Ranking

Spokojne niebo późnego lata ptaki skrzydłami żegnają dzisiaj, chciałam zadzwonić właśnie do ciebie, patrzę, na dłoni modraszek przysiadł. Lato przepływa w brązy, złocienie słońce źdźbła trawy osusza z rosy, płatkami róży pachnie wspomnienie. Pamiętasz, astry, cynie i wrzosy? Gdzieś na przełomie lata, jesieni mówiłeś: wrócę nim się obejrzysz, i jestem rada, bo czas obwiązał twą obietnicę nićmi pajęczyn. I jeszcze tylko spleciemy dłonie, dzikiego wina ścieżek gąszczami na powitanie, bo idziesz do mnie kroczysz jesienią z chryzantemami. 22.08.2018r.

lato powoli kończy żniwa w dusznym pokoju otworzyłam szeroko na noc okno wtargnęło mroźnawe już tchnienie i tak jak do zimy mi najdalej to ten wiew zawirował jak oddech - świeży miętowy przystojnego pasażera obok dreszczem nagłej ciągoty ale przedtem rozpłynę się w złocie (do twarzy mi w brązach) tak - wsiądę do pociągu jak kiedyś choćby tylko do Łodzi niech w rytm stukotu znów opadną z zachwytu usta tyle rzeczy do zrobienia tyle pór do przyłapania w różnych pozach choć przerobiona ponad trzydzieści razy - to wciąż podnieca - sztuka kochania tych samych czterech partnerek za każdym razem na nowo tylko nie gaś światła a oplotą włosy drzew i mroźnym pocałunkiem rozczerwienią polik szperające w zakamarkach wiatry jeśli tylko nie zgasnę

Oto jestem Behawioralnym automatem Rządzonym złym nawykiem Automatem społecznym Często chcę krzyczeć, ale mówię szeptem Maszyną z mięsa Ze słabą funkcją veto Maszyną naznaczoną brakiem i głębią Człowiekiem słabej silnej woli Człowiekiem chybionym Oto jestem

Rano ślepia wlepiam w lustro I myśl w głowie się telepie Twarz ma w nocy odpoczywać Moja bardziej tylko gniecie

umieranie jest trudne wszyscy o tym wiemy człowiek się tego boi wie że nie ma litości ale uśmiercenie głodem smutkiem żalem tęsknotą jeszcze bardziej boli bo serce rozrywa

Zdarza się że od tyłu piszę wierszyk gdy w myślach zwiąże puenta na poboczu chwili smakuję słowa zbyt słodkie wrzucam do garnka w którym wrze konfitura chochlą mieszam w głowie rozsuwam szufladki gdzie pogłos niepewności próbuje odkryć dno przypalone zwoje sylab brną ku górze zahaczają o impuls niechcący skapnął tytuł sierpień, 2018

Kiedyś bardzo się zdziwiłem - sąsiad, miast na "w zmarszczkach tyłek" za gładziutką wodził pupą, więc zmieszany, za chałupą, pytam: - Stach, co z Babą Jagą? Co, nie widzisz? Ma lumbago!!! Jakiż morał ze zdarzenia? - Rwa, to lek na pogniecenia.

@beta_b droga koleżanko, wirtualna, Dziękuję :))

Podoba mi sie ten soczysty styl, chociaz bardziej pasuje mi na wstep do dobrego opowiadania. Podrawiam

Fajna fraszeńka ;) Jednakże słowo "bardziej" mnie tu jakoś uwiera, osobiście napisałabym moja tylko się wygniecie albo moja raczej się wygniecie. Chyba że coś źle rozumiem. Oczywiście żadne moje wydziwiania Cię w niczym nie zobowiązują ;))))))) Serrrrrrdecznie :)))))))

@Mateusz dziękuję:)

Chyba wszystkie z czasem się gniotą :))

Witaj Cezary - dzięki że czytasz - wiem że to trudny wiersz ale myślę ze warto o takich sprawach pisać mimo że bolą. Pozd.

Od czasu do czasu zdaża mi się czytać te moje wierszydła na głos i nagrywać na dyktafon. Poniżej link do powyższego :) https://www.dropbox.com/s/d08dcs0dry0rf9k/Potem już tylko a.wav?dl=0

@Ilona Rutkowska, @pomaranczowy.kot Dziękuję serdecznie za odwiedziny :)

a czy powiedziałem, że mnie nie? "zamiast" pokazuje jedynie, że to "nie pierwszyzna" ;)

zamiast komentarza ;) albo może to?

I ja pomyślałam, jak Janko, że byłoby zbyt oczywiste posądzać Cię o wprost zdanie i prosty erotyk na planie. A co do przepisu na wiersz - to nie mam. Same wersy wychodzą mi jak z maszynki do mięsa, z codzienności, wyrzęte. Raczej piszę w lesie lub po nocy. Puenta? Cieszę się gdy przyjdzie bo sens zbiera. ;) Wierszyk fajny, czekam na więcej, bb

szukasz prawdy o początku coś kruchego jak woda jak bezmiar czasu spełnionego oczekiwania dosłowności wpisanej w drzew pozory zagubionej w korytarzach ulic czujesz smak pierwszego przed drugim jeszcze nie dotarłeś przed rozgoryczenie ani światło hipotez prowokujesz umysł błądzisz to znowu jesteś na prostej a według Boga na początku były tylko ziemia i niebo