Ranking

boimy się nie dlatego że nie mamy odwagi czerwona czcionka krzyczy z ekranów frontów gazet portali jest obok jeszcze nie tutaj a jednak na wyciągnięcie dłoni jawią się fabuły postapokaliptyczne scenariusze netflixa niepewny czas kiedy akcja seriali z ekranów wychodzi na ulice

(dla synka) Pochylę wiatrem łąkę przed Tobą,dotknę deszczem Twojej twarzy,umyję Ci stopy morską wodą,nocnym niebem zachęcę do marzeń.Każdy kamień, którego dotkniesz,rozgrzeję czułością dla Ciebiei zapalę światło w oknie,odbiciem księżyca na niebie.

przymusowa zsyłka do m3 zarządzona dekretem odgórnym niektóre rodziny mogą tego nie wytrzymać krzesła zazgrzytają przy śniadaniach drzwi oddadzą salwy przy obiedzie ściany się nasłuchają brak miłości w czasach zarazy traci bezobjawowość

mówiłeś o apokalipsie nie wierząc w nią naprawdę więc wezmę winę na siebie zdejmując ją cicho z twoich ramion bo jesteś niewinny jak małe dziecko gdy rano wyjdę z apokalipsą pod paznokciami postaram się zawalczyć o dobry dzień dla ciebie nie dla buntowniczki za którą tak bardzo mi wstyd

nagle do gniazda bardzo daleko na lot ostatni jest już za późno niczym sęp stary samotny w stadzie nie wiem czy zdechnę czy też dam radę nawet nie mogę uścisnąć dłoni na drzewa suchej siedząc koronie nie po raz pierwszy patrzę jak w dole najmniejszy z małych umiera człowiek nikt z wielkich nad nim się nie użali nikt z możnych którzy tu go zesłali nikłej łzy śladu po nim nie otrze nie dbając wcale o to jak odszedł na pewno nie chcę być takim sępem naprzeciw idę słowa ostępem na którym może oprę odpowiedź na czyjej ziemi ostał się człowiek

Usiądź syneczku na łóżku, tu obok mamusi, yhy,yhy, przepraszam skarbie troszeczkę mnie dusi. Wiesz…., mamusia jest bardzo chora... Domyślasz się pewnie, często widywałeś tu pana doktora. Przysuń się bliżej i podaj mi rączkę skarbie, chcę byś wysłuchał mnie teraz bardzo, bardzo uważnie. Mamusia próbuje wszystkich lekarstw na świecie i walczy z całych sił by wyzdrowieć wreszcie... Oj nie smuć się kotku, bo mamusi też będzie smutno. Czasem wyleczyć chorobę jest naprawdę trudno. Dlatego musisz być teraz silny, silny za nas dwoje, musisz wspierać mamusię, być moim kowbojem. Zdarza się czasami jednak też i tak kochanie, że pokonać choroby nie jesteśmy w stanie… Ale wiesz że kocham ciebie najbardziej na świecie i oddałabym wszystko, by być z moim księciem. Poza tym jakaś moja część zawsze będzie w tobie, w oczkach, w buźce, w serduszku, w całej twej osobie Nie płacz więc najdroższy, przytul się do mamy... cóż, nie chcemy w życiu przykrości ale je miewamy. Wytrzyj łzy, jesteś już taki duży... i zapamiętaj sobie, póki nosić mnie będziesz w sercu, ja będę przy tobie No, widzisz mamie też po policzku płynie jedna łza lecz ta jest ze szczęścia, że takiego synka ma... małego, twardziela.

Raz pewien szlachcic mistrza zapytał w ogrodzie. - Moja małżonka wpadła w oko wojewodzie, od którego zależy bardzo tutaj wiele. Co mogę uczynić? Znasz jakoweś fortele, aby gniew wojewody skutecznie powstrzymać, a i honor małżonki bez szwanku utrzymać? - Co na to wasza żona? - zapadło milczenie. - Daje mu na awanse mocne przyzwolenie. - Zgódź się, lecz wojewoda ma złota nie skąpić, wtedy uzna, że kurwa i daj Bóg odstąpi. - A jak nie? Indagował mistrza przygnębiony. - Wtedy poznasz, że z kurwą jesteś ożeniony.

uwolnij mnie w słowach w cichym łkaniu duszy w dłoniach nie zawsze posłusznych w myślach przelej na papier i czytaj nim będzie za późno

凡Ż凵尺ロ山凡 Śㄈﾉ凡几凡 pętle codziennych życiowych zdarzeń z różną mocą kradną oddech a człowiek myśli czy znów dam radę tak zwyczajnie albo podle między cegłami życie przeciskasz czasem dławisz ważną sprawę pragniesz zwyczajnie znowu zapytać jeszcze warto? się okaże zaprzestań tęsknot co duszę ranią niemożnością czegokolwiek gdy mgły ponownie biel światu dadzą zyskasz siły by zapomnieć

@Anastazja Sokołowska - witaj - wszędzie o wirusie rzecz normalna - ale myślę że to na forum powinniśmy ocierać się o lepsze - dajcie odpocząć... Tyle ciekawych tematów zdarzeń widoków chwil. Czy to takie trudne - uważam że takie wiersze i tak nie pomogą a wręcz odwrotnie budzą strach...obawie ...lęk... Mam nadzieję że nie uraziłem nikogo - po prostu tak to widzę... Pozd.

słowo jest szorstkie głaszcze jak papier ścierny boli, czasem bardzo, ale czyści do sedna do kości wszelkie relacje sztuczne niszczy i dobrze.

Pierwszą, jasne, dla mnie była, Ta co w bólach mnie rodziła, wykarmiła, od zła strzegła... Mama, która już odeszła. Zaraz po niej aż dwie babcie pojawiły się na starcie. Pomarszczone niczym jesień... One również już odeszły. Potem przyszła moja żona, ta na zawsze przeznaczona. Chociaż na mnie wciąż narzeka, nigdzie jakoś nie ucieka. I na koniec jeszcze jedna, co uśmiecha się z daleka, na usługach opatrzności już gdzieś na mnie kosę ostrzy. To by było kobiet tyle, a przed resztą głowę chylę i przepraszam, że nie wszystkie mogę wpisać na tę listę.

09.03.2020 Wirus oddala ludzi od siebie, zmienia zasady prostych relacji. Już nie uraczysz uścisku dłoni, zwiększa się dystans przy konwersacji. Dla tych odważnych zostaje żółwik, nie brudzi dłoni tylko kosteczki. Ludzie zostają w domu zamknięci i wyjść do siebie nie mają chęci. Praca mailowo, zwolnienia nawet, przesyłka danych goni przesyłkę. Wirus tak mały świat zmieni cały; w kontekście życia (które trwa chwilkę). A jeśli pójdzie po kontynentach, wyizoluje ludzi od siebie: z depresji umrą, to jest rzecz pewna. Wirus wybudza ducha w potrzebie. Gdzie będzie bliskość - skoro zaraża. Gdzie zaufanie - gdy strach jest wkoło. Życie to tylko ochrona granic? może czas stworzyć formułę nową? A może świat znów chce się zatrzymać i zastanowić nad swoim losem. Koronawirus przewraca w głowie a na cypelku śmierć ostrzy kosę. Zachęcam z serca i naukowców w ramach doświadczeń na ludzkim ciele rozpocząć pracę nad lovewirusem, ciekawych wniosków może być wiele. ERRATA: 21.03.2020 I już się zmienia - strach zrobił swoje, ludzie się czule garną do siebie. To rekolekcje - poza religią - czas na wartości i przebudzenie. Szukają wsparcia w bliźnich, w rozmowach, ufają obcym, bo cóż mogą stracić. I już się dobro nie chowa w domach ale w świat idzie, ludzkość wzbogacić.

zimą bez bieli korona upadła na głowę nawet nie organizmu! a Stworzenie? trwożliwie szuka schronienia w ziemi karleje wraca do ziarna wykiełkuje na wiosnę? och, znowu wzrosnąć, zakwitnąć... podzielić się aromatem... ale nie strachu

ARO KOP AR. OKINAWA A W ANI KORA POKORA

ELKI PARK, ANNA, KRA, PIKLE.

ale dlaczego? obdarzać harmonią słowną i głębszą wrażliwością coś tak szkaradnego? niszczycielskiego? nawet logicznie nie chce mi się o tym mówić krótko i na temat spierdalaj

ALA POD OBA MISIE! EIS IMA BO DOPALA . Eis – polski raper lub z niemieckiego lód

Tylko nie zawsze o tym wie ;)

@iwonaroma Właśnie wróciłem z wieczornego spaceru w lesie. Sowa ma przyczepione migające światełko. Ja mam latarkę, ale nie włączam. Cudowna wiosna, chociaż teraz już chłodno. Pozdrawiam.

Dziś, kiedy świat zrozumiał czym jest izolacja upatruję w nim nadziei dla tych spoza marginesu dobrobytu miłości i świętego spokoju. Korona na głowie oznacza wybranych by nieść szacunek drugiemu człowiekowi. I nagle wszyscy równi a śmierć sprawiedliwa. Niby banał średniowiecza a spójrzcie na sklepowe półki.

mozaiką na wannie i deską sedesową w pionie żegnam się z przystankiem na żądanie pozbawiony złudzeń na poziomie chodnika chamieję i wolno zdycham patrząc na buty co kolejno odchodzą pijany jestem pijany tydzień a może odrobinę dłużej zegary spowalniają chód chcę złapać mgłę za którą ukryłem jesienny pejzaż ze stadniną koni w tle

tulmy się do siebie do chleba nieba i ziemi uśmiechajmy do nich róbmy to wszędzie na pewno gorzej z tym nam nie będzie bo chleb niebo i ziemia są zbyt piękne by przechodzić obok nich obojętnie

Z ojcem jest jednak inaczej, bo to i partnerstwo i wymagania i rywalizacja, taki matrix:)

Dziwnie jest u ludzi dobro im się nudzi, miłość się przejada, gdy emocja siada. Zło nas fascynuje, nawet jak rujnuje, nawet jak zabija gdy je w siebie wbijam. Od dziewczyny mojej zawsze herę wolę, bo jest moim wrogiem, lecz czyni mnie Bogiem, choć na jedną chwilę, dla mnie to aż tyle. Impresja po przeczytaniu książki „Skazane na potępienie” K. Borowska, A. Matusiak.

Jeśli latam, to wysoko, chcę zostawić po sobie ślad na twoim profilu ładny utwór życzę dalszych sukcesów . śmiało publikuj częściej swoje wiersze @Tobiasz P . mój drogi uwierz w swoją siłę otwórz trzecie oko spójrz na świat wyobraźni ... te łąki kojarzą mi się z dzieciństwem jak byłam mała lubiłam chodzić na łąki zrywać maki polne dla mamy tęsknie za tym a ten wiersz przypomina mi to bardzo jak się ubierałam w zieloną kurteczkę i leżałam pod jabłonią i snułam swoje marzenia które spełniłam . śliczny ten wiersz ..... wracam do wspomnień miło mi się go czyta <<pozdrawiam>> zuzia

@tomass77 'Czasami czuję się jak ptak złapany w sidła własnej naiwności'.

nawet romantyczne

Następnym razem popracuj troszkę nad przekazem i będzie git. Wiersz pozostawia po sobie lekki niedosyt, więc cmon rozwijaj się!!

W walce bokser o tym nie myśli, tylko napier...:)

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję... @[email protected] Niestety, kobiety zazwyczaj tego nie ułatwiają...

Może "wyciągał"? Naciąga sie coś, a samo się wyciąga:)

dym pasie owce na niebie przechodząc trzewia nie szukając drogi do załzawionych oczu blaknie czeka na rękach ludzi bawiących się żołnierzykami którzy słońce wysyłają do hadesu teraz ja się zastanawiam czy niebo stoi

też mi się tak wydaje i jeszcze Ci dopiszę: czy ostał człowiek czy po nim truchło które robaki zawzięcie chrupią że tylko szkielet w ziemi tkwi po nim by powróciły w obieg atomy od wszelkich trosk już wolny człowiek co będzie robił – Ci nie odpowiem lecz nie przepadnie w czasoprzestrzeni byt nieskończony jeszcze go zmieni pozdrawiam

Nieprzerwanie tkwiłam w płatkach efemerycznej róży, na wzgórzu zastałej. Tak wiele osiągneła, mając wyimaginowany obraz otoczenia, wyrzekając się nieomylnych myśli zagubienia. Teraz jest cicha, zwyczajna, bezszelestna i normalna. Kwiat odkrył prawdę, zrzucając warstwę dobrego nastawienia. Oczyścił umysł, tracąc wszelkie pragnienia. I tak wśród nawału zbutwiałych liści wszystko się zmienia. Cały jego świat opada ku ziemi, nie szybuje już na tle zmyślonej zieleni.

@liconifess - ciekawy bajkowy... wiersz - zatrzymuje zmusza do refleksji - - no i ta zieleń zmyślona - super. Miłego życzę.

SPARTAKUS MIAł FAJNIE ja wieczorami sączę gin z tonikiem i na cymbałkach gram trele-morele amarantowe są te poranne zorze co świt chłodny zapowiadają Agnieszka ile ja już ci tych listów w butelce wysłałem ? fale wyrzuciły na brzeg drewnianą skrzynię czy jest pełna starych woluminów czy to skarb piratów ? jutro się okaże.....

Serduszko wali Oddech jest krótki Delegowani Chłopi po bułki Szczelnie ubrani Z nożami w rękach Gotowi zabić Za karton mleka Udko z kurczaka Za głowę wroga Udkiem kurczaka Dzieci wychowasz Z kawałkiem szynki Do nieba windą Słodkie dziewczynki Za szynką przyjdą Mimo cywilu Granat w kieszeni Jeszcze się wirus Nie rozprzestrzenił

@Frohnixe Modny ostatnio temat poruszyłaś, a najbardziej boją się niestety faceci - tchórze.

Stoisz Na brzegu Morza Patrzysz W daleką głębię, Otchłań Woda wokół Rozdziera Cię Na kawałki Gdzie jest Północ, A gdzie Zachód Wszyscy Jesteśmy Samotni 22.01.2018

Nie u nas? Nie jestem pewiem. Korona wirusy (bo to pewnie o to paskudztwo chodzi) istniały prawdopodonie od milionów lat, nie wiem, ale myślę, że znacznie dłużej niż człowiek na tej planecie i pewnie większość z nas (jeżeli nie wszyscy) już się kiedyś z nimi zetknęła. Mutant, którym nas ciągle straszą (wcale go nie bagatelizuję, też jestem przerażony wszystkim co się wokół niego dzieje) jest chyba najlepiej prześledzonym czynnikiem epidemiologicznym w historii ludzkości. I to jest chyba podstawowa różnica, jeśli chodzi o całą ich resztę. Pozdrawiam.

Łaaadnie :))))) Pozdrawiam :)

gdy odejdą ludzie wypalonej wiary obudzi się łoskot dobrej nowiny komu będzie dane rozpozna za czyją przyczyną tak znowu znaczy tak a nie będzie jak grymas przed wyprostowaniem kolan bez całowania pierścieni na wszystkie strony świata

W sumie nawet nieźle. Różne bywają końce świata. Pozdrawwiam

Wiosno, patrzę na ciebie z uwagą wdycham zapach wiecznie zielony podziwiam kolory kąpiące się w kropli rosy wyraźne, odgadnione Pozdrawiam ciebie zieloności poro i słowiki, czyżyki i ważki i wiosenne mazurskie jeziora z postacią siwo-białej czapli Pozdrawiam twoje pagórki, doliny lasy i strumienia bieg i śniegiem już nie spowity skalisty, tatrzański brzeg Wiosno, poro pobudki porannej po zimowym długim śnie otulasz mnie żywymi barwami wiosną ja w magii tkwię.

@Marianna_ O TAN I ELKI, PIKLE I NATO

Mam nadzieję że ta osoba potrafi docenić zarówno wiersz jak i Ciebie, jeśli tak, to nie ma powodu się bać. :) pozdrawiam

Strach przed utratą jest nie do zniesienia.

@Marianna_ A KOKOS ANI SOLO? O LOS! I NAS, O KOKA