestem tu i teraz czy stałam się tylko na Ciebie czekaniem.

dzień a jakby noc nad Ukrainą błyskiem runął kurz opadł lecz dusze płyną chmurą chciały być jutrem a jutro pyłem zostały im czerwone łzy nad mogiłą

- Jesteś i nie jesteś zaskoczony, jak widzę - Jezus patrzył na Mila przenikliwie, uśmiechając się tym swoim szczególnym, bosko-ludzkim - czy jak kto woli, ludzko-boskim - uśmiechem. - Masz prawo do takiej wielkości swojego ego, pozwól, że powtórzę ci to kolejny raz. Stosownie do wcieleń twojej duszy. Ale ponieważ to nie koniec twoich inkarnacji, pokażę ci jeszcze jedno. Równoległe, tak samo jak Michael Corleone i Michaił Bułhakow. To jednak będzie dla ciebie pewnym szokiem, chociaż ta postać filmowa jest twoją ulubioną. - Pozwól, mistrzu - odezwał się Mil, gdy Jezus zakończył wypowiedź - zapytać o kwestię wcielenia równoległego, że tak je nazwę. Bo nie pamiętam, żebyśmy wcześniej o tym rozmawiali. - Nie rozmawialiśmy o tym - zaczął odpowiedź Jezus - ponieważ jest to istotnie złożone zagadnienie. Teraz powiem w skrócie, że duszę można podzielić. Oczywiście bez szkody dla niej samej. Wymaga to jednak wyższych umiejętności duchowych. Albo, inaczej mówiąc, bycia na wyższym poziomie energetycznym. Porównam to z zapaleniem jednej świecy od drugiej, gdy płomień ulega podzieleniu, a jednocześnie zachowuje swój kształt i płonie tak samo silnie. Przy czym dokładnie to samo dzieje się z tym drugim: przybiera kształt identyczny, jak pierwszy. Rzecz jasna, istnieje więź pomiędzy zarówno duszami, jak i osobami, które one tworzą w we wspomnianych wymiarach równoległych. Tym samym poziom świadomości jest u wszystkich ten sam i wzrasta, gdy jedna z tych dusz wchodzi na wyższy poziom lub wyższy poziom osiąga. - A czy... - Mil zaczął się zastanawiać - można podzielić duszę w inny sposób? - Powiem ci prawdę, że można - odparł mistrz Jezus - ale tego tematu nie będę rozwijał. W innym równoległym świecie żył ten, który tego dokonał przez kilkakrotne zabójstwo, wchodząc na ścieżkę Ciemnej Strony Mocy. Ściśle rzecz biorąc, jest to rozdarcie, a nie łagodny podział. Dlatego istoty, w których umieścił on oderwane cząstki, przestały być samodzielnymi, a stały się odeń zależne. Odeń, czyli od tej dominującej, chociaż okaleczonej, duszy. - Zatem mówisz o Lordzie Voldemorcie * - powiedział Mil powoli. - Tak, o Tomie Riddlu: bardziej właściwe będzie tak go nazywać. Ze względu na cząstkę dobra, która w nim pozostała. Chociaż istota, w którą się przekształcił, miała - i wciąż ma w sobie - najwięcej lęku, strachu i gniewu. Nimi bowiem Tom karmił swoją duszę - oczywiście nie bez przyczyny. Tym więc się stał, czym żył: strachem i gniewem. - To... - Milowi zaświtała pewna myśl, skojarzenie zarazem - to zupełnie jak Anakin Skywalker, przekształcający się w Dartha Vadera ** . - Tak, to dokładnie ten sam schemat - przytaknął mu Jezus. - A skoro wspomniałeś tego pierwszego... - zawiesił głos, wykonując dłonią mały, okrężny ruch. - Niczym Obi-wan Kennobi - zdążył pomyśleć Mil, nim kilkanaście kroków przed nim, na piasku pojawil się wymieniony. - Nawet nie myśl, aby go dotykać - przestrzegł go Jezus po raz kolejny. - Anakin Skywalker jest naprawdę twoim równoległym wcieleniem - odpowiedział Jezus padawanowi na pytanie, zadane tylko w myślach. Cdn. * Postać Toma Riddle'a/Lorda Voldemorta pozwoliłem sobie zapożyczyć wiadomo skąd. ** Osoba Anakina Skywalkera/Dartha Vadera jest również doskonale znana. Zaś analogia między nimi i ich samoprzekształceniami oczywista. Voorhout, 04.11.2022

wiersz napisany w 58 urodziny Myślisz tak, to jest początek wszystkiego co tak naprawdę posiadasz bo przecież starość jest od dzisiaj wszystkim co tak naprawdę posiadasz spełnił się najbardziej odległy sen te wszystkie niewiarygodne obrazy zamazane surrealistyczne nagle w ciągu jednej nocy nabrały sensu tego dnia dobrze jest mieć przy sobie kochaną kobietę zjeść porządne śniadanie jak gdyby nic przed południem razem pojechać do miasta w pepco na traktorowej za 17 złotych zakupić niewielkich rozmiarów w szarym kolorze świnię z gumy, Łódź, 23.10.2022.

listopad w słońcu z lip opadają liście cenna okrywa listopad w słońcu z lip opadają liście ciepła okrywa

Autor nikomu to nie jest na rękę ale w duchocie i skwarze też chowa się zmarłych W gorący dzień kondukt idzie szybko jak orszak weselny w deszczu krok w krok z niezręcznością ksiądz mówi krótko bo zaraz zaczniemy się pocić czy wypada zdjąć marynarkę? opada trumna nareszcie klimatyzowane wnętrze stypowe pogodne rozmowy i gorąca kawa lody zimne - na zębach szkliwo pęka niepostrzeżenie niczym serce staruszka

cały jestem z muśnięć palców pocałunków twoich od fundamentów po kalenicę wzniesiony od piwnic po strychy na przestrzał tchnieniem żywym przeszyty jadę do góry windą duchem jadę mijam warstwy etaży zgęstniałe jak magma skorupy pod martwą pościelą szkieletów ludy mijam krajobraz strachu w którym zaszły zmiany nie wiem jak ale podmieniłaś funkcje tu i teraz idę po wodzie a ze mną koliście ławice ryb stada kociąt nad taflą pod taflą razem krew szumi radośnie kłaniam się szuwarom już prawie na miejscu — przez jezioro najbliżej i wątpliwość czy przed zamknięciem lombardu zdążę wykupić …

Tekst powtórkowy u podnóża akapitu tam gdzie bielą błyszczy łąka literkami napisany Wyraz tęskni choć w skowronkach k marudzi o wciąż wzdycha c próbuje rzewnie śpiewać h w cichości a miłością m nieznośnik sobie ziewa u podnóża akapitu rezolutna ciutkę płocha Interpunkcja kwiatek śliczny czyta kropką słowo kocham

Zachorowałem i zdziwaczałem od kłamstwa oraz na kłamstwo umrę. I tylko na pytanie kiedy mam w planach umrzeć zakłamany świat nie raczy mi wcale a wcale odpowiedzieć. A skoro mściwy i złośliwy ze mnie wcale nie dżentelmen, co zresztą jest prawdą, no to ja sobie teraz poużywam i w te pędy nakłamię. Zresztą tyle ile mogę i tyle na ile mnie stać, a raczej moją kłamliwą wyobraźnię. Warszawa – Stegny, 03.11.2022r.

Po stokroć dziękuję za obecność :)))

Witam - fajne pisanie - Pozdr.

Od urodzenia nierozłącznie z samotnością aż do ostatniego tchnienia nie posiadając nic. Cała reszta to bonus więc podziękuj mi za tę dobrą nowinę, a za ból podziękuj bólowi. Śmierć wcale nie czeka i też cię zostawi - przez tunel musisz przejść już sam.

@violetta :))) No muszę powiedzieć, że ładny i interesujący tekst :)) Brawa!!

Może jestem już za stary by mówić o miłości ale słysząc jak niektórzy z miłości biją w twarz To w kieszeni otwiera mi się strach że owo kochanie na pierwszym zakręcie będzie pełne łez A przecież miłość to miłego i ciepłego ma być kram mamy ją podziwiać a nie smutni obok stać Może jestem już za stary ale serce mam otwarte które wstydzi się miłości bać

Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu Antoine de Saint-Exupéry Po galerii dziwolągów oprowadzi nas utytułowany profesor co zgromadził eksponaty z całego świata ludzkie osobliwości A fe jaka brzydka pokraka niepodobna do nas Shrek dotknięty akromegalią to coś jest brodatą kobietą z wagonem towarowym grubasem obok połykacz mieczy żongler dziecko z małogłowiem krasnolud z niedoczynnością przysadki Człowiek o lwiej twarzy pochodzi z Polski którego dotknęła hipertrichoza stąd jego bujne owłosienie ten nieokrzesany dzikus mógłby zagrać w filmie Chewbaccaę A teraz wykona dla nas akrobatyczne sztuczki (to nic że zna pięć języków i jest dżentelmenem) jak pięcionogi pies dwugłowa krowa lub mieszkaniec miasta braterskiej miłości Filadelfii którego nie dotknął amerykański sen a ten sen co zgroza w Kensington Avenue gdzie zażywają leki uspokajające dla narowistych koni żywe zombi dokonujące promocyjnego zakupu produktu recepturowego w Walmacie ksylazynę z heroiną lub fentanylem Paczaj no jak się czujesz tu na słonecznej w Ełku jest spokojniej wynająłem pokój w którym robię lajty z tymi spoza głównego nurtu im pomagam kocham swoich żuli

I potem w tych kontrastach się spotykamy: z sąsiadem, z koleżankami, ze sprzedawcą... Pozdrawiam :)

To tak jak moja)

@violetta Tak to jest: panowie z upływem czasu stają się delikatniejsi, panie… odważniejsze. 😊

Szczęściarz :) ... Dziękuję 🌱 Tak, raczej to nie jest klasyka, abstrakcji nie chcę unikać. (Rymnęło mi się ;)) Rzeczywiście, różnie czytamy, często przez pryzmat siebie, ale to dobrze, wiersz to nie wzorzec matematyczny. Dzięki i również zdrówka

przez jałowe gałązki oglądasz mnie gdy otulam cię obłokiem mgły dalej chcę bezwiednie napływać rosą do łóżka kiedy myślisz o jutrzejszym poranku

Racja, bywa różnie.

@violetta moja ulubiona eteryczka!

Chyba każdy, świadomie bądź nie, chciałby napisać taki list i otrzymać odpowiedź. Nie wiem jak jest z matką, ale podobno każdy ojciec umiera czekając na słowo od syna — więc nie zwlekaj: pisz list już teraz! Oryginalny pomysł na miniaturowe opowiadanie. 👍

@iwonaroma Żadne zaangażowanie — po prostu nie wiem co zrobić z wolnym czasem. 😊

@bajaga1 niewymuszone a dosadne, pozdro

Gdybym miał porównać siebie do zwierzęcia to nie mam pewności czy już od poczęcia mam charakter osła ale gdy ktoś pyta wtedy odpowiadam to cecha nabyta. Osioł jest uparty cecha to dodatnia wobec powyższego moja dusza bratnia bo gdybym ja nie miał wzmiankowanej cechy czyżby moje wiersze trafiały pod strzechy. Dzięki uporowi aby trwać w temacie sprawia, że me wiersze tak chętnie czytacie a ja podam przykład mojego uporu więcej nie napiszę już tego wieczoru.

Oderwę stopy od ziemi, by szybować wśród chmur. Niebo pomaluję na czarno, a twarz na czerwono. Ręką pozostawię ślad na słońcu. Wbiję nóż, prosto w serce. Poderżnę gardło, przetnę żyły. Woda strumieniem płynie mi do kostek. Krew tryska i brunatnieje. Ciało obumarłe, oparte o kamień. Wygląda niczym skóra zdjęta z ducha - zbędna. Oderwałem się od rzeczywistości. Teraz marzenia stoją mi otworem.

na przezroczystości z kolorowych ziarenek piasku wysięgnikami wyobraźni układasz obrazek maciupeńkie kamienne puzzle uderzają miniaturowo ranisz dłoń skończonością tafli tej niechcianej barwy pomimo... tobie brakowało rozmazujesz w prześwitujące smugi ku wzmocnieniu przyklejasz jakby cząstki siebie tak często raniły kazały cierpieć odnaleźć sens w niezrozumianym świecie ostatnie ziarenko największym ciężarem choć dziwnie lekkie niczym piaskowy pył wnikasz w niedokończony obraz przeistacza się w pryzmat wyśniony świat który jednak ułożyłaś z zewnątrz prześwitują twoje najpiękniejsze barwy pomiędzy krawędziami odczuwasz obecność gdziekolwiek jesteś

Jutro Nie zapukam Nie spłoszę psa sąsiada Tyle jeszcze miałem do powiedzenia Niepotrzebnie Zamknąłem usta na klucz i serce Mogłem przyjść Przedwczoraj Słońce z tak wysoka spoglądało Ciepłe ramiona Przytuliłyby zmęczone myśli Codzienne słowa pożółkłe od sprzeczki Na fotelu dzisiaj była Twoja kolej Posiedzieć Oglądałbym jak przymrużasz oczy Opowiadasz swoją historię Nawet śmiałbym się Inaczej Przedwczoraj to był najlepszy moment

Mimika ust, brak słów i prócz oczu Wszystko się kłania. Serce bez ubrania, Zamglone sny każdej nocy. Listopadowy wiatr kroczy przez świat, Sypiąc iskrami ognisk z liści. Na pewno jutro się przyśni Zziębnięty wspomnieniem kwiat. W otwartych dłoniach nic już nie płonie, Ot, łyżkę utrzymać choć trzeba. Nie ma się o co gniewać, Wystarczy ptaki liczyć na futonie. Czas żwirem chrzęści pod butami, W tańcu zapomnianych kroków, Lub stuknie rzucony z boku Co większy kamień. Siedzących na ławce poderwą latawce Na linkach z jedwabnych nici. W bezlistnym parku głos już nie krzyczy, Z pluskiem utonął w cienistej sadzawce. Wtuleni na glebie, obłoki na niebie. Imiona wytarte jak krople nic nie warte. Karty z dzienniczka wydarte W niepotrzebnym gniewie. Wygodny karcer Z rąk wytrąca lance, A uśmiech dziękuje za Ciebie Płomykiem tlącym się ledwie.

@bajaga1 https://wiersze.kobieta.pl/wiersze/miej-ich-pamieci-497150 Wiesz doskonale że niejednokrotnie nie jest to tylko spacer, to także powrót do przeszłości, do starych domowych ścian, obrazów, osób których dzisiaj już nie ma. Taka podróż sentymentalna. Pozdrawiam.

ziemia paszczę swą otwarła gdy ostatni ruch metalu uderzył o dno podniebienia świerszcz cykał księżyc migotał oparta o cień dotykałam natury istnienia wierzchem ciała otarłeś pot i krew ze zmarszczki nad myślą prowadząc mnie w paszczy gniew zachłannie ale nieprzesadnie doskoczyłam w półmroku byś zniknął raz na zawsze w wykopanym pod siebie amoku

@Lidia Maria Concertina Obojętność nie zabija od razu, ale po latach, gdy brak radości może.

Dobry tytuł... to kołowrotek tzw. dzisiaj, jak dobrze rozumiem.... wiesz co Mario... mnie czytał się ostatni wers.. ... Nie znacie się praktycznie wcale, a ofiar śmiertelnych coraz więcej ...

Lato świetności ma już za sobą Nimb przygasł, tli się wśród mokrych włosów Wzdychając pisze (a wzdycha srogo) Ciska bluzgami po wylot grotu By przedziurawić niebieskim BIC’iem I poczuć mocniej to ciebie-niebie Na brzegu kartki pet przygasł, tli się Nucąc przemienił to niebie w siebie

Ein paar mal im Jahr (parę razy w roku) przejeżdżam rozgdybanym mostem ponad śniętą rzeką i znowu jestem Englishman in New York TU Nie nazywam cię Litwą bo nie jesteś ani ojczyzną (ta bowiem źle na niemiecki się przekłada). MOJE SERCE nawet jeśli chore - autonomiczny układ pobudzania z zakłóconym rytmem TAKA SOBIE STRONA ŚWIATA Niech mowa wasza będzie: tak kochaniutka, yhm rybeńko, nie mam takiej wiedzy. Nie ściskam przecież każdego ziomala na Długiej na Bahnhofsplatz też wrzucam na luz. Jak umrę dosypcie do mojej urny trochę piachu z Kaszub.