Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Cała aktywność

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. Za Mitylene, taki manifest pogodzenia się z tym, co nieuniknione. Zresztą, jaki mamy wybór, a wewnętrzne zmęczenie sprzyja takim refleksjom. Pozdrawiam
  3. zbytnio myśle o wczoraj epoka snu który …zawiódł nawet gdy piję poranną kawę pamięć siada obok nie pyta o pozwolenie gości się w głowie przewraca chwilowy ład jak dziecko klocki gdyby była szklana rozbiłbym ją o lustro które także …przypomina albo utopił tak byłoby lepiej a może może po cichu zostawić pamięć w domu i wyjść park rower różowe okulary nie czekać na … sen 5.2026 andrew
  4. Duilla

    lunatyczka

    Ciekawe czy lunatyk przeskoczy Chociaż ma zamknięte oczy Z balkonu na dach Bo tam leży piach Po którym dumnie lunatyk kroczy
  5. Asa bobas okiwa. Bawi kosa bobasa
  6. Gnaj, Olu. Lojang
  7. hehehehe

    Piętro niżej

    Na jeża każe Jan
  8. hehehehe

    Ten typ tak ma

    Azo, woda z oka?
  9. hehehehe

    pijatyka

    On? O, litra wart, Ilono
  10. Dzisiaj
  11. Tadeo

    lunatyczka

    Jaś lunatyk z Miesiączkowa, randkę z Gosią zaplanował. Lecz przestraszył Gosię i po Gosi ciosie, poza oknem wylądował.
  12. wiersz odnosi się do odwiecznego pytania o poezję, każdy widzi ją inaczej, ale wspólnym wykładnikiem jest napisanie tak by czytelnik sobie przemyślał temat, to najbardziej odpowiednia treść, lepsza niż gotowiec z odpowiedziami, czy prosta i jasna wskazówka - tak myślę... bo piękno jest w nas, nie w tym co widzimy
  13. @Poet Ka ... chciałbym ... ale ... czy ... a może może ... lepiej ty sobie dopowiesz to co ... wiesz najlepiej co ... chcesz usłyszeć a kawa stygnie ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia
  14. @Leszek Piotr Laskowski ten wiersz jest dla mnie takim manifestem pogodzenia się z przemijaniem. Ciekawy wiersz w formie i treści!
  15. @Annna2chcesz się sprzeczać z czytelnikiem, tak odbieram tę walizkę niebieską i szafę, wybacz ale takie rekwizyty występują sama wiesz gdzie i kiedy... chyba rozumiem nieporozumienie, wolni myślałem o bohaterach, gdybyś napisała wolne - wiedziałbym że chodzi o marzenia
  16. @Leszek Piotr Laskowski Koheletowo. Nie boję się śmierci ładnie
  17. @obywatel to nie jest żart. Gen wolności tkwi w nas tak głęboko że- chcemy czy nie- stał się on częścią naszego kodu kulturowego. I ten gen w dużej mierze korzenie ma w tradycji powstańczej (A. Michnik)
  18. @Annna2 dziękuję, też to tak odbieram. Pozdrawiam Aniu dzisiejszym ciepełkiem.
  19. @Stukacz erotyk subteny i delikatny, jak sen który nie ma prawa się spełnic
  20. @Annna2myślę, że to taki drobny żart z ich uwolnieniem, PLy chce sam się uwolnić od mysli o bohaterach powstań, a jednocześnie są mu bliscy na tyle że zostanie z nimi do samego końca, takie szukanie pomocy, której nikt nie jest w stanie udzielić, chyba, że przejmie pałeczkę.
  21. @wiedźma czasem trzeba wykrzyczeć- wyrzucić z siebie emocje, ale bywa, że cisza krzyczy najmocniej
  22. @Poet Ka O czym pisać? O wszystkim. O poezji zatem. Bo wszystko jest poezją, każdy jest poetą (Sted) Życie jest poezją
  23. @iwonaroma nie zawsze- tak, i bywają w naszej historii postacie nie zawsze kryształowe dziękuję @Charismafilos to będzie w trzeciej ostatniej częsci dzięki @Poet Ka, @Rafael Marius dziękuję
  24. „Bez lęków u kresu” Nie wracam już w utraconych marzeń cień, choć dawny ogród trwa pod starą duszą. Tak szybko przemknął ten młodości dzień, a wspomnienia żałobnym dzwonem głuszą. Zmęczyło się serce szlakiem ambicji dróg, które szczęście dawały i sens istnienia. Dziś wolę słuchać w półmroku starych strun, niż szukać młodości pośród złudzeń cienia. Każdego dnia gdzieś gaśnie czyjś ostatni blask i coraz więcej miejsc pustoszeje przy stole. Odchodzą ci, co mieli trwać przez wieczny czas, pozostawiając chłód i ciszę w swoim kole. Niegdyś myśl o śmierci brałem za zło, jak dziecię, co się lęka nocy bez imienia. Dziś wiem, że każdy kres odnajdzie swoje dno, bez względu na złoto, czy purpurę pochodzenia. Ta chwila zbliża się jak cichy zmierzchu chłód i coraz mniej we mnie sprzeciwu czy trwogi, bo człowiek rodzi się, by wejść w ostatni próg i z końcem powrócić w pył – u kresu swej drogi. Leszek Piotr Laskowski.
  25. @Berenika97Wiersze są zawsze lojalne - życzenia jeszcze nie spełnione - za komentarz dziękuję :)
  26. aff

    czas

    W jednej chwili wiele się może zmieniać i tracić stabilność. Aż stanie się na nowe jasne. Pozdrawiam 🌼
  27. aff

    Droga do zamku

    Może to Alhambra, nie wiem, tak sobie wyobrażam :)
  1. Pokaż więcej elementów aktywności


×
×
  • Dodaj nową pozycję...