Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Cała aktywność

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. @Konrad KoperTrochę popłynęłam z tymi hiszpańskimi dziewczynami :)
  3. Dzisiaj
  4. @Berenika97 Super, trudno o lepszy koment. Pozdrawiam żywiołowo zatem:).
  5. @Waldemar_Talar_Talar – kłaniam się tej myśli tak trafnie ujętej!
  6. @Charismafilos – bo są tematy, które nie dadzą spokoju, dopóki nie znajdziemy formy lub form, którymi zdołamy je wyczerpać (to szczególny stan, gdy czujesz, że słowa krążą wokół głowy).
  7. hehehehe

    Upał w Hiszpanii

    Tańczył Błażej we wsi pod Dunkierką tango z Lucią, ognistą tancerką. Doznał w ramach tych zdarzeń tak rozległych poparzeń, że w momencik zżarł lodów wiaderko. Co skończyło się z żoną aferką i do teraz śpi sam pod kołderką.
  8. NA UWIĘZI SZKŁA

     

    Butelka – kula, co wspiera chore ludzkie

    kończyny, gdy brak ci leku, by wnętrze

    podnieść z głębokiej ruiny, ona gorycz

    porażek i smutek w ból przelewa, a ty,

    jak latawiec na wietrze, sam pod kopułą

    nieba.

     

    Bez kłótni o wiatr i buntu, płyniesz

    gorzko po szkle,

    pytając, po co, dla kogo wciąż trwasz w

    tej gęstej mgle, nie umiesz już odróżnić,

    co prawdą jest w tej matni, a co

    kolorowym kłamstwem z przeszłości

    ostatniej.

     

    Choć płyn już stracił smak, a jego barwa

    blaknie, wciąż nie wiesz, jak porzucić to,

    czego wnętrze łaknie, jak przestać

    wierzyć w sny, co w głowie szumią

    fałszem i malują marzenia, z każdym

    dniem coraz dalsze.

     

    Choć umiesz wstać na baczność,

    trzymając w ryzach plany, coraz częściej

    przez pustkę myśli bywasz nękany, a

    obcy świat za oknem razi ostrym swym

    blaskiem, gdy na głodzie zrywasz zasłony

    przed samym brzaskiem.

     

    Już wiesz, że sam nie zniszczysz tego

    zimnego szkła, bez wsparcia, którego

    brakowało, gdy wokół trwała mgła, lecz

    ono może roztrzaskać butelkę o kamień

    prawdy, dla tej nadziei warto wstać i żyć

    na twardo, na zawsze.

     

    Bogdan Tęcza®

    9.07.2026

  9. @Charismafilos – no to mamy miejsca na pudle🙂
  10. niełatwo napisać wiersz który ozdobi szczyt poezji najpierw trzeba się nauczyć cierpliwości i pokory one pomogą iść bo bruku czyli twardym i śliskim pod wiatr i z wiatrem czyli czymś co nie łatwe trzeba zobaczyć i przeżyć rzeczywistość która różne obrazy maluje nie tylko ładne zrozumiałe to co wyżej napisane nie pachnie kłamstwem to próba zrozumienia jak trudno jest upiększyć wspomniany szczyt
  11. @Gra-Budzi-ka Uroczy! Brakuje rymów... Mniejsza z tym !!
  12. @Gra-Budzi-ka Więc zatańczył flamenco Błażej z różą w zębach, w dłoni z wachlarzem. Andaluzja, łyk wina i hiszpańska dziewczyna... .... takie sny miewają żeglarze.
  13. Leżę pod Mirą. Nie wiem, czy to ja szukam jej cienia, czy ona zapamiętuje kształt mojego ciała. Oddychamy tym samym powietrzem. Każdy wdech przechodzi przez igły, każdy wydech wraca do ziemi. Kora wciąż parzy tam, gdzie kończy się moja skóra. Światło sączy się przez koronę, osiada w żebrach jak w gałęziach. Cieplej niż powinno. Palce pamiętają kształt gałęzi. Kręgosłup uczy się pionu sosny. Krew płynie wolniej, jakby od dawna znała drogę żywicy. Mój czas odliczają jej słoje. Mrówka wchodzi na moją kostkę i nie zatrzymuje się. Ziemia nie pyta, gdzie się kończę. Bierze, co dostanie.
  14. hehehehe

    BABIE LATO :)

    A wór fig Agi fruwa
  15. @jjzielezinski Bardzo dziękuję za ten komentarz - naprawdę mnie poruszył. To miłe, że zdecydowałeś się zrobić wyjątek dla prozy, i cieszę się, że właśnie to opowiadanie było tym powodem. To jest profesjonalna opinia! Twoja interpretacja Wojtka trafia w samo sedno - to dokładnie o to mi chodziło - o kogoś, kto siłę i pewność siebie myli z wartością jako partnera, a przy tym zupełnie nie widzi własnych ograniczeń. Ujęcie tego z tym "dobrym mistrzem, wojownikiem i dowódcą" bardzo mi się podoba! Cieszę się, że Nika i jej decyzja też zostały odebrane tak, jak zamierzałam. Dziękuję za poświęcony czas i za tak wnikliwe czytanie! Serdecznie pozdrawiam. :)))
  16. hehehehe

    Upał w Hiszpanii

    Rudy Janek (wieś gdzieś nad Eufratem) spędza urlop z Błażejem, swym bratem. Zimny wiatr mrozi uszy, deszcz zacina, śnieg prószy. Żeby w lipcu... A juch z takim latem!
  17. @Gra-Budzi-ka Świetny! Dla mnie jesteś mistrzynią!!! Wziął więc Błażej wachlarz do ręki, by złagodzić straszliwe męki. Machał w lewo i w prawo, początkowo dość żwawo, lecz z gorąca wydawał wciąż jęki!
  18. @Poet Ka @Leszek Piotr Laskowski @Posem @Leszczym dzięki wam bardzo za odwiedziny i do zobaczenia moze jesienią
  19. @jjzielezinski Świetna satyra! Forma bardzo lekka i zabawna, ale puenta ostra jak brzytwa i niestety niezwykle trafna. Tylko że ...satyra bawi, dopóki człowiek nie uświadomi sobie, że to wcale nie jest fikcja literacka, tylko zwykła transmisja z obrad Sejmu... Pozdrawiam. :)
  20. @Marek.zak1 Zabawne ! Po takiej fraszce chyba nikt już nie potraktuje alertów RCB całkowicie poważnie. Ubrania zawsze można kupić nowe, a takich wrażeń nie! :)))) Niech telefon wciąż wibruje, kiedy wicher w nas wstępuje! Zguba ubrań - fraszka mała, gdy rozgrzeją się dwa ciała. Gorzej, kiedy w tym żywiole, trzeba będzie wracać gołym!
  21. @Stukacz Piękne, śpiewne słowa. Ten refren, który stopniowo się odwraca - „Ty jak i ja pijana", „Ja trzeźwy, Ty pijana", „Ja pijany, Ty trzeźwa" - to świetny pomysł, świetnie buduje nastrój i pokazuje zmienną relację z poezją. Melodyjność wręcz czuć w samym tekście. :)
  22. @Mel666 A mnie się ten wiersz podoba z tego względu, że świetnie wykorzystałaś słowiański bestiariusz. Bardzo doceniam znajomość dawnych wierzeń , np. pochówek strzygi "twarzą w dół". A taniec chochoła z wąpierzem w rytmie walca to bardzo plastyczny obraz. Słychać tu echo dawnych legend i ludowych koszmarów. Ale najbardziej zaintrygowała mnie ostatnia zwrotka - czy "ojciec i matka" odnoszą się tu do samych demonów jako prarodziców naszych lęków, czy kryje się za tym coś więcej? Znakomity tekst!
  23. Za studenckich czasów pracowałem w Andaluzji na farmie podczas letnich wakacji. Łatwo nie było:).
  24. @Poet Ka Dzięki Z hiszpańskim wachlarzem (abanico) może Błażej zatańczyć flamenco. A najlepiej w Maladze, bo upał nie przeszkadza, gdy się tańczy z ognistą tancerką.
  25. @Poet Ka Żywioły:). Wczoraj pokazywali co się dzieje nad Bałtykiem i to inspiracja. Dzięki za wpis.
  26. Poet Ka

    Upał w Hiszpanii

    @Gra-Budzi-ka świetne!
  27. @Andrzej_Wojnowski Piękny wiersz o empatii i projekcji. W oczach obcej osoby szukamy odbicia własnych, nienazwanych tęsknot. Świetne jest to stopniowanie domysłów w kolejnych strofach. A końcowy zwrot jest po prostu mistrzowski- cały wiersz przygotowuje nas na portret tajemniczej nieznajomej, a kończy się szczerym wyznaniem, że to własne pytania podmiotu lirycznego szukały odpowiedzi w cudzych oczach. Bardzo mi się podoba. :)
  1. Pokaż więcej elementów aktywności


×
×
  • Dodaj nową pozycję...