Cała aktywność

@Christine Dziękuję :)

@Alicja_Wysocka Zabawny wierszyk. Proponuję odstawić Tuwima i innych, którzy rymowali! Niech aspiryna asonansu będzie z Tobą! Masz świetne i lekkie pióro!

A mu, muzo rada dorada da rozumu - ma?

@Łukasz Jurczyk Wiersz jest psychologicznym studium weterana, dla którego wojna stała się jedynym bezpiecznym środowiskiem, a pokój i powrót do domu budzą większy lęk niż pole bitwy. I tak jest do dziś - teraz potrafimy to nazwać jako syndrom stresu pourazowego, ale chyba nie potrafimy całkowicie wyleczyć. Świetny tekst!

Ma tak, Daga: z anatomii motana zagadka tam.

@Berenika97 Bardzo subtelne to haiku i plastyczne.:)

Hasa po pijaku Kaj i popasa.

@Berenika97 Śliczna liryka, rzeczywiście w stylu japońskiego minimalizmu. Bardzo przyjemnie się czyta. :)

O, co - pana len, elana po co?

@Łukasz Jurczyk Wiersz ten można czytać jako uniwersalne studium upadku każdej cywilizacji. Pokazuje moment, w którym kultura przegrywa z pierwotną, destrukcyjną siłą zdobywców. Zgliszcza mówią wprost, Kroniki to tylko mgła, Ogień zna prawdę.

W tekturowym świecie betonowe twarze nosząc w sobie cmentarze z własnymi krzyżami spalają nadzieję jak papieros skracający życie pośród niewypowiedzianych słów zagubieni nie krzyczą chociaż plastikowa dusza wrzeszczy zgniatana w automacie dni szklanych i bez kaucji po nocach segregują się niezwracane sny człowiek musi nawet bez pieniędzy żyć system nas zamyka w butelkach bezzwrotnych odrywając etykiety by nie znać naszej ceny wypijamy marzenia z piw bezalkoholowych tak że się upijamy tym czego nie wiemy

@Migrena Ależ to jest fantastyczne! Zero litości dla czytelnika. Ten intymny dramat rozpisany na cztery konkretne archetypy (profesor, malarz, kucharz i narrator jako „cień od oddechów”) nadaje całości świetną dynamikę, mimo że wiersz opowiada przecież o totalnym uwięzieniu i marazmie. No i puenta - wyciszona, z wodą zabierającą słowa „szybciej niż człowiek zdąży się przyznać”, zostawiła mnie w ciężkim osłupieniu. Niesamowity tekst! :)

„Karma” Nie uczynisz niczego złego na długo, karma twoja cię zawsze dopadnie. Sumienia serca nie oszukasz własnego, karma rozlicza wszystkich przykładnie. Większą zasługą są dobre uczynki, których nie zawsze widać wszystkie zalety. Są tacy, którzy robią sobie z niej kpinki, nim karma zrzuci im z oczu rolety. Niektórzy znajdują drogę szczerości, inni zawzięcie trwają przy kłamstwie. Nie każdy potrafi przełamać słabości, więc wolą pozostać w obłudzie i chamstwie. Bóg domniemany, dobroduszny i święty, mądrze układał te światy nasze. Rozumem dzieląc, rzekł: „Jam jest zajęty, rządzenie wami jest teraz wasze”. Zostawiam wam karmę dobra i złego, która pilnować w uczynkach was będzie. Zaznasz jej szybko, robiąc coś dobrego, będziesz zło czynił, odnajdzie cię wszędzie. Bo każdy zbiera plon własnego działania, choć czasem długo na zapłatę czeka. Karma nie krzyczy, nie szuka uznania, lecz zawsze wraca ścieżkami człowieka. Może zwierciadłem, jest karmy odbicie, w którym widzimy każdy nasz czyn, bo człowiek, idąc przez swoje życie, sam jest początkiem i końcem swych win. Nie czas nas sądzi, nie niebo, nie losy, lecz prawda, którą nosimy dla siebie. Każdy dzień splata skutków własne głosy, a to, co dajesz, powraca do ciebie. Leszek Piotr Laskowski

@Migrena Przed pojawieniem się ukochanej osoby świat był „światłem bez pamięci”, pustką. Dopiero drugi człowiek „wypowiada nas z niczego” i uczy ciało, jak istnieć. „Czy ty wypowiadasz mnie z niczego” - kwintesencja miłości jako aktu stworzenia. Genialne! :)

E, Ini cyranka, jak na rycinie.

Zakochałaś się we mnie, Lecz ja tego nie chciałem. Ktokolwiek mi powie dlaczego, Na tyle lat ci zaufałem? Byłaś ze mną w chwilach zwątpienia I tylko wtedy, gdy czegoś chciałaś Do wypłakania nie dałaś ramienia, Gdy byłem smutny nie pocieszałaś. Ja tylko pragnę, byś w końcu odeszła, Bym w spokoju mógł dalej żyć Chwila taka, aby nadeszła Że się przytrafiłaś już tylko śnić.

A raz u huzara.

A co tam pili, Filip ma - to co?

A tak, to we dwa kije: tej i kaw - dewotka ta.

To im zmokłe da: sadełkom zmiot.

Ule nut wikle, tu butelki w tunelu.

@hollow man To właśnie przez te dziury w swetrze widać, to co chciałam przekazać. Dziękuję za odwiedziny, pozdrawiam serdecznie. @andrew dziękuję bardzo, uśmiechnęłam się. Udanego popołudnia, pozdrawiam. @Berenika97 bardzo, bardzo dziękuję. Taki mam sposób na swoje "złamania". To ogromny komplement, lubię pisać prosto. Cieszę się, że to doceniasz. Uściski 🥰.

A zbita szyba żaby z sat i bza.

I koła ratunkowe: lewo knut, ara, łoki.

@Kamil Olszówka Droga wolna! Do kościoła, mój panie w czarnej sukience!